Δόθηκε στη δημοσιότητα η Διακήρυξη της Κ.Ε. του κόμματος
Εναρξη των εορτασμών για τα 100 χρόνια ζωής του ΚΚΕ, που συμπληρώνονται φέτος τον Νοέμβριο, αποτελεί η Διακήρυξη της Κεντρικής Επιτροπής του που δόθηκε στη δημοσιότητα με τον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου». Η γενική αίσθηση που αποπνέει η Διακήρυξη είναι ότι το κόμμα είχε λανθασμένη στρατηγική -και κατά συνέπεια πολιτική τακτική- σε όλη την πορεία του μέχρι τη διάσπαση του 1991. Από εκεί και μετά -από το 14ο Συνέδριο κι έπειτα- άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για την αποκατάσταση των επαναστατικών χαρακτηριστικών με αποτέλεσμα το κόμμα να αποκτήσει τελικά ορθό πρόγραμμα και πολιτική.
Ξεχωριστή σημασία στην κριτική που ασκείται στην ιστορική διαδρομή του κόμματος έχει η αρνητική αποτίμηση για την επιλογή να συγκροτηθεί ο «Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου» και να αποφασιστεί η συμμετοχή του στις κυβερνήσεις Τζαννετάκη και Ζολώτα το 1989.
Αναλυτικότερα η Διακήρυξη αποδίδει τη λανθασμένη, όπως εκτιμά, στρατηγική του κόμματος στο παρελθόν σε λάθη του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος (Κομμουνιστική Διεθνής κ.λπ.) και στο χαμηλό επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων στην Ελλάδα που «οδήγησαν στη στρατηγική των σταδίων, της διεκδίκησης μιας ουτοπικής ενδιάμεσης εξουσίας, μεταξύ της αστικής και της εργατικής και της στήριξης στο σχηματισμό κυβέρνησης στο έδαφος του καπιταλισμού».
Στο πλαίσιο αυτό θεωρείται λανθασμένο το πρόγραμμα του κόμματος που υιοθέτησε η 6η ολομέλεια της Κ.Ε. του το 1934, λανθασμένη η στρατηγική του στα χρόνια της Κατοχής με αποτέλεσμα να χαθεί η εξουσία μετά την Απελευθέρωση, λανθασμένη η συνεργασία του, κατά καιρούς, με σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις, λανθασμένη η στρατηγική και η τακτική μετά τον εμφύλιο πόλεμο όπως και τα προγράμματα που υιοθέτησε το ΚΚΕ στο 9ο και το 10ο συνέδριό του (1973 και 1978) με επικεφαλής τον Χαρίλαο Φλωράκη.
Επίσης, χαρακτηρίζεται ιμπεριαλιστικός ο ελληνοϊταλικός, όπως και ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και σ’ αυτή τη βάση τα γράμματα του Ν. Ζαχαριάδη για τον ελληνοϊταλικό αντιμετωπίζονται ως μη απαλλαγμένα από αντιφάσεις και προβλήματα. Τέλος η ΕΔΑ θεωρείται «σοσιαλδημοκρατική δύναμη», παρόλο που δημιουργήθηκε από το ΚΚΕ, το οποίο αποτέλεσε την κύρια δύναμη και την καθοδήγησή της.
Για την περίοδο μετά το 1991 οι συντάκτες της διακήρυξης επιφυλάσσουν θετικούς χαρακτηρισμούς για την πολιτική και τις πρωτοβουλίες του ΚΚΕ. «Το ΚΚΕ έθεσε τα θεμέλια νέας στρατηγικής αντίληψης στο 15ο Συνέδριό του (1996) και την επεξεργάστηκε πιο ολοκληρωμένα στο νέο Πρόγραμμα που διαμόρφωσε στο 19ο Συνέδριό του (2013). Με αυτήν τη σύγχρονη προγραμματική επεξεργασία του το ΚΚΕ […] φώτισε τη δυνατότητα των σοσιαλιστικών σχέσεων παραγωγής, απελευθερώνοντας την εργατική δύναμη από τα δεσμά του κεφαλαίου, να δώσουν μεγάλη ώθηση στην ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων, να δώσουν νέα πνοή και ποιότητα σε όλες τις ανθρώπινες σχέσεις, σε όλες τις σφαίρες της κοινωνικής ζωής, ξεπερνώντας γρήγορα τις όποιες προεπαναστατικές καθυστερήσεις», αναφέρεται ανάμεσα σε άλλα.
