H επόμενη ημέρα της τραγωδίας στα Τέμπη, σύμφωνα με τον Νίκο Ανδρουλάκη και το ηγετικό επιτελείο της Χαριλάου Τρικούπη, φανερώνει μια τεράστια αδυναμία και γεννά ταυτόχρονα μια εξίσου μεγάλη ανάγκη.
Η αδυναμία αφορά το περιβόητο και πολυδιαφημισμένο από την κυβέρνηση Μητσοτάκη επιτελικό κράτος, το οποίο -όπως υποστηρίζουν κατηγορηματικά στο ΠΑΣΟΚ- αποτυγχάνει παταγωδώς για ακόμη μια φορά, αφού αποδεικνύεται «μια παρέα στελεχών και ημετέρων γύρω από τον πρωθυπουργό». Τόσο από το βήμα των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, που συνεδρίασαν στην Αθήνα, όσο και κατά τη διάρκεια σύσκεψης που είχε μέσα στην εβδομάδα με ειδικούς στην ασφάλεια των σιδηροδρομικών δικτύων, ο κ. Ανδρουλάκης στοχευμένα μίλησε για την πανηγυρική αποτυχία του γαλάζιου μοντέλου της διοίκησης της χώρας, που αποδεικνύεται «κέλυφος» και «επικοινωνιακή κατασκευή που έχει ήδη καταρρεύσει».
Την ίδια στιγμή, εκτός από την κριτική διαπίστωση, θέτουν το ζητούμενο και παρουσιάζουν την πρότασή τους, θεωρώντας ότι η υλοποίησή της αποτελεί μια αναγκαιότητα για να αποτραπούν νέες «ανθρωποθυσίες» στο μέλλον. Αλλά και διότι πιστεύουν ότι η κατάθεσή της αποτελεί την ειδοποιό διαφορά τους με την αξιωματική αντιπολίτευση «που καταγγέλλει και παρελθοντολογεί χωρίς πάλι να έχει κάτι αξιοσημείωτο να πει για το αύριο».
Σε τρεις λέξεις το σχέδιο αυτό κωδικοποιείται ως «ισχυρή θεσμική δημοκρατία», που σημαίνει πρόγραμμα και συνθήκες για έναν διαφορετικό τρόπο διακυβέρνησης «με αξιοκρατία, συνέπεια, στρατηγικό πλάνο για την αντιμετώπιση όλων των προκλήσεων, σύγχρονες υποδομές, τεχνικά μέσα που διασφαλίζουν τον πολίτη και αποτρέπουν την έκθεσή του στον κίνδυνο εξαιτίας του ανθρώπινου παράγοντα».
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επιχείρησε σε συνέντευξή του να γίνει πιο παραστατικός λέγοντας: «Μιλώ για ένα κράτος που υπερασπίζεται το δημόσιο συμφέρον. Για παράδειγμα σηκώνει κάποιος το τηλέφωνο και λέει “πάρε αυτόν τον σταθμάρχη για να έχει μια μεγαλύτερη σύνταξη στο τέλος της επαγγελματικής καριέρας του”. Η απάντηση έπρεπε να ήταν: “Οχι, αξιοκρατία”. Αυτή είναι η διαφορά του κράτους-λάφυρο από το κράτος-εγγυητή του δημόσιου συμφέροντος. Ενα κράτος λειτουργικό και όχι πελατειακό, μιας κανονικής ευρωπαϊκής χώρας».
Διάχυση ευθυνών
Πάνω σε αυτούς τους δύο άξονες χαράσσουν τη στρατηγική τους στο ΠΑΣΟΚ, αποκρούοντας με επιθετικά επιχειρήματα την απόπειρα του Μαξίμου να διαχύσει τις ευθύνες ώστε να εδραιωθεί η αντίληψη «όλοι ίδιοι είναι» και από την άλλη, αποφεύγοντας να εμπλακούν σε μια αντιπαράθεση πολωτική, που θα έδινε την εντύπωση της τυφλής σύγκρουσης και της έλλειψης σεβασμού προς τα θύματα με κίνητρο τα πρόσκαιρα εκλογικά οφέλη. Αλλωστε, ξόρκιζαν την τοξικότητα ανάμεσα στη Ν.Δ. και τον ΣΥΡΙΖΑ πριν η ατμόσφαιρα γίνει βαριά λόγω του σιδηροδρομικού δυστυχήματος, επομένως θα φάνταζε αδιανόητο αυτό να αλλάξει υπό την παρούσα επώδυνη συγκυρία.
Πάντως, επιμένουν να κατηγορούν τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς για προσχηματικές συγγνώμες χωρίς ειλικρινή αυτοκριτική και έμπρακτη αναγνώριση της ευθύνης, κροκοδείλια δάκρυα, κυνισμό και διαχείριση μιας τραγωδίας για το θεαθήναι. Σε αυτούς τους χειρισμούς αντιτάσσουν τη δική τους στάση, που μεταξύ άλλων περιλαμβάνει κατάθεση ενός πλέγματος προτάσεων άμεσης επαναλειτουργίας του σιδηροδρόμου με ασφάλεια, ανάδειξη των εγκληματικών καθυστερήσεων στην υλοποίηση του συστήματος τηλεδιοίκησης μέσω ερώτησης του κ. Ανδρουλάκη στην Κομισιόν, αυστηρή τήρηση των δεσμεύσεων περί πολιτικού ήθους με την αποπομπή από τα ψηφοδέλτια υποψηφίου που ερευνάται -μετά το δυστύχημα- η εμπλοκή του σε διοικητικό παράπτωμα. Τέλος, ως προς την ημερομηνία των εκλογών, συμφωνούσαν ότι δεν είναι σωστό να διεξαχθούν πριν ολοκληρωθούν οι κηδείες και τα μνημόσυνα των νεκρών, ενώ προσβλέπουν ότι η νηφάλια προσέγγισή τους θα αποφέρει καρπούς και σε επίπεδο κάλπης.
