Βέλη κατά ΣΥΡΙΖΑ και αυτοκριτική ΚΚΕ

Στην απόφασή της για τις μετεκλογικές εξελίξεις η Κ.Ε. δηλώνει ότι δεν πρέπει ο λαός να απογοητευτεί από την αναποτελεσματικότητα των αγώνων, αφού δεν έχει δοκιμάσει ακόμη τη δύναμή του, και η κυβέρνηση πρέπει να νιώσει την πίεσή του, ενώ ζητά από τα μέλη του καλύτερη εκλαΐκευση των θέσεων

Τη μαζικοποίηση του οργανωμένου εργατικού κινήματος, ώστε η νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. «να νιώσει από την πρώτη στιγμή την ανερχόμενη λαϊκή πίεση» θέτει ως πρώτη προτεραιότητα το ΚΚΕ στην απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής για τις μετεκλογικές εξελίξεις.

Οπως εκτιμάται από τον Περισσό στο κείμενο που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα μέσω του «Ριζοσπάστη», «ο λαός δεν έχει δοκιμάσει ακόμα τη δύναμή του, επομένως δεν πρέπει να υπάρχει απογοήτευση για την αναποτελεσματικότητα των αγώνων». Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται εξάλλου η διοργάνωση μεγάλης απεργιακής πανεργατικής κινητοποίησης του ΠΑΜΕ στις 12 Νοεμβρίου, για την επιτυχία της οποίας καλείται ο κομματικός μηχανισμός να δώσει όλες του τις δυνάμεις.

Η απόφαση υπογραμμίζει τον «αρνητικό ρόλο» του ΣΥΡΙΖΑ, «που δεν περιορίζεται μόνο στο 3ο Μνημόνιο και τα σκληρά μέτρα» αλλά κυρίως συνίσταται στη συντηρητικοποίηση ριζοσπαστικών αριστερών δυνάμεων, στην εμπέδωση της λαθεμένης και επικίνδυνης αντίληψης πως «ό,τι και να κάνει ο λαός τίποτε δεν πρόκειται να αλλάξει».

«Μαζί με τη Ν.Δ., ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχτηκε ισχυρός πυλώνας του αστικού πολιτικού συστήματος, με αλλεπάλληλα μέτρα κατάργησης των όποιων κατακτήσεων είχε ο λαός. Ξέπλυνε την κρίση του ΠΑΣΟΚ, ενώ η αρνητική για τον λαό προσφορά του και η θετική για το καπιταλιστικό σύστημα εκδηλώνεται με την ανάδειξή του σε εργοδοτική εργατοπατερική δύναμη. Η στάση του αυτή είναι που προετοίμασε το έδαφος για να περάσουν τα επόμενα χρόνια πολύ σκληρά αντιλαϊκά μέτρα», τονίζεται στην ίδια απόφαση που διακρίνει άνοιγμα του ΣΥΡΙΖΑ στην ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία, «μαζί με τις δεδομένες σχέσεις του με την αμερικανική κυβέρνηση».

Επίσης, υποστηρίζεται ότι ήταν σωστή η εκτίμηση πως οποιαδήποτε κυβέρνηση προέκυπτε -και ανεξάρτητα από τη σημερινή ή αυριανή σύνθεσή της- «θα υπηρετούσε τις στρατηγικές επιλογές της αστικής τάξης στην Ελλάδα και των ξένων συμμάχων της».

Το ΚΚΕ επιχειρεί να εμφανιστεί αυτοκριτικό, ζητώντας από τα μέλη του να εκλαϊκεύεται καλύτερα η θέση του για την εργατική εξουσία και τις αρχές δόμησής της και να εξηγείται ότι η ψήφος στο ΚΚΕ δεν είναι ψήφος για να αλλάξει ο συσχετισμός εντός της Βουλής, «είναι ψήφος πολιτικής συμπόρευσης και ως τέτοια ενισχύει την ταξική πάλη».