ΠΑΣΟΚ: ένα συνέδριο, δύο απόψεις

Το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, το οποίο αποφασίστηκε να διεξαχθεί τις προσεχείς εβδομάδες, αναζωπύρωσε τις εσωκομματικές έριδες στη Χαριλάου Τρικούπη και ανέδειξε τις διαφορετικές προσεγγίσεις μεταξύ της ηγεσίας και μιας σημαντικής μερίδας κορυφαίων στελεχών αναφορικά με το πολιτικό και οργανωτικό σχέδιο επιβίωσης του ιστορικού κόμματος, πάντοτε στο πλαίσιο του εγχειρήματος του Κινήματος Αλλαγής. Μετά την «καταιγίδα» των διαφωνιών και των αντιπαραθέσεων της περασμένης εβδομάδας σε κομματικά όργανα και δημόσιες παρεμβάσεις, η νηνεμία φαίνεται να επιστρέφει μέχρι νεωτέρας.

Ωστόσο, με δεδομένες τις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί, παραμένουν αβέβαιες τόσο η επίτευξη ουσιαστικής σύνθεσης όσο και η πιθανότητα πραγματικής κινητοποίησης της βάσης, μέσα από συλλογικές διαδικασίες. Η «Εφ.Συν.» απευθύνθηκε σε στελέχη του ΠΑΣΟΚ, ζητώντας να εκφράσουν τη γνώμη τους σε ένα κομβικό σταυροδρόμι για την άλλοτε κραταιά παράταξη της Κεντροαριστεράς.

Τώρα, προχωράμε μόνο μπροστά

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, στη Δημοκρατική Παράταξη, στο Κίνημα Αλλαγής και το σφραγίζει με τις αρχές, τις αξίες του αλλά και με τους ανθρώπους αυτούς που στάθηκαν δίπλα του στα εύκολα και στα δύσκολα

Της Ζέφης Δημαδάμα, μέλος Ενιαίου Πολιτικού Κέντρου ΠΑΣΟΚ, αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου ΚΙΝ.ΑΛΛ.

Το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ έπρεπε να πραγματοποιηθεί και πραγματοποιείται. Με αυτό το σκεπτικό ξεκίνησαν οι διαδικασίες σύγκλησης της ΚΟΕΣ του συνεδρίου, η οποία ήδη τον Μάιο του 2019 με απόφασή της προσδιόρισε την οργάνωση του συνεδρίου ΠΑΣΟΚ το αργότερο μέχρι την 7η Δεκεμβρίου 2019. Προχωράμε επομένως με βάση τον εδώ και μήνες αποφασισμένο και γνωστό προγραμματισμό μας, για την ολοκλήρωση των στόχων της Δημοκρατικής Παράταξης έχοντας βασικό άξονα τον σεβασμό στην ιστορία του ΠΑΣΟΚ, τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στο Κίνημα Αλλαγής αλλά και στην κοινωνία.

Η διακυβέρνηση ΠΑΣΟΚ έφερε μεγάλες αλλαγές στην Ελλάδα, βελτίωσε την ποιότητα ζωής όλων των πολιτών και δημιούργησε ισχυρές ευρωπαϊκές συμμαχίες με στιβαρότητα και στρατηγικό όραμα. Αυτή την ιστορία τιμούμε, σε αυτή την ιστορία αλλά και στο παρόν της σοσιαλδημοκρατίας και του σοσιαλισμού οικοδομούμε το Κίνημα Αλλαγής κάνοντας πράξη τη σύνθεση με κάθε δημοκρατικό και προοδευτικό πολίτη.

Το ΠΑΣΟΚ είναι ένας ζωντανός οργανισμός που κανείς μας δεν μπορεί να αγνοήσει ή να «παραγκωνίσει» γιατί ζει στις καρδιές όλων μας. Δεν είναι καθόλου τυχαία η προσπάθεια που γίνεται και από άλλα κόμματα να «φορέσουν τον μανδύα του ΠΑΣΟΚ» και να μετατραπούν ξαφνικά στο ΠΑΣΟΚ που απαξίωναν λυσσαλέα… Το ΠΑΣΟΚ όμως είναι εδώ, στη Δημοκρατική Παράταξη, στο Κίνημα Αλλαγής και το σφραγίζει με τις αρχές, τις αξίες του αλλά και με τους ανθρώπους αυτούς που στάθηκαν δίπλα του στα εύκολα και στα δύσκολα.

Με το Κίνημα Αλλαγής κάνουμε πράξη μια μεγάλη, ενιαία, αξιόπιστη δημοκρατική παράταξη, η οποία οφείλει να μπει εμπόδιο στην τεχνητή πόλωση του ΣΥΡΙΖΑ και της Ν.Δ., του λαϊκισμού και της συντήρησης με προτάσεις και με σχέδιο. Η αυτόνομη πορεία μας είναι αδιαπραγμάτευτη.

Με αυτό το σχέδιο προχωράμε στο συνέδριό μας, χωρίς αποκλεισμούς ώστε να διασφαλίσουμε ότι το ΠΑΣΟΚ ρυθμίζοντας την οργανωτική του υπόσταση και λειτουργία σύμφωνα με τις ομόφωνες αποφάσεις του Κινήματος Αλλαγής θα συνεχίσει να πρωταγωνιστεί στο Κίνημα Αλλαγής και στο μέλλον της Ελλάδας.

Αναζητείται παραταξιακή συνείδηση

Του Στέφανου Ξεκαλάκη, τελευταίος εκλεγμένος γραμματέας ΚΠΕ ΠΑΣΟΚ

Από το 2012 μέχρι σήμερα, το ΠΑΣΟΚ έχει εισέλθει σ’ έναν κυκεώνα επικοινωνιακών και οργανωτικών μεταβολών που, εκ του αποτελέσματος, δεν απέδωσαν καρπούς. Από την «Ελιά» στο «ΠΑΣΟΚ-Δημοκρατική Παράταξη» και από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη στο Κίνημα Αλλαγής, η ποσοστιαία «εκλογική απόσταση» που χώρισε όλους αυτούς τους πειραματισμούς ήταν τελικά 0,08%.

Κοινός τόπος όλων αυτών των προσπαθειών ήταν ότι άλλαζε διαρκώς το όνομα και το σήμα. Παραδόξως, ούτε μία φορά μέχρι σήμερα δεν ακολουθήθηκε το μοντέλο διατήρησης του ονόματος και των συμβόλων με ταυτόχρονη ριζοσπαστική αλλαγή σε επίπεδο προσώπων, λειτουργιών, δομών και ιδεών. Και μια φορά που επιχειρήθηκε, με θεσμικό τρόπο, το πέρασμα από ένα κλειστό, αρχηγικό κόμμα των «διαδρόμων», σε έναν ανοιχτό, δημοκρατικό πολιτικό φορέα των «δρόμων», τον Απρίλιο του 2017, η απάντηση του συστήματος ήταν η άμεση και αντιδημοκρατική αφαίρεση των αρμοδιοτήτων κάθε αιρετής, θεσμικής οντότητας του κόμματος.

Θα περίμενε κανείς ότι βασικός λόγος για την αδυναμία ανάκαμψης του πολιτικού μας φορέα είναι η περιχαράκωση και η «αλλεργία» που προκαλεί στο κομματικό κατεστημένο η οιαδήποτε επιχειρούμενη αλλαγή. Στην πραγματικότητα, αυτές οι συμπεριφορές δεν αποτελούν το πραγματικό αίτιο του προβλήματος, αλλά μια από τις μορφές εμφάνισης αυτού.

Στη συνεδρίαση της γραμματείας της οργανωτικής επιτροπής συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, εκούσια ή ακούσια, η πρόεδρός του μίλησε πλέον για ένα κόμμα «σφραγίδα». Ενα κόμμα-παρακολούθημα, που θα βασίζει την οργανωτική και πολιτική του λειτουργία στη στελέχωση ενός άλλου πολιτικού υποκειμένου από το οποίο θα «δανείζεται» τον πρόεδρο και τα μέλη Πολιτικού Συμβουλίου και Κεντρικής Επιτροπής. Η πρόεδρος δηλαδή του ΠΑΣΟΚ επιφυλάσσει για το ιστορικό αυτό κόμμα τον ρόλο του «κόμματος-Μπάμπουσκα».

Στη συμπεριφορά αυτή αποτυπώνεται και το πραγματικό πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ. Πρόκειται για τεράστιο έλλειμμα παραταξιακής συνείδησης. Κι όταν δεν υπάρχει συνείδηση, υπερισχύει η τυχοδιωκτική αυτοσυντήρηση. Αυτή η κατάσταση είναι που δεν δημιουργεί καμία αναστολή στη «μετακίνηση» των στελεχών, στον τρόπο που συμπεριφέρεται η εκάστοτε ηγεσία στις προηγούμενες, στην επιλογή κατάργησης ενός ιστορικού κόμματος χωρίς έστω κάποια πρόνοια για την υστεροφημία του. Γι’ αυτό και όσο έχουν τα ηνία της παράταξης στελέχη που βάζουν το «εγώ» πάνω από το ΠΑΣΟΚ, ο πολιτικός μας φορέας, όσα ονόματα και αν αλλάξει, δεν πρόκειται ποτέ να ορθοποδήσει.