Μόλις τέσσερις μέρες μετά την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις 25 Ιανουαρίου του 2015, στα χέρια της Κριστίν Λαγκάρντ έφτανε μια επιστολή, η οποία έγραφε ότι «με την ανάληψη της εξουσίας από τη νέα ελληνική κυβέρνηση, έχουμε την ευκαιρία να σταματήσουμε την κατρακύλα της Ελλάδας, της ευρωζώνης και του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος στο χάος».
Αποστολέας ήταν ο υποψήφιος για το χρίσμα των Δημοκρατικών στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ, Μπέρνι Σάντερς.
Ο 75χρονος γερουσιαστής από το Βερμόντ, μέλος της Επιτροπής Προϋπολογισμού του Κογκρέσου, επικαλούμενος την ιδιότητά του αυτή, επέκρινε το ΔΝΤ, κατηγορώντας το ότι, χρησιμοποιώντας τα χρήματα των Αμερικανών φορολογουμένων, επιβάλλει αυστηρή λιτότητα στον ελληνικό λαό, ο οποίος δεν μπορεί να την αντέξει, ενώ παράλληλα επιτείνει τον κίνδυνο της μετάδοσης της κρίσης και της πολιτικής αστάθειας.
«Πιστεύω ότι με τη σωστή ηγεσία και τις κατάλληλες επιλογές, το ΔΝΤ μπορεί να βοηθήσει να επιλυθεί αυτή η οδυνηρή κατάσταση, μ’ έναν τρόπο που θα αποδέχεται λογικές απώλειες για τους δανειστές, ενώ θα βοηθά την ελληνική κυβέρνηση να μειώσει τη φοροδιαφυγή και τη διαφθορά», τόνιζε ο κ. Σάντερς, ζητώντας παράλληλα συνάντηση με την Κρ. Λαγκάρντ.
«Τραβήξτε τους το αυτί»
Δέκα μέρες αργότερα, στις 8 Φεβρουαρίου του 2015, ο Σάντερς, ο οποίος αυτοχαρακτηρίζεται «σοσιαλιστής σκανδιναβικού τύπου», έστελνε ανάλογη επιστολή και στην Τζάνετ Γέλεν, πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (Federal Reserve), στην οποία, αφού περιέγραφε λεπτομερώς την ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα, ζητούσε από την πρόεδρό της να τραβήξει το αυτί της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) για την απόφασή της να μην αποδέχεται πλέον το ελληνικό χρέος ως εγγύηση για δάνεια προς τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς της χώρας, με το αιτιολογικό ότι η νέα κυβέρνηση (του ΣΥΡΙΖΑ) δεν ακολουθεί τις συνταγές της προηγούμενης, αποτυχημένης πολιτικής.
«Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να στέκουν άπραγες την ώρα που η ΕΚΤ υπονομεύει τη νέα, δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της Ελλάδας, επιβάλλει τον αποπληθωρισμό και προκαλεί τον κίνδυνο οικονομικής αστάθειας» έγραφε ο Σάντερς, θυμίζοντας το σχόλιο του Μπαράκ Ομπάμα, σύμφωνα με το οποίο: «Δεν μπορείς να συνεχίζεις να στύβεις χώρες, οι οποίες βρίσκονται στη δίνη της ύφεσης. Κάποια στιγμή πρέπει να υπάρξει μια αναπτυξιακή στρατηγική για να μπορέσουν αυτές να αποπληρώσουν τα χρέη και να μειώσουν τα ελλείμματά τους».
Στη συνέχεια ο Σάντερς, γιος Εβραίου πωλητή χρωμάτων από την Πολωνία, ο οποίος μετανάστευσε στις ΗΠΑ μετά τη δολοφονία των γονιών του στο Ολοκαύτωμα, υπενθυμίζει την εμπειρία της Γερμανίας τη δεκαετία του 1920, λέγοντας: «Θα ήταν ολέθριο σφάλμα να ξεχάσουμε τι συμβαίνει όταν μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση δεν κατορθώνει να ανακουφίσει τα οικονομικά δεινά του λαού της.
»Πρέπει να θυμόμαστε ότι [στην Ελλάδα] περιμένει με το όπλο παρά πόδα η νεοναζιστική Χρυσή Αυγή. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να έρθει στην εξουσία ο φασισμός σε μια ευρωπαϊκή χώρα, εξαιτίας της απροθυμίας μας να ανατρέψουμε τις επιβλαβείς πολιτικές της λιτότητας».
Τέλος, ο γερουσιαστής του Βερμόντ τόνιζε ότι στο παρελθόν η Ομοσπονδιακή Τράπεζα βοήθησε με σημαντικά ποσά την ΕΚΤ, στο πλαίσιο της λεγόμενης «γραμμής ανταλλαγής» (swap line) εν μέσω κρίσης. Ετσι, τώρα έχει καθήκον να υποβάλλει ενστάσεις στην τακτική της ΕΚΤ να μην τηρεί τη δέσμευσή της για χρηματοπιστωτική σταθερότητα.
Καθ’ όλη τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων μέχρι την επαχθή συμφωνία του Ιουλίου του 2015 ο Σάντερς δεν έπαψε να ζητά από τους πιστωτές της Ελλάδας να αλλάξουν τακτική και να μην προσπαθούν να ανατρέψουν την ελληνική κυβέρνηση για να φέρουν μια πιο «συνεργάσιμη». Μόλις στις 2 Ιουλίου δήλωνε στη «Huffington Post»: «Είναι απαράδεκτο το ΔΝΤ και οι Ευρωπαίοι ηγέτες να αρνούνται να συνεργαστούν με την ελληνική κυβέρνηση σε ένα λογικό σχέδιο που θα βελτιώσει την οικονομία της χώρας και θα διασφαλίσει αποπληρωμή του χρέους.
»Σε μια εποχή τρομακτικής ανισότητας πλούτου, οι συντάξεις των Ελλήνων πολιτών δεν πρέπει να περικοπούν ακόμα περισσότερο, προκειμένου να αποπληρωθούν μερικές από τις μεγαλύτερες τράπεζες και ορισμένοι από τους πλουσιότερους χρηματιστές του κόσμου». Ζητούσε, δε, οι ΗΠΑ και οι υπόλοιπες παγκόσμιες δυνάμεις να προσφέρουν στην Ελλάδα νέους όρους αποπληρωμής του χρέους, οι οποίοι θα επιτρέψουν στην οικονομία να ανακάμψει από τη ζημιά που έχει υποστεί από το 2008.
Αμέσως μετά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, ο Σάντερς χαιρέτισε την απόφαση των Ελλήνων «να πουν “όχι” σε μεγαλύτερη λιτότητα για τους φτωχούς, για τα παιδιά, για τους ασθενείς και τους ηλικιωμένους» και πρόσθεσε: «Σ’ έναν κόσμο τεράστιου πλούτου και μαζικής ανισότητας, η Ευρώπη πρέπει να βοηθήσει την Ελλάδα να χτίσει μια οικονομία που θα δημιουργεί δουλειά και εισόδημα και όχι περισσότερη ανεργία και δυστυχία».
Μετά την Αϊόβα, όπου σχεδόν ισοψήφησε με τη Χίλαρι Κλίντον, ο Σάντερς θα δώσει την επόμενη μάχη στο Νιου Χαμσάιρ, με καλές πιθανότητες να είναι πρώτος. Βέβαια η κούρσα για το χρίσμα των Δημοκρατικών είναι μακρά, όμως ο βετεράνος πολιτικός την αξιοποιεί με τον καλύτερο τρόπο για να αναδείξει τις παθογένειες και τις ανισότητες που μαστίζουν τις ΗΠΑ, ενώ η Ελλάδα έχει έναν ικανό πρεσβευτή στη μάχη ενάντια στα αρπακτικά του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος.
