Έξι σημειώσεις Χαρίτση για τη γενοκτονία, την ταξική αδικία και τις πυρκαγιές

Με τον δικό του τρόπο σχολιάζει την επικαιρότητα ο επικεφαλής της ΚΟ της Νέας Αριστεράς. Ο Αλέξης Χαρίτσης στην κυριακάτικη ανάρτησή του τοποθετείται με αιχμές για τη γενοκτονία στη Γάζα, την οικονομία, αλλά και τις πυρκαγιές που έκαιγαν ανεξέλεγκτες Οκτώβρη μήνα.

Δεν παραλείπει να αναφερθεί στα εσωκομματικά της Νέας Δημοκρατίας επισημαίνοντας «Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν πείθει πλέον ούτε τους δικούς του γιατί πολύ απλά δεν δίνει λύσεις στα μεγάλα προβλήματα της κοινωνίας, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την ακρίβεια.  Το ερώτημα όμως είναι αν θα επιτρέψουμε η επόμενη μέρα να καθοριστεί από την ίδια τη Δεξιά μέσω εσωτερικών διευθετήσεων ή θα υπάρξει πραγματική αριστερή εναλλακτική. Δεν αρκεί να τελειώσει η διακυβέρνηση Μητσοτάκη. Πρέπει να τελειώσουμε με την πολιτική της Δεξιάς».

Αναλυτικά: 

Σημειώσεις για την εβδομάδα που πέρασε.

Σημείωση 1. 
Πόσα χρόνια πρέπει υπάρξουν κάποιοι άνθρωποι 
Προτού τους επιτραπεί να είναι ελεύθεροι;
Πόσες φορές πρέπει να στρέψει ένας άνθρωπος το κεφάλι
Και να υποκριθεί ότι δεν βλέπει; 
Πόσες φορές πρέπει ένας άνθρωπος να κοιτάξει ψηλά
Προτού μπορέσει να αντικρύσει τον ουρανό;
Πόσα δάκρυα πρέπει να ρίξει ένας άνθρωπος 
Προτού μπορέσει να ακούσει τους ανθρώπους που κλαίνε;
Kαι πόσοι θάνατοι θα χρειαστούν για να συνειδητοποιήσει 
Ότι πάρα πολύ άνθρωποι έχουν πεθάνει;
Εξήντα χρόνια πριν, ο Bob Dylan έθεσε τα καίρια ερωτήματα για τον πόλεμο και την ελευθερία, για την αξιοπρέπεια, την αλληλεγγύη και την ανθρωπιά. 
Αυτά είναι τα μεγάλα ερωτήματα που τίθενται και σήμερα. 
Για την γενοκτονία στη Γάζα και τον πόλεμο στον Λίβανο, για τα παιδιά που κάθε μέρα σκοτώνονται, για το δικαίωμα του λαού της Παλαιστίνης να ζήσει επιτέλους ελεύθερος. 
Η απάντηση πετάει στον άνεμο…

Σημείωση 2. 
Τι σημαίνει ακραία ταξική αδικία; 
Να φορολογούνται τα φιλοδωρήματα την ώρα που τα σκάφη αναψυχής  απαλλάσσονται από τον ειδικό φόρο πλοίων καθώς και από τον φόρο πολυτελούς διαβίωσης. 
Να κάνουν τα κέρδη των εισηγμένων ιστορικό ρεκόρ φτάνοντας τα 5,79 δισ., με αύξηση 14,5% μέσα σε έναν χρόνο, την ώρα που πάνω από το 50% των μισθωτών στον ιδιωτικό τομέα αμείβονται με 800 ή λιγότερα ευρώ καθαρά το μήνα. 
Να αυξάνεται το ΑΕΠ κατά 2% αλλά ο κίνδυνος φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού να μένει κολλημένος στο 26% και η αγοραστική δύναμη να είναι η προτελευταία στην ΕΕ. 
Αυτή είναι η ακραία ταξική αδικία της πολιτικής Μητσοτάκη. Η πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντα των λίγων και αδιαφορεί για τις ανάγκες των πολλών. 

Σημείωση 3. 
Ευτυχώς έβρεξε και έσβησε η φωτιά στην Ηλεία. 
Το ότι έχουμε καταστροφικές πυρκαγιές μέσα στην καρδιά του φθινοπώρου (στο Ξυλόκαστρο χάθηκαν δύο ζωές και κάηκαν 70.000 στρέμματα) δείχνει πόσο απειλητική είναι η κλιματική κρίση. 
Η κλιματική κρίση δεν είναι κάτι που θα συμβεί κάποια στιγμή σε ένα ασαφές μέλλον. Συμβαίνει τώρα και απειλεί τη ζωή στον πλανήτη, τη δικιά μας ζωή. Γι’ αυτό πρέπει να δράσουμε τώρα, επισπεύδοντας την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και διασφαλίζοντας ότι το κόστος δεν θα πέσει στους πιο φτωχούς. 
Η κλιματική κρίση είναι το μέγα ζήτημα αλλά δεν είναι το μόνο. Το γεγονός ότι οι φωτιές δεν σβήνουν αν δεν βρέξει ή αν δεν φτάσουν στη θάλασσα αφού έχουν κάψει πρώτα τα πάντα, δείχνει ότι η πολιτική προστασία δεν λειτουργεί στοιχειωδώς αποτελεσματικά. 
Το επιτελικό κράτος είναι μια από τις μεγαλύτερες πολιτικές απάτες των τελευταίων ετών. Η πολιτική της κυβέρνηση δεν είναι μόνο ακραία άδικη. Είναι και εκκωφαντικά αναποτελεσματική.

Σημείωση 4. 
Στη Νέα Δημοκρατία η εσωκομματική κρίση που υπέβοσκε τόσον καιρό, ξέσπασε ανοιχτά. 
Η κρίση αυτή δείχνει ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη βρίσκεται σε αποδρομή. 
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν πείθει πλέον ούτε τους δικούς του γιατί πολύ απλά δεν δίνει λύσεις στα μεγάλα προβλήματα της κοινωνίας, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την ακρίβεια. 
Το ερώτημα όμως είναι αν θα επιτρέψουμε η επόμενη μέρα να καθοριστεί από την ίδια τη Δεξιά μέσω εσωτερικών διευθετήσεων ή θα υπάρξει πραγματική αριστερή εναλλακτική. 
Δεν αρκεί να τελειώσει η διακυβέρνηση Μητσοτάκη. Πρέπει να τελειώσουμε με την πολιτική της Δεξιάς.

Σημείωση 5. 
Μια μεγάλη αγκαλιά για τα παιδιά της Νεολαίας της Νέας Αριστεράς.
Στις πιο αντίξοες συνθήκες κατάφεραν να στήσουν ένα πολύ ωραίο Reclaim Festival. 
Παιδιά, μάς κάνατε περήφανους.