Κλίμα αισιοδοξίας

Αν και έπειτα από περίπου δύο χρόνια διακυβέρνησης της χώρας, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ανοιχτά πολλά και σημαντικά μέτωπα, όσοι προσήλθαν χθες στο Β’ Συνέδριο του κόμματος ήταν χαρούμενοι, έφταναν γελαστοί και ήρεμοι. Μια ηρεμία όχι παθητική, αλλά ενεργητική.

Οι συζητήσεις είχαν ήδη ξεκινήσει από το τραμ που ήταν γεμάτο με ανθρώπους που κατευθύνονταν προς το στάδιο του Τάε Κβον Ντο όπου γινόταν το συνέδριο. Ο προβληματισμός ήταν έντονος αλλά όχι με βάση την απογοήτευση αλλά τη συνέχιση του αγώνα και με συχνές αναφορές στην Ιστορία της Αριστεράς.

Εξάλλου, δεν ήταν και λίγοι οι παλαιοί αγωνιστές που έδωσαν το «παρών» (Τάκης Μπενάς – μέλος της ΕΠΟΝ και γραμματέας της Νεολαίας Λαμπράκη, Γιάννης Μότσιος – μαχητής του Δημοκρατικού Στρατού, Μίμης Δαρειώτης – αγωνιστής του αντιδικτατορικού Αγώνα, Θόδωρος Βαλαχάς – επιζών του Ολοκαυτώματος του Χορτιάτη, Βασίλης Δεμουρτζίδης – μέλος της Νεολαίας ΕΔΑ, Μπάμπης Κοβάνης – αγωνιστής της Αριστεράς, Δώρα Κουλεντιανού – μέλος του αντιδικτατορικού Ρήγα Φεραίου, Στέλιος Ζαμάνος, πρόεδρος του Πανελλαδικού Συνδέσμου Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης, Βαρδής Β. Βαρδινογιάννης – αγωνιστής του ΕΑΜ κ.ά.), πολλοί από τους οποίους ήταν και στο τιμητικό προεδρείο του Συνεδρίου.

Οι περισσότεροι πάντως από αυτούς συζητούσαν με νεότερους στο κοινό, έμπλεκαν τις ζωντανές τους μνήμες με τους προβληματισμούς του σήμερα. Το έβλεπες παντού γύρω σου αυτό το «ανακάτεμα των γενεών», όπως είπε μια κυρία στα έδρανα. «Μου θυμίζει τις ολονύχτιες συζητήσεις στα αμφιθέατρα επί χούντας» είπε μία άλλη, νεότερη.

Το κλίμα ήταν σαν προεκλογική συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ (πριν από τις πρώτες εκλογές του 2015), αλλά πιο ήρεμο, χωρίς πολλούς πανηγυρισμούς, σημαίες και χειροκροτήματα, αλλά με αξιοπρέπεια, χαρά και σοβαρότητα.

Δεν ήταν, ωστόσο, κάποια συγκρατημένη ενέργεια που δημιουργούσε αυτή την εικόνα, αλλά μια, χωρίς ακραίους ενθουσιασμούς και παράτες, ζωντάνια που γέμιζε τον χώρο. Ενιωθες πως όσοι ήταν εκεί (το στάδιο ήταν γεμάτο) ήταν γιατί το ήθελαν και το πίστευαν.

Η Νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ, περί τα 120 άτομα, είχε συγκεντρωθεί στη «γαλαρία» του σταδίου και κάθε τόσο φώναζε δυνατά συνθήματα όπως «Ούτε εξορίες ούτε φυλακές – ποτέ τους δεν λύγισαν οι κομμουνιστές» και «Αγώνας Ρήξη Ανατροπή – η Ιστορία γράφεται με ανυπακοή».

«Ενας από εμάς»

Τα μέλη της κυβέρνησης, βουλευτές του συγκυβερνώντος κόμματος, καλλιτέχνες (Γιώργος Κιμούλης, Μαρία Κανελλοπούλου), συγγραφείς (Ρέα Γαλανάκη, Βασίλης Βασιλικός, Φώντας Λάδης) και εκδότες (Γιώργος Δαρδανός) ήταν όλοι εκεί λίγο πριν φτάσει ο πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας.

Οταν μπήκε στο στάδιο, όλοι φυσικά σηκώθηκαν και χειροκρότησαν, αλλά σαν να περίμεναν κάποιον «δικό τους». «Είναι ένας από εμάς. Και όπως κι εμείς, αγωνίζεται», ακούστηκε από το κοινό.

Δεν ήταν λίγες και οι ξένες αντιπροσωπείες από δεκάδες χώρες (Ευρώπης, Ασίας, Αφρικής, Λατινικής Αμερικής) που συμμετείχαν, όπως και οι ξένοι δημοσιογράφοι που παρακολουθούσαν με ενδιαφέρον.

«Αυτό που ίσως δεν συνειδητοποιούν οι άνθρωποι είναι ότι αυτό που γίνεται εδώ σήμερα, αυτό που προσπαθεί να κάνει και να δείξει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα σύμβολο ενότητας» ήταν τα λόγια (στα αγγλικά) ξένου αντιπροσώπου σε συνάδελφό του.

Οταν ξεκίνησαν οι ομιλίες, οι ψίθυροι σταμάτησαν και όλοι άκουγαν με μεγάλη προσοχή. Πράγματι, το συνέδριο αυτό φέρει μια ιστορική πρώτη: «Είναι το πρώτο συνέδριο αριστερού κόμματος στην Ελλάδα που πραγματοποιείται ενώ η Αριστερά είναι στην κυβέρνηση» δήλωσε ο πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κηρύσσοντας την έναρξή του.