«Εφυγε» η αριστερή φωνή του ΠΑΣΟΚ

Τα φετινά 20χρονα από τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου θα έχουν έναν μεγάλο απόντα. Τον Γιώργο Παναγιωτακόπουλο, ο οποίος από χθες δεν βρίσκεται στη ζωή. «Πάει να βρει τον Ανδρέα να τα πουν από κοντά», θα πει ένας σύντροφος του Παναγιωτακόπουλου.

Λίγοι υπηρέτησαν τον Ανδρέα με τόση πίστη και διέδωσαν με αυταπάρνηση τις πολιτικές και τα οράματά του όσο ο Γιώργος Παναγιωτακόπουλος. Ηταν ένας από τους πιο στενούς συνεργάτες του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, για τον οποίο ένιωθε τυφλή εμπιστοσύνη. Ιδρυτικό στέλεχος του Κινήματος, ανθρωπιστής, έντιμος, αγωνιστής, εξέφραζε διαχρονικά την αριστερή πατριωτική πτέρυγα, όντας αταλάντευτα αντίθετος με τον νεοφιλελευθερισμό και τη Δεξιά.

Η εσωκομματική κίνηση Αριστερή Πρωτοβουλία που είχε ιδρύσει πάντοτε υπογράμμιζε ότι το ΠΑΣΟΚ είναι ένα προοδευτικό σοσιαλιστικό κόμμα, με διαχρονικό οδηγό το τρίπτυχο εθνική ανεξαρτησία – λαϊκή κυριαρχία – κοινωνική δικαιοσύνη.

Ακόμη και στα δύσκολα χρόνια για το ΠΑΣΟΚ, ουδέποτε λησμόνησε την ιστορική ιδρυτική διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη. Ηταν επίσης εκείνος που κάθε χρόνο, λίγες ημέρες πριν από την 23η Ιουνίου, ημερομηνία θανάτου του Ανδρέα, με αφισοκολλήσεις της Αριστερής Πρωτοβουλίας σε όλη τη χώρα τιμούσε με διάφορα πολιτικά μηνύματα τη μνήμη του.

Εξαιτίας της αρμοδιότητας που του είχε αναθέσει ο Ανδρέας Παπανδρέου για την οργάνωση των συγκεντρώσεων του ΠΑΣΟΚ, του είχαν προσάψει το προσωνύμιο «ο συγκεντρωσιάρχης του Ανδρέα».

Συμμετείχε σε όλα τα κορυφαία όργανα του Κινήματος. Δεν διεκδίκησε ποτέ αξιώματα στη Βουλή ή σε υπουργικά έδρανα. Μοναδική του έγνοια, να μην παρεκκλίνει το Κίνημα από τις αρχές του.

Κατά την προεδρία του Κώστα Σημίτη βρέθηκε στην εσωκομματική αντιπολίτευση, ενώ αργότερα στήριξε τον Γιώργο Παπανδρέου. Το 2009 παρ’ ολίγον να εκλεγεί γραμματέας, βάζοντας υποψηφιότητα ως ένδειξη διαμαρτυρίας απέναντι στην επίσημη επιλογή της ηγεσίας που ήταν ο Σωκράτης Ξυνίδης.

Ωστόσο, η μνημονιακή πορεία του ΠΑΣΟΚ και η σταδιακή του μετάλλαξη τον έφερε ξανά στη θέση του «αντάρτη», μέχρι την ανάληψη της αρχηγίας από τον Ευάγγελο Βενιζέλο, οπότε και αποχώρησε τυπικά (η καρδιά του χτυπούσε φυσικά πάντοτε για τη Χαριλάου Τρικούπη).

Στην ανακοίνωση αποχώρησης είχε καταγγείλει τη μετατροπή του ΠΑΣΟΚ σε «μικρό κεντροδεξιό κόμμα», χαρακτηρίζοντας «πολιτικό τερατούργημα τη συγκυβέρνηση με τη Ν.Δ.».

Κρατούσε σταθερά αποστάσεις από τα σενάρια περί ανασυγκρότησης της Κεντροαριστεράς, ενώ πριν από τις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου, μέσω της Αριστερής Πρωτοβουλίας, είχε τονίσει ότι «μπροστά στην κάλπη δεν υπάρχουν διλήμματα και ανάμεσα σε κάθε μορφή συντήρησης και την Αριστερά επιλέγει το δεύτερο».

Τα τελευταία χρόνια η υγεία του είχε κλονιστεί σοβαρά, αφού τον ταλαιπωρούσε μια βαριά ασθένεια στο αίμα, όμως το πάλευε με παρρησία. Τελικά, δεν άντεξε… Πέθανε λόγω επιπλοκής από ανακοπή στο Αττικό Νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν. Ηταν 63 ετών.

Συλλυπητήρια μηνύματα

«Χάσαμε έναν σύντροφο που υπηρέτησε το ΠΑΣΟΚ με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Με ήθος, ανιδιοτέλεια και ευλαβική προσήλωση στην ιδρυτική μας διακήρυξη και στον ιδρυτή μας, που τον έκανε να ξεχωρίζει σε όλη του τη διαδρομή. Εφυγε και ένα κομμάτι της ψυχής μας. Καλό ταξίδι Γιώργο… Θα μας λείψεις…», ανέφερε στο συλλυπητήριο μήνυμά της η Φώφη Γεννηματά. «Ενας ξεχωριστός φίλος και σύντροφος, ο Γιώργος Παναγιωτακόπουλος, έφυγε από κοντά μας.

Η θλίψη μας είναι μεγάλη», έγραψε αποχαιρετώντας τον ο Γιώργος Παπανδρέου, ενώ εκ μέρους του ΚΙΔΗΣΟ επισήμαναν ότι υπήρξε «από τις ξεχωριστές φυσιογνωμίες ευρύτερα στον προοδευτικό χώρο, μαχητής των επιλογών του, αμφισβήτησε δεδομένα και είχε το θάρρος της υποστήριξης των αντιρρήσεών του».

«Αποχαιρετώ με μεγάλη λύπη τον Γιώργο Παναγιωτακόπουλο που έφυγε τόσο νωρίς. Ταυτίστηκε με το ΠΑΣΟΚ των μαζικών συγκεντρώσεων, με το πολυσυλλεκτικό και πλειοψηφικό ΠΑΣΟΚ της Αλλαγής», δήλωσε ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

Τη λύπη τους για την απώλειά του εξέφρασαν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο πρόεδρος της Βουλής και το Γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ.