Με αφορμή το σημερινό ρεπορτάζ του Πάνου Κοσμά στην «Εφ.Συν. – Σαββατοκύριακο», ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Αριστεράς, Νάσος Ηλιόπουλος ανέδειξε την «απαγορευμένη συζήτηση» περί φορολογίας των ισχυρών, την ώρα που το κεφάλαιο καταγράφει ισχυρά κέρδη και οι εργαζόμενοι ζουν με μισθούς πείνας.
«Η Ελλάδα είναι σχεδόν στην κορυφή στο μερίδιο των κερδών στο ΑΕΠ και σχεδόν στον πάτο στο μερίδιο των μισθών», σημειώνει χαρακτηριστικά ο βουλευτής της Νέας Αριστεράς, ζητώντας να «ανατρέψουμε το καθεστώς της λεηλασίας».
«Η ουσιαστική αύξηση της φορολογίας για τα κέρδη και το κεφάλαιο, η κατάργηση μιας σειράς προκλητικών φοροαπαλλαγών που εξυπηρετούν τους λίγους, αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για να στηρίξουμε το κοινωνικό κράτος και τα κοινά αγαθά, για να μειωθεί η άδικη φορολογία στον κόσμο της εργασίας», προσθέτει ο Νάσος Ηλιόπουλος.
►Διαβάστε το ρεπορτάζ του Πάνου Κοσμά για τις «ντροπές» των φοροαπαλλαγών του κεφαλαίου, στην «Εφ.Συν. – Σαββατοκύριακο» που βρίσκεται στα περίπτερα.
Η ανάρτηση του Νάσου Ηλιόπουλου
Φορολογία: η απαγορευμένη συζήτηση
Πόσο συχνά ακούμε ότι τα δημόσια οικονομικά δεν επιτρέπουν την επιστροφή του 13ου και 14ου μισθού; Ότι η οικονομία δεν επιτρέπει να αυξήσουμε τους μισθούς σε γιατρούς και νοσηλευτές; Ακόμα χειρότερα ότι τα παραπάνω μπορούν να οδηγήσουν σε μία νέα χρεοκοπία της χώρας; Η “οικονομία αντέχει” όμως φοροαπαλλαγές σε κέρδη και κεφάλαιο που προσεγγίζουν τα 10 δις. Φοροαπαλλαγές που περιγράφονται αναλυτικά στην τελευταία έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος.
Υψηλά κέρδη – εργαζόμενοι φτωχοί
Στο ΑΕΠ καταγράφονται 83 δισ ως το μερίδιο της εργασίας. Τα κέρδη αντίστοιχα είναι στα 119 δισ. Η Ελλάδα είναι σχεδόν στην κορυφή στο μερίδιο των κερδών στο ΑΕΠ και σχεδόν στον πάτο στο μερίδιο των μισθών. Ο ευρωπαϊκός μέσος όρος για τα αντίστοιχα μεγέθη θα σημαίνει εισοδήματα για την εργασία της τάξης των 114 δισ. (δηλαδή αύξηση 31 δισ.) και αντίστοιχα τα κέρδη να είναι στα 97 δισ. (μείωση δηλαδή 22 δισ).
Να ανατρέψουμε το καθεστώς της λεηλασίας
Τα παραπάνω αποτυπώνουν το κεντρικό πρόβλημα που έχουμε μπροστά μας. Μια διαδικασία βίαιης αναδιανομής υπέρ των λίγων. Υπάρχει όμως και άλλος δρόμος: Ο δρόμος που δίνει δύναμη στον κόσμο της εργασίας και περιορίζει τις εξουσίες των ελίτ του χρήματος και του πλούτου. Η ουσιαστική αύξηση της φορολογίας για τα κέρδη και το κεφάλαιο, η κατάργηση μιας σειράς προκλητικών φοροαπαλλαγών που εξυπηρετούν τους λίγους, αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για να στηρίξουμε το κοινωνικό κράτος και τα κοινά αγαθά, για να μειωθεί η άδικη φορολογία στον κόσμο της εργασίας.
