Ο Αλέξης Χαρίτσης άνοιξε τις εργασίες του Πανελλαδικού Μεταβατικού Συντονιστικού για το ιδρυτικό συνέδριο της Νέας Αριστεράς απευθύνοντας πρόσκληση στους ανένταχτους και προοδευτικούς πολίτες που αισθάνονται την ανάγκη μιας ριζικής νέας αρχής
Το πρώτο βήμα για την ίδρυση του κόμματος της Νέας Αριστεράς έγινε χθες και προχθές, με τη συνεδρίαση του Πανελλαδικού Μεταβατικού Συντονιστικού. Το κείμενο θέσεων και το υπό συζήτηση καταστατικό βρέθηκαν επί τάπητος και ο διάλογος ήταν, πράγματι, γόνιμος (οι ψηφοφορίες επί των κειμένων συνεχίζονται μέχρι και σήμερα). Εν συνεχεία τα δύο κείμενα θα προωθηθούν στον προσυνεδριακό διάλογο εν όψει του 1ου Συνεδρίου στις 7-10 Νοεμβρίου, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Θέματα φυσιογνωμίας, η αυτοκριτική για τα λάθη του παρελθόντος αλλά και το κεφάλαιο των συνεργασιών απασχόλησαν, κατά βάση, τους συμμετέχοντες.
Τον καμβά της συζήτησης έθεσε ο Αλέξης Χαρίτσης στο άνοιγμα των εργασιών και, όπως χαρακτηριστικά τόνισε, «σήμερα (σ.σ.: το Σάββατο) κλείνει ένας κύκλος και εκκινεί ένας άλλος. Κλείνει η πρώτη φάση της συγκρότησης του εγχειρήματός μας, της Νέας Αριστεράς, και περνάμε και επίσημα σε μια νέα περίοδο, κορύφωση της οποίας είναι το πρώτο μας συνέδριο». Θα είναι, συμπλήρωσε, ένα συνέδριο, το οποίο θα λειτουργήσει ως ανοιχτή πρόσκληση στους χιλιάδες ανένταχτους αριστερούς και προοδευτικούς πολίτες που, είτε ψήφισαν τη Νέα Αριστερά στις ευρωεκλογές είτε όχι, αισθάνονται την ανάγκη μιας ριζικής νέας αρχής.
Σε αυτό το πλαίσιο κάλεσε τα μέλη και τα στελέχη της Νέας Αριστεράς «να φτιάξουμε τη Νέα Αριστερά. Ξέρετε, συχνά όλοι και όλες μας δίνουμε έμφαση στην Αριστερά. Και σωστά. Αλλά το κόμμα μας το ονομάσαμε Νέα Αριστερά. Η ανανέωση του εγχειρήματός μας είναι μια δύσκολη και αναγκαία διαδικασία. Αλλά δεν θα γίνει επειδή θα το λέμε. Θα γίνει επειδή θα το κάνουμε. Σας καλώ να ξεβολευτούμε. Ολες και όλοι μας. Από αδράνειες και νοοτροπίες ετών».
Παράλληλα, ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Αριστεράς τάχθηκε σαφώς κατά της αναβολής του συνεδρίου, ενώ όσον αφορά το κείμενο των θέσεων εστίασε σε τρία σημεία: Πρώτον, στον τολμηρό, όπως είπε, απολογισμό της περιόδου 2014-2024. Εναν απολογισμό κριτικό και αυτοκριτικό που έχει στο επίκεντρό του το ζήτημα της σχέσης της ριζοσπαστικής Αριστεράς με το ερώτημα της κεντρικής πολιτικής και προφανώς και της εμπειρίας του ΣΥΡΙΖΑ που υπήρξε καθοριστική και για την Ελλάδα, αλλά και για την Ευρώπη.
Δεύτερον, στην πολιτική πρόταση της Νέας Αριστεράς που περιγράφει ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο ανατροπής της δεξιάς κυριαρχίας. Ενα μέτωπο που εκκινεί από την Αριστερά και στηρίζεται στην ανασυγκρότησή της και την ταυτόχρονη επεξεργασία του προγραμματικού της λόγου. Τρίτον, στις επιμέρους προγραμματικές επεξεργασίες χάρη στη συμμετοχή των δικτύων, με θέσεις για μια ευρεία γκάμα θεμάτων. Επεξεργασίες, οι οποίες μπορούν να είναι το σημείο εκκίνησης για ένα μεγάλο προγραμματικό συνέδριο το 2025, επισήμανε.
Σχετικά με τα υπόλοιπα κόμματα: Η Ν.Δ. είναι ταυτόχρονα κυρίαρχη και ανασφαλής. Αναδιπλώνεται στον συντηρητισμό, κλείνει το μάτι στην Ακροδεξιά, επιτίθεται στα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα. Το ΠΑΣΟΚ οδηγήθηκε σε εκλογές, στις οποίες κυριάρχησαν οι προσωπικές στρατηγικές. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στα όρια της αυτοδιάλυσης διά της αυτογελοιοποίησης που όμοιά της δεν έχουμε δει στη νεότερη πολιτική ιστορία, όπως δήλωσε. ΚΚΕ και ΜέΡΑ25 ορθώνουν τείχη ιδεολογικής καθαρότητας και αυτοεπιβεβαίωσης. Ενώ, τέλος, η άκρα Δεξιά οργανώνεται, κερδίζει θέσεις, ασκεί πια ευδιάκριτα την επιρροή της στο πολιτικό σύστημα.
