Ο μύθος του ακέφαλου καβαλάρη διαψεύστηκε στη ΔΕΘ

Κι όμως … κινείται! Αν και «ακέφαλος» ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ απέδειξε δια του προέδρου της κοινοβουλευτικής του ομάδας Σωκράτη Φάμελλου, ότι έχει στέρεο λόγο, μαχητική αντιπολιτευτική στάση κι αυτά σε συνδυασμό με προτάσεις πάνω σε πολύ συγκεκριμένα θέματα, από τις πλημμύρες και τις φωτιές, τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και τις διπλωματικές κινήσεις, μέχρι την ανυπαρξία έργων στη Θεσσαλονίκη. Κατά το κοινώς λεγόμενο, περνώντας μέσα από την φωτιά του πολιτικού σκηνικού μετά τις εκλογές και την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα, αποδείχθηκε ότι «ο μύθος του ακέφαλου καβαλάρη» για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης …είναι όντως μύθος! Τόσο βολικός για την κυβέρνηση που κοντεύουν να τον πιστέψουν και οι συριζαίοι.

Η αλήθεια είναι ότι υπήρχαν πολλές κρυφές ενστάσεις ή αμφιβολίες για την επιλογή να δοθεί συνέντευξη τύπου του κ. Φάμελλου πριν ανεβεί στη Θεσσαλονίκη ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ως είθισται δηλαδή. Υπήρχαν φόβοι μην γίνει κάποιου είδους «λάθος» δυό μέρες πριν εκλογές για νέο/α πρόεδρο του κόμματος. Πάνω από όλα διαψεύστηκε η αίσθηση ματαιότητας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ πρέπει να μπει σε υποχρεωτική φάση «αφωνίας» μέχρι να λυθούν όλα του τα προβλήματα. Το είπε ο κ. Φάμελλος, αλλά μάλλον δεν προσέχθηκε και τόσο, επειδή ήταν προσάρτημα σε απάντηση για κάποιο άλλο θέμα: είπε ότι βρέθηκε εκεί, γιατί το κόμμα έχει να πει πράγματα, μιλάει για όλα και δεν ακούγεται, οπότε η ΔΕΘ είναι μια ευκαιρία να ακουστεί ο λόγος του και η ευκαιρία αυτή δεν έπρεπε να χαθεί. Πιο απλά δεν πετάς και το μωρό μαζί με τα νερά.

Κρατώ παρατηρήσεις παλαιών συναδέλφων στην αίθουσα μετά την συνέντευξη που σημείωναν ότι ακούμε τα ίδια πράγματα που έλεγε πάντα ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ αλλά λες και κάτι έχει αλλάξει ακόμη και στην φρασεολογία, λειάνθηκαν γωνίες και φύτρωσαν νέες ακίδες. Άλλοι πάλι σημείωναν ότι εντυπωσιάστηκαν που ο κ. Φάμελλος έβγαλε την συνέντευξη τύπου χωρίς να κάνει κανένα λάθος -παρότι το άγχος του κατά την ανάγνωση της εισήγησής του ήταν εμφανές- και, ότι αυτό δεν περίμεναν. Δηαλδή, τον περίμεναν στη γωνία -λογικό αυτό για δημοσιογράφους- και τελικά δεν τους προέκυψε ούτε λεκτικό ολίσθημα.

Οι λεπτομέρειες αυτές δεν θα είχαν κανένα νόημα σε άλλες εποχές αλλά, είπαμε, βρισκόμαστε… στην εποχή του ακέφαλου καβαλάρη. Η, μεγάλη παραδοξότητα που βγαίνει σε καλό του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ είναι πως, αν και δικαίως διαμαρτυρήθηκε στη διοίκηση της ΔΕΘ -λέγοντας ότι η εθιμοτυπία δεκαετιών θέλει την αξιωματική αντιπολίτευση να μιλά στο δεύτερο σαββατοκύριακο της διοργάνωσης απαντώντας στις ανακοινώσεις της εκάστοτε κυβέρνησης που έχουν προηγηθεί- τελικά, αυτή η «αλλαγή», θα είναι υπέρ του καθώς θα αναγκάσει τον πρωθυπουργό που ανεβαίνει αύριο στην πόλη να απαντήσει αυτός. Και θα απαντήσει γιατί δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Γιατί κάτι πρέπει να πει για την οικονομία, τις τραγωδίες και τις καταστροφές αλλά και για την ίδια την πόλη στην οποία τάζει πέντε χρόνια τώρα τα ίδια πράγματα κι ακόμη δεν υπάρχει ούτε μακέτα…

Ο εκνευρισμός των νεοδημοκρατών σε όσα ανέφερε ο κ. Φάμελλος γίνεται εύκολα αντιληπτός καθώς, ούτε μισή ώρα μετά την λήξη της συνέντευξης, ο βουλευτής της ΝΔ Στράτος Σιμόπουλος εξέδωσε σχεδόν δισέλιδη ανακοίνωση στην οποία υποτίθεται ότι απαντά στον κ. Φάμελλο για όσα είπε σχετικά με την ανυπαρξία έργων στη Θεσσαλονίκη. Παραθέτουμε στο τέλος του κειμένου ολόκληρη την ανακοίνωση του κ. Σιμόπουλου διότι, όπως εύκολα μπορείτε να διαπιστώσετε η μόνη απάντηση είναι… η λέξη «απάντηση». Οι Θεσσαλονικείς που γνωρίζουν καλά τι δεν έγινε και τι καταστράφηκε στην πόλη στην πόλη θα καταλάβουν… Και θα περιμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον την θέση που θα πάρει ο πρωθυπουργός για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΘ, η πιθανή ιδωτικοποίηση της οποίας θα σημάνει το πέταγμα «λευκής πετσέτας», ματαίωσης δηλαδή του σχεδίου ανάπλασής της για το οποίο η διοίκηση της διοργάνωσης διέθεσε ήδη μια ολόκληρη δεκαετία. Όπως δείχνουν τα πράγματα το σχέδιο θα το καταπιούν οι πλημμύρες της Θεσσαλίας…

Αναμένουμε με ενδιαφέρον και λοιπές αντιδράσεις καθώς η αιχμή Φάμελλου για τις ευθύνες του τοπικού πολιτικού δυναμικού της τοπικής αυτοδιοίκησης, η ανυπαρξία μαχητικότητάς του, η μετατροπή του σε απλό χειροκροτητή, η «δουλική» συμπεριφορά του προς την κυβέρνηση εκτιμήθηκαν ως ένα, αν όχι το μεγαλύτερο από τα δεινά ολόκληρου του πολεοδομικού συγκροτήματος.