Για το θέμα που προέκυψε με τη γνωμοδότηση του κ. Ντογιάκου, η «Εφ.Συν.» επικοινώνησε με τη νομικό και μέλος της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών Αικατερίνη Παπανικολάου. Ζητήσαμε να μας σχολιάσει το σημείο εκείνο όπου ο κ. Ντογιάκος αναφέρει πως δεν έχει ανάγκη η ΑΔΑΕ να απευθυνθεί στους παρόχους τηλεπικοινωνιών από τη στιγμή που «οι Διατάξεις και τα Βουλεύματα που αποστέλλονται στην ΑΔΑΕ αποθηκεύονται και τηρούνται σε ειδικά ηλεκτρονικά αρχεία που βρίσκονται σε σύστημα βάσης δεδομένων, όπως προβλέπει ο νόμος». Είναι όμως έτσι τα πράγματα;
«Οντως έχει δίκιο σε αυτό ο κ. εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, ωστόσο νομίζω ότι, όπως έχει επισημανθεί πολλές φορές και από τον πρόεδρο της Αρχής –και αυτό το γνωρίζει πολύ καλά ο κ. Ντογιάκος–, δυστυχώς δεν πρόκειται κατά κυριολεξία για αρχείο. Στην πραγματικότητα, ό,τι υπάρχει είναι σωρευμένες διατάξεις που ουδέποτε έχουν οργανωθεί σε αρχείο. Και αυτό αποτελεί ένα διαχρονικό πρόβλημα της ΑΔΑΕ, το οποίο επισημαίνω και η ίδια από την πρώτη περίοδο της θητείας μου. Ακόμα και 200 άτομα να προσλαμβάναμε αύριο το πρωί, και πάλι δεν θα βγάζαμε άκρη».
Υπενθυμίζουμε στην κ. Παπανικολάου το πρόσφατο δημοσίευμα των Reporters United και της «Εφ.Συν.» σύμφωνα με το οποίο έχει αργήσει χαρακτηριστικά η ΚΥΑ των υπουργών Πιερρακάκη και Τσιάρα, σύμφωνα με την οποία το αρχείο της ΑΔΑΕ θα ήταν πλέον ηλεκτρονικό και δεν θα λάμβανε τις διατάξεις και τα βουλεύματα σε έγχαρτη μορφή. «Οντως νομοθετήθηκε η τήρηση ηλεκτρονικού αρχείου. Ομως, δυστυχώς, ποτέ δεν έγινε πράξη, παρά τις συστηματικές οχλήσεις της Αρχής», σημειώνει η κ. Παπανικολάου, καταλήγοντας πως η «καρδιά του προβλήματος είναι αυτό ακριβώς το θέμα».
Αναφέρει επίσης ότι υπήρχαν απόψεις έως σήμερα εντός της ΑΔΑΕ που επέμεναν ότι δεν υπάρχει ανάγκη αρχείου από τη στιγμή που τα στοιχεία είναι διαθέσιμα στους παρόχους. «Τώρα», λέει, «αυτό έχει αλλάξει, αλλά το πρόβλημα παραμένει και η ΑΔΑΕ εξακολουθεί να μην είναι σε θέση να ασκήσει εκ των ενόντων την επίμαχη αρμοδιότητα. Αυτό που πρέπει να καταλάβετε είναι πως έχουμε μια δεξαμενή δεδομένων που όσο δεν ψηφιοποιούνται στην πηγή, δεν είναι αξιοποιήσιμα», τονίζει η κ. Παπανικολάου. Και αυτό δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα, καθώς μας φέρνει άλλο ένα παράδειγμα, το ποσοστό των αιτημάτων για παρακολουθήσεις. «Αντιλαμβάνεστε, εάν πρόκειται για ποσοστό ιδιαιτέρως υψηλό, το γεγονός αυτό κατά τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, εγείρει προβληματισμό», σημειώνει. «Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι εμείς ως Αρχή δεν γνωρίζουμε ποιο είναι αυτό το ποσοστό. Και αυτό είναι ένα ακόμη από τα ελλείμματά μας».
