Το Συμβούλιο της Επικρατείας ανέτρεψε πλήρως τα δεδομένα βγάζοντας τον νόμο Παππά για τις αδειοδοτήσεις των τηλεοπτικών σταθμών (Ν. 4339/2015) αντισυνταγματικό.
Κάτι που σημαίνει ότι όσα συνέβησαν με τον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες, που ολοκληρώθηκε για πρώτη φορά από το 1989, τη δημοπρασία και τους υπερθεματιστές, ουσιαστικά είναι ως μη γενόμενα.
Είναι ξεκάθαρο ότι τα κυβερνητικά στελέχη τις τελευταίες δύο εβδομάδες ετοιμάζονταν για μία τέτοιου τύπου απόφαση. Γι’ αυτό και ανακοίνωσαν άμεσα νομοθετική πρωτοβουλία την οποία και θα καταθέσουν προς ψήφιση στη Βουλή τη Δευτέρα (31/10).
Ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς έκανε λόγο για απόφαση που είναι σεβαστή αλλά δημιουργεί και αισθήματα αδικίας. Στελέχη του έκαναν λόγο για «πολιτική απόφαση» κάτω από «εκβιασμούς και πιέσεις» τόσο του «παρακράτους των καναλαρχών» όσο και της αντιπολίτευσης και ιδιαίτερα της Ν.Δ. που είχε σπεύσει να συνταχθεί πλήρως με τα συμφέροντά τους.
«Τίποτα δωρεάν»
Ο Ν. Παππάς επισήμανε χθες ότι το σχέδιο νόμου που είναι ήδη έτοιμο έχει συγκεκριμένες προβλέψεις, όρους και προϋποθέσεις με βάση τις οποίες θα παίρνουν βεβαίωση λειτουργίας τόσο οι παλιοί καναλάρχες όσο και οι νέοι υπερθεματιστές. Οροι που θα αφορούν όλα τα επίπεδα: κτιριακές εγκαταστάσεις, υποδομές, τεχνολογικό εξοπλισμό και κυρίως τις απαραίτητες θέσεις εργασίας αλλά και το τίμημα για τη λειτουργία μέχρι να υπάρξει ολοκληρωμένη και οριστική λύση για το τηλεοπτικό τοπίο.
Πρόκειται δηλαδή για μια νομοθετική «πρωτοβουλία-γέφυρα» όπως είπε ο υπουργός Επικρατείας μέχρι να ολοκληρωθεί ο διαγωνισμός που πρέπει να γίνει με βάση την απόφαση του ΣτΕ. Ο Ν. Παππάς πάντως έσπευσε να ξεκαθαρίσει ότι «οι συχνότητες δεν είναι δωρεάν ούτε πρόκειται να συνεχιστεί η αεροποειρατεία».
Γι’ αυτό και στο νομοσχέδιο θα προβλέπεται και το σχετικό τίμημα το οποίο μάλιστα θα είναι ανάλογο με τον μέσο όρο της δημοπρασίας. Δηλαδή, παλιοί και νέοι καναλάρχες θα είναι υποχρεωμένοι να πληρώσουν συγκεκριμένο ποσό ανά έτος μέχρι να ολοκληρωθεί μια διαγωνιστική διαδικασία από το ΕΣΡ με βάση την απόφαση του ΣτΕ.
Αυτό που ουσιαστικά λένε τα κυβερνητικά στελέχη είναι ότι σήμερα, μετά την απόφαση του ΣτΕ, κανένα κανάλι δεν διαθέτει όχι μόνο κανονική άδεια λειτουργίας αλλά ούτε καν παράταση της προσωρινής (και συνεχώς παρατεινόμενης επί 27 χρόνια) νομότυπης λειτουργίας. Αυτού του καθεστώτος δηλαδή που το ίδιο ΣτΕ έχει αποφασίσει (με μια καθυστέρηση δύο δεκαετιών και κάτι είναι αλήθεια) ότι επίσης είναι αντισυνταγματικό.
6 επί 60…
Ο αντισυνταγματικός πλέον νόμος Παππά, πάντως, έθεσε αν μη τι άλλο κάποια όρια για το κόστος των περιβόητων τηλεοπτικών αδειών. Τέσσερις ενδιαφερόμενοι δηλαδή έδειξαν ότι είναι διατεθειμένοι -για τους δικούς τους λόγους (κι αυτό είναι μια άλλη μεγάλη συζήτηση)- να δώσουν από 43,5 έως και σχεδόν 76 εκατ. ευρώ για να αποκτήσουν μία άδεια, ενώ και άλλοι δύο που έπονταν (οι δύο πρώτοι επιλαχόντες) ήταν έτοιμοι να δώσουν 61,5 και 61 εκατ. ευρώ έκαστος για τον ίδιο λόγο.
Συνεπώς σήμερα γνωρίζουμε ότι για μια τηλεοπτική άδεια υπάρχουν τουλάχιστον έξι «παίκτες» διατεθειμένοι να δώσουν κατά μέσον όρο περί τα 60-62 εκατ. ευρώ για να χριστούν καναλάρχες για μία δεκαετία. Επομένως και το τίμημα για την περίοδο-γέφυρα μέχρι την οριστική λύση δεν μπορεί παρά αναλογικά να κινείται ανά έτος σε αυτό το οικονομικό επίπεδο.
Αλλά και στην επόμενη, οριστική φάση, όποτε κι αν αυτή πραγματοποιηθεί, δεν μπορεί να κινηθεί σε πολύ χαμηλότερα από αυτά τα επίπεδα ώστε να υπηρετηθεί επιτέλους το δημόσιο συμφέρον.
