Τελικά το Μακεδονικό αποδείχτηκε για τη Ν.Δ. η θρυαλλίδα ώστε να εκδηλωθούν ανοιχτά και με κρότο οι βαθιές εσωτερικές της αντιθέσεις. Τελευταία πράξη του δράματος ήταν βέβαια η δημόσια αντιπαράθεση του γραμματέα του κόμματος, Λευτέρη Αυγενάκη, με τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο Νίκο Δένδια. Γεγονός που προδίδει τη δυσφορία της ηγεσίας της Ν.Δ. για τις πρόσφατες δηλώσεις του τελευταίου.
Θυμίζουμε ότι ο κ. Δένδιας είχε παραδεχτεί ότι υπάρχουν δύο γραμμές μέσα στο κόμμα, δηλώνοντας ότι «δεν είμαστε ένα ακροδεξιό γκρουπούσκουλο με εθνικιστικές κραυγές» και ότι «η κυρίαρχη γραμμή του κόμματος, όπως διατυπώνεται από τον αρχηγό του, είναι μια τάση κεντροδεξιά».
Είπε ακόμα ότι «η αντίληψή μας για τη Μακεδονία είναι μια αντίληψη φιλίας προς όλους και γέφυρας προς τα Βαλκάνια» και έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου ότι «αν χάσουμε τον ανοιχτό ευρωπαϊκό μας χαρακτήρα, την πατήσαμε. Θα περιοριστούμε σε ένα κομματίδιο του 18%», αφήνοντας έτσι σαφείς αιχμές κατά της σαμαρικής πτέρυγας, αφού αυτό ακριβώς ήταν το ποσοστό Σαμαρά τον Μάιο του 2012.
Ο κ. Αυγενάκης, λοιπόν, χαρακτήρισε τις δηλώσεις Δένδια «ατυχή στιγμή», καλώντας τον «να κινείται με πολλή προσοχή αυτές τις ώρες». Το αποτέλεσμα ήταν ο κ. Δένδιας να απαντήσει ότι «ατυχής στιγμή στην πραγματικότητα και ανακόλουθη του ρόλου του είναι η δήλωση του κ. Αυγενάκη», υποχρεώνοντας τον γραμματέα τελικά να απολογηθεί ότι η δική του έκφραση ήταν «ατυχής».
Παράλληλα, με τον Ν. Δένδια είχε επιλέξει να αντιπαρατεθεί δημόσια και ο Αδωνις Γεωργιάδης, προκειμένου να υποστηρίξει ότι δεν υπήρξε ακροδεξιά στροφή επί Σαμαρά.
Και κάπως έτσι ο προερχόμενος από τον ακροδεξιό ΛΑΟΣ αντιπρόεδρος της Ν.Δ. επιβεβαίωνε τη δυσφορία που προκάλεσαν οι δηλώσεις Δένδια στην εθνικιστική πτέρυγα του κόμματος, για την οποία δεν ήταν αρκετή η σχετική δήλωση της Μαρίας Σπυράκη. Η εκπρόσωπος είχε επιδιώξει να κλείσει το θέμα, μιλώντας για «συντεταγμένη, με στέρεη επιχειρηματολογία», παρουσία της Ν.Δ. στη συζήτηση για τη Συμφωνία των Πρεσπών.
Μόνο που εκεί ο Αντώνης Σαμαράς είχε φροντίσει, σε μια επίδειξη απόλυτης εσωκομματικής ισχύος, να κάνει πιο ορατή από ποτέ τη διπλή γραμμή της Ν.Δ. στο Μακεδονικό, επιχειρώντας να ανατρέψει την επίσημη θέση του κόμματος, δηλαδή την εθνική γραμμή Καραμανλή – Μπακογιάννη υπέρ της σύνθετης ονομασίας.
Κάτι που έφερε σε δύσκολη θέση την ηγεσία, με αποτέλεσμα ο κ. Μητσοτάκης να νιώσει την ανάγκη να δηλώσει ότι «η Ελλάδα ποτέ δεν μονοπώλησε ή διεκδίκησε το σύνολο του γεωγραφικού χώρου της Μακεδονίας», υπενθυμίζοντας έτσι την επίσημη θέση υπέρ της σύνθετης ονομασίας. Αλλά είναι βέβαια ο ίδιος που υιοθέτησε τα συλλαλητήρια, προσεγγίζοντας την εθνικιστική σαμαρική γραμμή και που έδωσε απόλυτη ελευθερία κινήσεων στην πτέρυγα των κ. Σαμαρά, Γεωργιάδη και Βορίδη και αυτά ακριβώς πληρώνει σήμερα.
