Μια απάντηση για τον Γ.-Α. Μαγκάκη

Διαβάζοντας το σχόλιο του επί δεκαετίες φίλου μου Κώστα Τσουπαρόπουλου, έμεινα άναυδος. Ισχυρίζεται ότι «δεν είναι καθόλου αλήθεια αυτά που είχα γράψει για τον Γ.-Α. Μαγκάκη» και ότι η «ιστορία ίσταται διαμετρικά αντίθετη στα όσα συμπεραίνει ο Ν. Γερακάρης».

Υποστηρίζει ότι «εκτίμησα ότι οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ τις δεκαετίες του ’80 και του ’90 του συμπεριφέρθηκαν υποτιμητικά και απαξιωτικά». Ανακριβέστατο. Το ακριβές είναι ότι το μόνο που έγραψα ήταν ένα συγκεκριμένο περιστατικό, διαδραματισθέν σε συγκεκριμένη στιγμή, με ευθύνη της τότε ηγεσίας. Στη συνέχεια, γράφει ότι ο Γ.-Α. Μαγκάκης «έδωσε αίγλη και κύρος στην καθημαγμένη από τους συνταγματάρχες Εθνική Τράπεζα».

Ομως, ο αείμνηστος καθηγητής τοποθετήθηκε στην Εθνική Τράπεζα στο τέλος Νοεμβρίου του 1981. Είχαν προηγηθεί διοικητές και υποδιοικητές αξιόλογοι και ειδήμονες. Να τους θεωρήσουμε συλλήβδην ως ανύπαρκτους; Ακόμη και τον Αγγελο Αγγελόπουλο, τον καθηγητή, τον ακαδημαϊκό, τον εξαιρετικό οικονομολόγο, τον γραμματέα (υπουργό) επί των Οικονομικών στην «Κυβέρνηση του Βουνού» το 1944, εκπρόσωπο της ΠΕΕΑ στο Συνέδριο του Λιβάνου και υφυπουργό Οικονομικών το ίδιο έτος στην κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου;

Καταπληκτικό: επαναλαμβάνει ο φίλος Κώστας, περιέργως, αυτά που ήδη είχα εγώ γράψει για την προσφορά Μαγκάκη: «Τον θαυμάζαμε, όχι μόνο για τη νομική του επάρκεια, αλλά και για τη ρητορική του δεινότητα. Εξακολουθήσαμε να τον θαυμάζουμε και για άλλα πολλά».

Στη συνέχεια ανέφερα: «Ηταν αλάθητος; Οχι. Ουδείς αλάθητος. Μικρό δικό του λάθος η αποδοχή της πρότασης του πρωθυπουργού, Ανδρέα Παπανδρέου, να τοποθετηθεί στη θέση του Διοικητή της πολύ μεγάλης τότε Εθνικής Τράπεζας». Το λάθος, που το χαρακτήρισα μικρό, αποδείχθηκε όταν παραιτήθηκε ή υποχρεώθηκε σε παραίτηση μόλις συμπλήρωσε στη θέση αυτή επτά μήνες, όλους κι όλους! «Ρεκόρ», ίσως πανευρωπαϊκό, ίσως παγκόσμιο. Ο Στέλιος Παναγόπουλος, που τον διαδέχθηκε, παραιτήθηκε μετά από επτά και πλέον χρόνια, ενώ, αργότερα, ο Θεόδωρος Καρατζάς έμεινε περισσότερο από οκτώ χρόνια.

Τελείωνα το σχόλιο ως εξής: «Ηταν, εκτός όλων των άλλων, ο πολιτικός που έφτιαξε πολλούς νόμους (στο Ποινικό, το Αστικό και ειδικότερα στο Οικογενειακό Δίκαιο) και εξασφάλισε τη στέγαση των δικαστηρίων στην παλιά Σχολή Ευελπίδων. Αργότερα είχε διακριθεί και ως υφυπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Σημίτη. Προσέφερε τότε και άλλες σημαντικές υπηρεσίες (στην επιτυχημένη προσπάθεια για είσοδο της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ενωση). Αυτόν τον διεθνούς εμβέλειας επιστήμονα, τον ανιδιοτελή αγωνιστή, τον συναρπαστικό στις παραδόσεις του καθηγητή και στις αγορεύσεις του στα δικαστήρια αντιμετώπισε η τότε ηγεσία του κόμματός του με τον τρόπο που προαναφέρθηκε».

Εννοούσα φυσικά την αφαίρεση του αστυνομικού. Πού είδε ο Κώστας «δεκαετίες» και «ηγεσίες»; Ουδεμία τέτοια αναφορά υπάρχει στο δικό μου σχόλιο.