Με όρους ενός κακοστημένου ριάλιτι, η κυβέρνηση προσποιείται ότι αντιμετωπίζει τη διαπλοκή, αλλά με τους εκπροσώπους των οικονομικών συμφερόντων να προσχωρούν πρόθυμα στη διαδικασία -ανεξάρτητα αν την καταγγέλλουν- για την αδειοδότηση τεσσάρων τηλεοπτικών καναλιών
Αυτά επισημαίνει, έστω και με κάποια χρονοκαθυστέρηση, το διοικητικό συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, για τη δημοπρασία για τις άδειες περιεχομένου καναλιών εθνικής εμβέλειας.
Σημειώνει, επίσης, ότι με «άλλοθι την τακτοποίηση ενός τηλεοπτικού τοπίου 27ετούς ανομίας, βγάζει τώρα στο σφυρί το δικαίωμα ενημέρωσης της κοινής γνώμης, που το παραδίδει σε όποιον πληρώσει τα περισσότερα».
Κάνει λόγο για παραμερισμό του ΕΣΡ από τη διαδικασία αδειοδότησης τονίζοντας ότι η κυβέρνηση «επιλέγει τους τέσσερις της ιδιωτικής τηλεόρασης» με πρόσωπα της αγοράς, που δηλώνουν απλώς ότι διαθέτουν βαρύ χαρτοφυλάκιο.
Τονίζει ότι με αυτόν τον τρόπο οδηγεί σε τρίτο κύκλο ανεργίας δημοσιογράφους, τεχνικούς και διοικητικούς, που «είναι τα άμεσα θύματα της πολιτικής δημοπρασίας, όπως ομολογεί και η ίδια η κυβέρνηση με τον non paper που διακίνησε και στο οποίο μιλάει για 1.000 ακόμη απολύσεις».
Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ στην ανακοίνωσή του κάνει λόγο για χειραγώγηση της ενημέρωσης «με όρους καρτέλ» που θα πλήξει την κοινωνία δίνοντας «διέξοδο σε παλιούς καναλάρχες να βγουν από το κάδρο, δήθεν δυσαρεστημένοι με την κυβέρνηση, αλλά με χρέη δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, που έχουν απέναντι στους εργαζόμενους, στα ασφαλιστικά ταμεία και στις τράπεζες που πάνε να χαθούν μαζί με τα παλιά τεφτέρια».
Σημειώνει ακόμη ότι από την πρώτη στιγμή της συζήτησης στη Βουλή για τον νόμο (Οκτώβριος 2015) αντέδρασε «κηρύσσοντας απεργιακές κινητοποιήσεις, επισημαίνοντας από τότε τη διαφωνία του, τονίζοντας ότι πλήττεται ευθέως η πολυφωνία ενώ κινδυνεύουν να χαθούν χιλιάδες θέσεις εργασίας».
Γι’ αυτό και επαναλαμβάνει τις πάγιες θέσεις της Ενωσης που απαιτεί κατοχύρωση της πολυφωνίας, θεσμοθέτηση κανόνων που απουσιάζουν και πρέπει να διασφαλίζουν την απόλυτη διαφάνεια στην ιδιοκτησία των ΜΜΕ, «ύστερα μάλιστα από 27 χρόνια αυθαιρεσίας και διαπλοκής, που μονίμως καταγγέλλουν οι δημοσιογράφοι».
Ξεκαθαρίζει ότι είναι αντίθετη σε οποιαδήποτε απόπειρα συγκέντρωσης των ΜΜΕ, είτε αυτή συνδέεται με την επιχειρηματικότητα είτε επιδιώκεται από πολιτικές, απαιτεί πλήρη διασφάλιση των θέσεων εργασίας και νομοθετική κατοχύρωση εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των δημοσιογράφων, με ΣΣΕ και Κώδικα Δεοντολογίας, «κάτι που απουσιάζει προκλητικά από τον νόμο.
»Καταγγέλλει ότι με τις διαδικασίες που προωθούνται απειλείται, αν δεν καταργείται, η αυτοτέλεια και η αυτονομία του δημοσιογραφικού λειτουργήματος. Η ενημέρωση είναι ζήτημα Δημοκρατίας και δεν μπαίνει σε δημοπρασία».
