Σε σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες εξελίσσεται για την ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Αμυνας η υλοποίηση της εξαγγελίας περί συμμετοχής της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας σε ποσοστό 25% στα προγράμματα του Μεσοπρόθεσμου Προγραμματισμού Αμυντικών Εξοπλισμών (ΜΠΑΕ), συνολικού ύψους 30 δισ. ευρώ, που δρομολογεί η κυβέρνηση. Η περίπτωση της απόκτησης προηγμένων αντιαεροπορικών και αντιβαλλιστικών συστημάτων από το Ισραήλ, τα οποία θα αποτελούν μέρος της λεγόμενης «Ασπίδας του Αχιλλέα», είναι ενδεικτική.
Το ΚΥΣΕΑ στα τέλη του περασμένου μήνα ενέκρινε την αγορά δύο πυροβολαρχιών αντιβαλλιστικών και αντιαεροπορικών συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς, David’s Sling, δέκα πυροβολαρχιών του συστήματος SPYDER-AiO, μεσαίου βεληνεκούς και έξι εκτοξευτών BARAK-MX. Πρόκειται για εξοπλιστικά προγράμματα συνολικού προϋπολογισμού 3 δισεκατομμυρίων ευρώ τα οποία θα υλοποιήσουν με απευθείας ανάθεση, μέσω διακρατικής συμφωνίας, οι ισραηλινές εταιρείες Rafael και Israel Aerospace Industries (IAI).
Μνημόνια συνεργασίας
Ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Νίκος Δένδιας διατείνεται επανειλημμένως ότι στα νέα εξοπλιστικά προγράμματα η συμμετοχή των εταιρειών της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας θα ανέρχεται στο ένα τέταρτο του συνολικού προϋπολογισμού τους. Ωστόσο, όπως αναφέρουν στην «Εφ.Συν.» πηγές του υπουργείου, με γνώση των διαδικασιών υλοποίησης του ΜΠΑΕ, η επίτευξη του στόχου της υψηλής συμμετοχής δεν είναι εύκολη υπόθεση.
Οπως εξηγούν, το 25% ως ποσοστό δεν θα προκύπτει μόνο από τη συμμετοχή των εγχώριων εταιρειών στην εκτέλεση των συμβάσεων προμήθειας και τεχνικής υποστήριξης των οπλικών συστημάτων των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων (direct) αλλά και από τη συνεργασία τους με τις ισραηλινές εταιρείες σε εξοπλιστικά προγράμματα που αφορούν άλλες χώρες (indirect).
Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι οι υπό κρατικό έλεγχο εταιρείες ΕΑΒ και ΕΑΣ, καθώς και οι ιδιωτικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον αμυντικό τομέα, θα πρέπει να συνάψουν μνημόνια συνεργασίας με τις ισραηλινές εταιρείες στα οποία θα δηλώνονται ρητά τα έργα που θα αναλάβουν οι ελληνικές εταιρείες στους ελληνικούς εξοπλισμούς, αλλά και στις συμβάσεις με τρίτες χώρες.
Το σύνολο των έργων θα πρέπει να είναι συνολικής αξίας ίσης με το 25% του προϋπολογισμού του ελληνικού προγράμματος. Η εγχώρια συμμετοχή στην κατασκευή των ισραηλινών αντιαεροπορικών συστημάτων και πυρομαχικών αφορά κυρίως την κατασκευή μεταλλικών και μηχανοκίνητων μερών των οπλικών συστημάτων και συστημάτων επικοινωνιών.
Η ηγεσία του υπουργείου, για λογαριασμό των ΕΑΣ και της ΕΑΒ, καθώς και οι εταιρείες της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας επιδίδονται σε αγώνα δρόμου για να προχωρήσουν τα μνημόνια συνεργασίας μέχρι το καλοκαίρι, ώστε να πέσουν οι υπογραφές των συμβάσεων μεταξύ της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων (ΓΔΑΕΕ) και της SIBAT, της Διεύθυνσης Διεθνούς Αμυντικής Συνεργασίας του υπουργείου Αμυνας του Ισραήλ.
Για την προμήθεια των ισραηλινών συστημάτων αεράμυνας θα υπογραφούν τέσσερις συνολικά συμβάσεις, τρεις για τα οπλικά συστήματα και μία για τα ραντάρ EL/M-2084 MMR, κατασκευής της ELTA, εταιρείας του ομίλου IAI. Εκείνο όμως που παραμένει ζητούμενο είναι αν οι ελληνικές εταιρείες εξασφαλίσουν έργο που θα αντιστοιχεί στο 25% των 3 δισ. ευρώ προκειμένου να γίνει πράξη η εξαγγελία της κυβέρνησης.
Οι διαβεβαιώσεις
Η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του υπουργείου Αμυνας εμφανίζεται αισιόδοξη για την επίτευξη του στόχου, ωστόσο μέχρι σήμερα δεν έχουν δοθεί στη δημοσιότητα στοιχεία για το ποσοστό συμμετοχής των ελληνικών εταιρειών στην πρόσφατη προμήθεια 36 ισραηλινών συστημάτων πολλαπλών εκτοξευτών PULS από την εταιρεία ELBIT, συνολικού ύψους περίπου 690 εκατομμυρίων ευρώ, επιλογή η οποία εντάσσεται στη δημιουργία αντιαεροπορικού θόλου στο Αιγαίο, by Israel.
Υπενθυμίζεται ότι η ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Αμυνας προέκρινε, χωρίς διεθνή διαγωνισμό, σε οικονομικό και επιχειρησιακό επίπεδο, την ισραηλινή προσφορά, έχοντας ως ένα από τα βασικά κριτήρια επιλογής τη συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας σε ποσοστό 25%. Το ίδιο κριτήριο έχει η κυβέρνηση σε όλα τα προγράμματα αμυντικών εξοπλισμών τα οποία δρομολογούνται με τον κανόνα των απευθείας αναθέσεων.
Τα ισραηλινά συστήματα θα αντικαταστήσουν τα ρωσικά συστήματα. Το David’s Sling θα αντικαταστήσει το υφιστάμενο ρωσικής προέλευσης σύστημα S-300PMU1. Τα συστήματα SPYDER-AiO θα οδηγήσουν σε απόσυρση τα επίσης ρωσικής κατασκευής αντιαεροπορικά συστήματα μεσαίου βεληνεκούς TOR M1 και τα μικρού βεληνεκούς OSA-AK/AKM. Οι 6 εκτοξευτές BARAK-MX αναμένεται να αντικαταστήσουν τις επτά υφιστάμενες πυροβολαρχίες του συστήματος Improved HAWK PHASE III.
«Ανθρακες ο θησαυρός»
Στο μεταξύ το ΠΑΣΟΚ αμφισβητεί την επίτευξη του στόχου για συμμετοχή στα εξοπλιστικά προγράμματα, επικαλούμενο τις πρόσφατες συμφωνίες του υπουργείου Αμυνας με τις ισραηλινές εταιρείες. Ο υπεύθυνος του Τομέα Αμυνας του ΠΑΣΟΚ, Μιχάλης Κατρίνης, σε ανακοίνωσή του με τίτλο «Ανθρακες ο θησαυρός», αναφέρει ότι «τα μέχρι τώρα πεπραγμένα διαψεύδουν τις όποιες προσδοκίες δημιουργήθηκαν» και κάνει λόγο για «παραλείψεις» που θέτουν εν αμφιβόλω τις διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης για συμμετοχή 25% της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας σε όλα τα εξοπλιστικά προγράμματα.
Οπως υποστηρίζει ο κ. Κατρίνης, η ενημέρωση από την ηγεσία του υπουργείου για τις εν λόγω εξοπλιστικές συμβάσεις «δεν περιλάμβανε πληροφορίες για το είδος των παρεχόμενων προγραμμάτων, την αξία τους, ποιες ελληνικές εταιρείες θα συμμετάσχουν, καθώς και το αν έχουν συναφθεί δεσμευτικές συμβάσεις από ελληνικές εταιρείες πριν ανατεθεί η κύρια σύμβαση.
-320x213.jpg)
