Τη θέση του υπέρ μιας προοδευτικής διακυβέρνησης επαναλαμβάνει με συνέντευξή του ο Γιώργος Παπανδρέου, κάνοντας μάλιστα λόγο για την ανάγκη μιας τέτοιας προοπτικής. Ωστόσο, δεν αναφέρεται ονομαστικά στα κόμματα που θα μπορούσαν να λάβουν μέρος ούτε σε λεπτομέρειες για το πλαίσιο.
Ο πρώην πρωθυπουργός και βουλευτής Αχαΐας του Κινήματος Αλλαγής στέκεται επίσης στη σημασία της ανασυγκρότησης του προοδευτικού χώρου στη βάση προγραμματικών συμφωνιών και δεσμεύσεων, ενώ αναφερόμενος στο παρελθόν της δικής του διακυβέρνησης κατηγορεί, χωρίς να κατονομάσει, τόσο τη Ν.Δ. όσο και τον ΣΥΡΙΖΑ, που όπως σημειώνει έδωσαν μάχη στις πλατείες του θυμού και του διχασμού για να οικοδομήσουν κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες. Επικρίνει δε τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που το εγκατέλειψαν, αναζητώντας νέα πολιτική στέγη δεξιά και αριστερά, επισημαίνοντας με νόημα ότι «η παράταξή μας έχει χτυπηθεί άδικα από πολλούς και ποικίλους παράγοντες, χωρίς να εξαιρώ και τα πλήγματα από στελέχη μας που δεν σεβάστηκαν ότι η παράταξη τα ετίμησε».
Μιλώντας στο περιοδικό «Πατρινόραμα» ο κ. Παπανδρέου αναγνωρίζει την ανάγκη για μια προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης, «ριζοσπαστικής, οραματικής αλλά και ρεαλιστικής», όπως υπογραμμίζει, «που να συμβάλει στη συγκρότηση μιας συμμαχίας προοδευτικών κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που θα λειτουργήσει ως καταλύτης για την πραγματοποίηση της μεγάλης στροφής που πρέπει να γίνει». Παράλληλα, δηλώνει ότι η ανασυγκρότηση της προοδευτικής παράταξης είναι ένα «πολύ δύσκολο, αλλά απαραίτητο εγχείρημα», για το οποίο παρατηρεί ότι «στις προσωπικές στοχεύσεις διαφόρων στελεχών προστίθενται και σκοπιμότητες ηγεσιών».
Οι απόψεις που εκφράζει ο πρώην πρωθυπουργός δεν είναι καινούργιες ούτε ξενίζουν όσους γνωρίζουν τις διαχρονικές του θέσεις. Παρ’ όλα αυτά, πρόσθετο ενδιαφέρον αποκτά το γεγονός ότι διατυπώνονται σε μια συγκυρία κατά την οποία και η ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής εντείνει τη ρητορική της απέναντι στην κυβέρνηση της Ν.Δ., ενώ και η Φώφη Γεννηματά έχει τοποθετηθεί σε μια παρόμοια κατεύθυνση υπέρ μιας προοδευτικής πρότασης διακυβέρνησης, με προϋπόθεση όμως την αλλαγή συσχετισμών μεταξύ του ΚΙΝ.ΑΛΛ. και του ΣΥΡΙΖΑ.
