Το ΚΚΕ (μ-λ) «χαιρετίζει τους χιλιάδες εκπαιδευτικούς που αγνοώντας την κρατική τρομοκρατία , τις κυβερνητικές απειλές και τις δικαστικές αποφάσεις που τις υποστηρίζουν , απέργησαν και διαδήλωσαν μαζικά σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας».
Το κόμμα της εξωκοινοβουλευτικής αριστερά σημειώνει πως «ξεπέρασαν τα στερεότυπα του κρατικού, κυβερνητικού και συνδιαχειpiστικού συνδικαλισμού για τους δήθεν ανέτοιμους και απρόθυμους να απεργήσουν εκπαιδευτικούς και όχι μόνο απάντησαν στην κρατική τρομοκρατία αλλά και έχουν περιορίσει τις δυνατότητες των συνδικαλιστικών ηγεσιών να μεθοδεύσουν το κλείσιμο της αγωνιστικής έξαρσης» .
Εκτιμά πως η κινητοποίηση αυτή «έχει ιδιαίτερη αξία» καθώς «είναι η πρώτη μαζική αντιπαράθεση κλάδου εργαζομένων με τον αντισυνδικαλιστικό και απεργοκτόνο νόμο Χατζηδάκη».
Για να βγουν όμως τελικοί νικητές στην αναμέτρηση τους «πρέπει να απαιτήσουν μέσα από γενικές συνελεύσεις και επιτροπές αγώνα την συνέχιση της αποχής από τις διαδικασίες αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας και την προκήρυξη νέου απεργιακό αγώνα.
Να επιμείνουν στα δίκαια αιτήματα τους και να ενωθούν στον ίδιο δρόμο του αγώνα με τους μαθητές και τους φοιτητές που παλεύουν για την κατάργηση των νόμων της Κεραμέως, ενάντια στο κλείσιμο σχολείων και σχολών , στην ελάχιστη βάση εισαγωγής και στην τράπεζα θεμάτων, την πανεπιστημιακή αστυνομία».
Το ΚΚΕ (μ-λ) καταλήγει πως «η κυβέρνηση μπορεί να ηττηθεί στους δρόμους όταν τα ποτάμια της λαϊκής οργής στους εκπαιδευτικούς χώρους ενωθούν σε ένα ενιαίο πανεκπαιδευτικό μέτωπο!» και υπογραμμίζει πως θα πρέπει «να είμαστε σίγουροι ότι η προσφυγή σε συνεχείς καταδικαστικές αποφάσεις και η αδυναμία της κυβέρνησης να καταστείλει τους εκπαιδευτικούς μέσα από τους δικούς της πειθαρχικούς μηχανισμούς είναι ένα είδος πολιτικής ήττας γ αυτήν κατ` αρχή».
