Χαμόγελα ικανοποίησης στο ΠΑΣΟΚ

Μια μάχη με αυτοδιοικητικά και πολιτικά χαρακτηριστικά ήταν για το ΠΑΣΟΚ οι εκλογές για την ανάδειξη νέων δημοτικών και περιφερειακών αρχών. Τόσο ο πρώτος όσο και ο δεύτερος γύρος της προσεχούς εβδομάδας -όπου υπάρξει- αντιμετωπίζονται ως ένα ακόμη κρίσιμο σκαλοπάτι που θέλουν να ανέβουν από τη Χαριλάου Τρικούπη στην ανηφορική διαδρομή προς τις ευρωεκλογές του Ιουνίου. Τελικός σταθμός, σύμφωνα με τη στρατηγική του Νίκου Ανδρουλάκη, είναι οι εθνικές εκλογές σε βάθος τετραετίας, ενώ το ελπιδοφόρο ξεκίνημα έγινε, σύμφωνα με τον ίδιο, στη διπλή κάλπη Μαΐου-Ιουνίου.

Για τη χθεσινή αναμέτρηση ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ παρουσιαζόταν βέβαιος ότι το κόμμα του θα κάνει «ένα ακόμα βήμα μέχρι τις ερχόμενες ευρωπαϊκές εκλογές» και «θα γίνει ακόμη πιο ισχυρό και πρωταγωνιστής απέναντι στη Ν.Δ.».

Ο μεγάλος στόχος, που με βάση αρμόδιες πηγές ήταν εφικτό να επιτευχθεί, είναι η περαιτέρω ενίσχυση της παράταξης που ηγείται ο κ. Ανδρουλάκης και η είσοδος στη φάση της επόμενης Κυριακής, είτε η δεύτερη θέση όσο το δυνατόν περισσότερων υποψηφίων που έλαβαν το χρίσμα του ΠΑΣΟΚ στις περιφέρειες, καθώς και των προοδευτικών αυτοδιοικητικών σχημάτων που στήριξε με στελέχη του σε μεγάλους δήμους, όπως η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη και ο Πειραιάς, αλλά και σε αρκετές ακόμη πρωτεύουσες νομών της υπόλοιπης Ελλάδας.

Τα πιο πλατιά χαμόγελα σκόρπισε αναμφίβολα η περίπτωση του Χάρη Δούκα και η διαφαινόμενη ανατροπή που συντελούνταν ώς αργά το βράδυ. Σκοπίμως, από τη Χαριλάου Τρικούπη δεν είχε τεθεί ως πήχης η δεύτερη θέση, ωστόσο αυτό αποτελεί κοινό μυστικό και απώτερη μεσομακροπρόθεσμη επιδίωξη για το κόμμα της Κεντροαριστεράς στον εύλογο ανταγωνισμό του με τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Οπως πράττει εδώ και καιρό ο Νίκος Ανδρουλάκης, στην προσπάθειά του να εμφανίσει το ΠΑΣΟΚ ως τον αντίπαλο πόλο στη Ν.Δ. και τον εαυτό του ως την εναλλακτική στον Κυριάκο Μητσοτάκη, καλούσε τους πολίτες και στις εκλογές για την Αυτοδιοίκηση να στείλουν ένα διπλό ηχηρό μήνυμα.

Αφ’ ενός, ενάντια σε πρόσωπα και συνδυασμούς που θα λειτουργήσουν ως το «μακρύ χέρι» του κ. Μητσοτάκη και θα υπηρετήσουν το μοντέλο εξουσίας του Μαξίμου, «ένα συγκεντρωτικό και πελατειακό σύστημα διοίκησης, που απέτυχε παταγωδώς με τις βιβλικές καταστροφές, την ακρίβεια να καλπάζει, την απαξίωση των θεσμών και της δημοκρατίας». Αφ’ ετέρου, υπέρ θετικών επιλογών σε υποψηφίους και ψηφοδέλτια, με ένα προγραμματικό πλαίσιο «που προωθεί λύσεις υπέρ της αποκέντρωσης, της βιώσιμης πράσινης ανάπτυξης, της ανανέωσης, της αξιοκρατίας και εναντιώνεται στην παρωχημένη αλαζονική αντίληψη των “γαλάζιων” εκλεκτών του κ. Μητσοτάκη». Διακύβευμα το οποίο θεωρούσαν εύστοχο, δηλώνοντας ικανοποιημένοι.