Νέο πρότζεκτ για την παραβίαση του απορρήτου

Το Eteron (Ινστιτούτο για την Ερευνα και την Κοινωνική Αλλαγή) εγκαινίασε χθες ένα νέο πρότζεκτ με τίτλο «Απόρρητο: Υποκλοπές – Προσωπικά Δεδομένα – Δημοκρατία», με στόχο να αναδειχτεί η σημασία της συζήτησης για την προστασία του κράτους δικαίου και τη δημοκρατία με αφορμή την υπόθεση των υποκλοπών.

Στοχεύει επίσης να συμβάλει στον δημόσιο διάλογο και στη διαμόρφωση προτάσεων πολιτικής, ακόμα και σε θεσμικό επίπεδο, σχετικά με την προστασία του απορρήτου και τη διασφάλιση της διαφάνειας. «Φιλοδοξούμε οι προτάσεις αυτές να βοηθήσουν στην προώθηση των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων», υπογραμμίζουν οι υπεύθυνοι. Ακόμα, κάνουν λόγο για μια «σειρά δημοκρατικών ελλειμμάτων» τα οποία αναδείχτηκαν και μέσα από το σκάνδαλο των υποκλοπών από την κυβέρνηση.

Στο πλαίσιο αυτό στο eteron.org έχουν δημοσιευτεί ήδη δύο άρθρα: της δικηγόρου και μέλους της Αρχής Διασφάλισης Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ), δρος Αικατερίνης Παπανικολάου, και του διευθυντή τού Eteron, Γαβριήλ Σακελλαρίδη.

Η κ. Παπανικολάου τοποθετείται σχετικά με το δικαίωμα στο απόρρητο της επικοινωνίας, μεταξύ άλλων και ως ποιοτικού δείκτη δημοκρατίας και σημειώνει: «Η εμπέδωση του δικαιώματος στην ιδιωτικότητα και η μεθοδολογική ανάπτυξη του περιεχομένου του από την επιστήμη και τη νομολογία, το κατέστησαν ευλόγως ποιοτικό δείκτη της δημοκρατίας. Και αυτός ακριβώς είναι ο βασικός λόγος που η αυταξία του επικοινωνιακού απορρήτου στη δημοκρατία δεν συμψηφίζεται ούτε συμποσούται με άλλους δείκτες στην κλίμακα υλοποίησης των κυβερνητικών δεσμεύσεων. Οσο καθοριστικοί κι αν είναι οι τελευταίοι για τη διασφάλιση του υλικού ζην και ευ ζην, η κοινωνική ευημερία είναι αδύνατο να νοηθεί εκτός κράτους δικαίου».

Ο κ. Σακελλαρίδης με τη σειρά του αναλύει γιατί δεν είναι πολυτέλεια το να συζητάμε για το ζήτημα των υποκλοπών και αναδεικνύει την ανάγκη για διαφάνεια και λογοδοσία ως αναγκαία συνθήκη για τη δημοκρατική λειτουργία της χώρας. Μεταξύ άλλων υπογραμμίζει:

«Τον τελευταίο καιρό διαρκώς αναμασάται το επιχείρημα ότι είναι πολυτέλεια να συζητάμε για το ζήτημα των υποκλοπών. […] Η υπεράσπιση του κράτους δικαίου, όμως, δεν μπορεί να τίθεται αντιπαραθετικά ως πολιτική προτεραιότητα με τα υπόλοιπα ζητήματα, όσο σημαντικά κι αν είναι αυτά, όσο πιο άμεσα κι αν επηρεάζουν με υλικό τρόπο την καθημερινότητα των πολιτών.

Γιατί οι κανόνες του κράτους δικαίου, όπως ορίζονται συνταγματικά στη χώρα μας και όπως προκύπτουν από τις διεθνείς συμβάσεις τις οποίες έχει επικυρώσει η Ελλάδα, πέραν της τυπικότητας, ορίζουν τους κανόνες, το πλαίσιο μέσα στο οποίο λαμβάνει χώρα η πολιτική αντιπαράθεση πάνω σε όλα τα υπόλοιπα ζητήματα. Χωρίς τον σεβασμό, χωρίς την ουσιαστική ύπαρξη δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που συγκροτούν το κράτος δικαίου, οποιαδήποτε πολιτική ή κοινωνική αντιπαράθεση μπορεί να γίνεται χωρίς κανόνες, ναρκοθετώντας τη δημοκρατία, αλλά και διαπαιδαγωγώντας την κοινωνία στην αντιπαράθεση χωρίς όρια και στην υποταγή στο “δίκαιο του πιο ισχυρού”!».