• Αθήνα
    Αίθριος καιρός
    30°C 28.6°C / 31.9°C
    3 BF
    38%
  • Θεσσαλονίκη
    Αίθριος καιρός
    29°C 25.2°C / 31.4°C
    3 BF
    50%
  • Πάτρα
    Αίθριος καιρός
    31°C 30.0°C / 32.0°C
    1 BF
    40%
  • Ιωάννινα
    Αίθριος καιρός
    25°C 24.9°C / 24.9°C
    1 BF
    73%
  • Αλεξανδρούπολη
    Αίθριος καιρός
    24°C 23.9°C / 23.9°C
    1 BF
    57%
  • Βέροια
    Αίθριος καιρός
    28°C 24.6°C / 28.8°C
    0 BF
    60%
  • Κοζάνη
    Ελαφρές νεφώσεις
    22°C 22.4°C / 24.0°C
    3 BF
    60%
  • Αγρίνιο
    Αίθριος καιρός
    33°C 33.2°C / 33.2°C
    1 BF
    29%
  • Ηράκλειο
    Αίθριος καιρός
    29°C 28.8°C / 31.0°C
    5 BF
    36%
  • Μυτιλήνη
    Αίθριος καιρός
    25°C 24.9°C / 25.7°C
    3 BF
    61%
  • Ερμούπολη
    Αίθριος καιρός
    28°C 26.6°C / 28.4°C
    5 BF
    34%
  • Σκόπελος
    Αίθριος καιρός
    28°C 26.8°C / 27.7°C
    2 BF
    57%
  • Κεφαλονιά
    Ελαφρές νεφώσεις
    29°C 28.9°C / 28.9°C
    0 BF
    65%
  • Λάρισα
    Ελαφρές νεφώσεις
    28°C 27.9°C / 29.5°C
    0 BF
    51%
  • Λαμία
    Αίθριος καιρός
    30°C 27.8°C / 29.9°C
    1 BF
    38%
  • Ρόδος
    Αίθριος καιρός
    26°C 26.0°C / 26.8°C
    4 BF
    62%
  • Χαλκίδα
    Αίθριος καιρός
    30°C 29.5°C / 31.0°C
    0 BF
    28%
  • Καβάλα
    Ελαφρές νεφώσεις
    28°C 26.3°C / 27.7°C
    2 BF
    57%
  • Κατερίνη
    Αίθριος καιρός
    25°C 25.3°C / 28.3°C
    2 BF
    70%
  • Καστοριά
    Αίθριος καιρός
    24°C 24.1°C / 24.1°C
    0 BF
    64%

Στιγμιότυπο από τη δίκη του Μπελογιάννη και των συντρόφων του

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

70 χρόνια από την εκτέλεση των τεσσάρων κομμουνιστών στο Γουδί

  • A-
  • A+
Στις 30 Μαρτίου 1952, στις 4.12 τη νύχτα, εκτελέστηκαν οι Νίκος Μπελογιάννης, Δημήτρης Μπάτσης, Ηλίας Αργυριάδης και Νίκος Καλούμενος, παρά τη διεθνή κινητοποίηση που είχε εκδηλωθεί για να τους δοθεί χάρη.

Την ερχόμενη Τετάρτη 30 Μαρτίου συμπληρώνονται 70 χρόνια από την εκτέλεση των Νίκου Μπελογιάννη, Δημήτρη Μπάτση, Νίκου Καλούμενου και Ηλία Αργυριάδη. Ο «άνθρωπος με το γαρύφαλλο» και οι σύντροφοί του κατηγορήθηκαν με βάση τον Ν. 375/1936 για κατασκοπία και καταδικάστηκαν σε θάνατο την 1η Μαρτίου 1952 από το Διαρκές Στρατοδικείο Αθηνών μαζί με την Ελλη Παππά και τον Τάκη Λαζαρίδη που γλίτωσαν την εκτέλεση: η πρώτη λόγω εγκυμοσύνης και ο δεύτερος λόγω του νεαρού της ηλικίας.

Η καταδίκη σε θάνατο προκάλεσε τεράστια κινητοποίηση σε παγκόσμιο επίπεδο για τη ματαίωση της εκτέλεσής τους. Μόνο σε μία εβδομάδα η κυβέρνηση Πλαστήρα έλαβε περίπου 250.000 τηλεγραφήματα: Ντε Γκολ, Πολ Ελιάρ, Ζαν-Πολ Σαρτρ, Ζαν Κοκτό, Ναζίμ Χικμέτ, Τσάρλι Τσάπλιν. Ο Πάμπλο Πικάσο εμπνέεται το διάσημο σκίτσο του Μπελογιάννη με το γαρίφαλο. Παρέμβαση υπέρ τού να δοθεί χάρη στους καταδικασθέντες έκανε ακόμη και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Σπυρίδων που είχε δηλώσει: «Εχω συγκλονιστεί από το ηθικό μεγαλείο του Μπελογιάννη. Το θεωρώ ανώτερο και από των πρώτων χριστιανών, γιατί ο Μπελογιάννης δεν πιστεύει ότι υπάρχει μέλλουσα ζωή».

Το παγκόσμιο κύμα διαμαρτυρίας έπεσε πάνω στη μετεμφυλιακή τύφλωση της εγχώριας αντίδρασης: κυβέρνηση Πλαστήρα (παρά τις διαφωνίες των υπουργών Καρτάλη και Παπασπύρου), Εθνικός Συναγερμός του Παπάγου και, φυσικά, το Παλάτι. Από κοντά και των επικυρίαρχων Αμερικανών. Η εκτέλεση των τεσσάρων κομμουνιστών έγινε στο Γουδί, Κυριακή 30 Μαρτίου 1952 στις 4.12 τα χαράματα. Ακόμη και η επιλογή της μέρας (Κυριακή δεν πραγματοποιούσαν εκτελέσεις ούτε οι ναζί) και η ώρα της εκτέλεσης (πριν χαράξει, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιηθούν για φωτισμό οι προβολείς των φορτηγών) καταδεικνύουν τις ενοχές της κυβέρνησης Πλαστήρα.


Νίκος Μπελογιάννης

Γεννήθηκε το 1915 στην Αμαλιάδα του νομού Ηλείας και από το Γυμνάσιο εντάχθηκε στο κομμουνιστικό κίνημα, υπήρξε φοιτητής στη Νομική Αθηνών, συνελήφθη για συμμετοχή στο παράνομο ΚΚΕ και φυλακίστηκε στην Ακροναυπλία, στα χρόνια της δικτατορίας του Μεταξά. Ο πόλεμος του 1940 τον βρήκε έγκλειστο στην Ακροναυπλία, απ’ όπου μαζί με τους 600 συγκρατούμενούς του κομμουνιστές ζήτησε να πολεμήσει στην πρώτη γραμμή, αλλά η μεταξική κυβέρνηση όχι μόνο αρνήθηκε, αλλά τον Απρίλιο του 1941 τους παρέδωσε στις γερμανικές Αρχές Κατοχής.

Το 1943 δραπετεύει από το νοσοκομείο «Σωτηρία» και εντάσσεται στον ΕΛΑΣ Πελοποννήσου. Το 1949, μετά τη λήξη του Εμφυλίου, διαφεύγει στις σοσιαλιστικές χώρες και γίνεται τακτικό μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ. Τον Ιούνιο του 1950 επέστρεψε στην Ελλάδα με πλαστό διαβατήριο και ανέλαβε την οργάνωση του παράνομου μηχανισμού του κόμματος μαζί με τον Νίκο Πλουμπίδη. Τον Δεκέμβριο του 1950, ο Νίκος Μπελογιάννης και ακόμη 93 σύντροφοί του συλλαμβάνονται με βάση τον Α.Ν. 509/1947, με τον οποίο είχε κηρυχθεί παράνομο το ΚΚΕ. Στις 19 Οκτωβρίου 1951 καταδικάζεται μαζί με ακόμα 11 συντρόφους του σε θάνατο, αλλά μετά την κατακραυγή ο πρωθυπουργός Πλαστήρας, που το 1950 είχε ταχθεί κατά της θανατικής ποινής, δήλωσε ότι η απόφαση δεν θα εκτελεστεί.

Ομως μετά την ανακάλυψη των παράνομων ασυρμάτων (Νοέμβριος 1951), ο Μπελογιάννης και οι άλλοι κατηγορούμενοι προσάγονται στο Διαρκές Στρατοδικείο Αθηνών με βάση τον μεταξικό νόμο 375/1936 περί κατασκοπίας. Αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες και πρόβαλε εμβληματικά τις πατριωτικές ενέργειες του ίδιου και του ΚΚΕ κατά τη διάρκεια της Κατοχής.

Ο Μπελογιάννης έγραψε δύο βιβλία που σήμερα κυκλοφορούν από τις εκδόσεις ΑΓΡΑ: «Σχέδιο για μια ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Πρώτες μακρινές ρίζες - Προσχέδια - Σημειώσεις» και «Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα».


Δημήτρης Μπάτσης

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1916. Γιος ναυάρχου, φανατικού μοναρχικού, ο Δημήτρης μπαίνει στη Νομική, μελετά Κοινωνιολογία και Οικονομικά και τη μαρξιστική θεωρία. Συμμετείχε στην Επιστημονική Εταιρεία Μελέτης νεοελληνικών προβλημάτων (Επιστήμη - Ανοικοδόμηση) και διετέλεσε συντάκτης, στη συνέχεια εκδότης και διευθυντής στο δεκαπενθήμερο επιστημονικό περιοδικό «Ανταίος», το οποίο κυκλοφόρησε από τις 20 Μαΐου 1945 ώς τον Ιούνιο του 1951.

Το 1947 εκδόθηκε το βιβλίο του «Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα» (κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ). Ο Μπάτσης συνελήφθη στις 23 Οκτωβρίου 1951 στην οδό Σοφοκλέους από την Ασφάλεια Πειραιά με την κατηγορία ότι ήταν ο οικονομικός διαχειριστής του παράνομου κομματικού μηχανισμού του ΚΚΕ.


Ηλίας Αργυριάδης

Γεννήθηκε το 1910 στην Πέργαμο της Μικράς Ασίας και ήρθε στην Ελλάδα μετά το 1922. Εργάστηκε ως μηχανικός-ηλεκτρολόγος, η ευρηματικότητά του και η δεξιότητα των χεριών του έκαναν τους συντρόφους στην Ακροναυπλία να τον αποκαλούν «Ηφαιστο» και «Χρυσοχέρη». Οργανώθηκε στο ΚΚΕ και το 1942 μεταφέρθηκε, μαζί με άλλους Ακροναυπλιώτες, στο στρατόπεδο Λάρισας απ’ όπου κατόρθωσε να δραπετεύσει και εντάχθηκε στον ΕΛΑΣ. Μετά την Απελευθέρωση, κατέβηκε στην Αθήνα, συμμετείχε σε όλα τα γεγονότα εκείνης της περιόδου, αναλαμβάνοντας καθήκοντα στα γραφεία του κόμματος.

Το 1946 εγκατέστησε τον ασύρματο στη βίλα «Αύρα» στη Γλυφάδα όπου διέμενε με την οικογένειά του. Η σύλληψη και η εκτέλεση του Αργυριάδη προκάλεσαν μια οικογενειακή τραγωδία. Η γυναίκα του Κατερίνα Δάλλα βασανίστηκε στη Γενική Ασφάλεια και λίγες ημέρες μετά αυτοκτόνησε στο σπίτι της. Ξεψύχησε στα χέρια της 13χρονης Εφης, κόρης του Αργυριάδη από τον πρώτο του γάμο, που είχε υπό την προστασία της τις μικρές αδελφές της, τις οποίες άρπαξε στην κυριολεξία το «Πατριωτικό Ιδρυμα Κοινωνικής Πρόνοιας και Αντιλήψεως» και τα ίχνη τους χάθηκαν. Υστερα από 28 χρόνια ερευνών, η Εφη ανακάλυψε ότι είχαν δοθεί για υιοθεσία σε πλούσιο ομογενή της Μασαχουσέτης στις ΗΠΑ.


Νίκος Καλούμενος

Επιπλοποιός και άριστος τεχνίτης με καταγωγή από την Τήνο.

Ηταν μέλος της Κομμουνιστικής Διεθνούς με το ξέσπασμα σχεδόν της Οκτωβριανής Επανάστασης και μέλος της Κομματικής Επιτροπής Κωνσταντινούπολης, όπου ζούσε, από το 1920 μέχρι το 1934.

Εκεί γνωρίστηκε και με τον νεαρό τότε Νίκο Ζαχαριάδη, για τον οποίο συνήθιζε να λέει πως τον γνώρισε «σχεδόν παιδί, με κοντά παντελονάκια...».

Ο ασύρματος είχε εγκατασταθεί και λειτουργούσε από το τέλος του 1946, στην Καλλιθέα, στην οδό Λυκούργου 39 (σήμερα είναι το νούμερο 41), όπου έμενε ο Νίκος Καλούμενος με τη γυναίκα του, Ουρανία, και τα τρία τους παιδιά, τη Ρίτα, τη Μαίρη και τον Πέτρο.

Νίκος Μπελογιάννης, 
«Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα», εκδόσεις ΑΓΡΑ

Παρά το γεγονός ότι ο Μπελογιάννης έγραψε το βιβλίο κάτω από δύσκολες συνθήκες, καθώς την περίοδο της συγγραφής του (1938-1943) ήταν στην εξορία ή στη φυλακή –στην τελική μορφή του το βιβλίο δόθηκε για δημοσίευση στην ΚΟΜΕΠ το 1944-45–, διατηρεί την επικαιρότητά του ακόμη και σήμερα. Η ανάλυση του Μπελογιάννη για τον ρόλο του ξένου κεφαλαίου, από την επανάσταση του 1821 μέχρι τη δικτατορία Μεταξά, φωτίζει μέχρι σήμερα τις βασικές αιτίες της κρίσης που ξέσπασε πριν από δώδεκα χρόνια και οδήγησε στα μνημόνια και στην εκποίηση της δημόσιας περιουσίας προκειμένου να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις των ξένων δανειστών.

«Ωστε τώρα θα ρωτήσει κανείς, κανένα δάνειο, σε καμία περίπτωση δεν είναι καλό; Εδώ βέβαια δεν μπορεί να απαντήσει κανείς αρνητικά, όποιος θέλει να βρίσκεται μέσα στην πραγματικότητα. Είναι πολλές οι περιπτώσεις που το δάνειο μπορεί να συντελέσει στην ανάπτυξη και την πρόοδο μιας χώρας, φτάνει εκείνοι που θα το δανείσουν να μην είναι ληστές και εκείνοι που θα το πάρουν να το διαχειριστούνε να μην είναι ασυνείδητοι εκμεταλλευτές του λαού, χωρίς κουκούτσι εθνικού φιλότιμου.

»Ελάτε, για να μην πάμε μακριά, να πάρουμε σαν παράδειγμα την Ελλάδα. Πόσο περίλαμπρο θα ήταν το τέλος του εθνικοαπελευθερωτικού μας αγώνα το 1821, αν τα δάνεια της ανεξαρτησίας, τόσο αναγκαία για τη διεξαγωγή της πάλης, τα ’παιρνε πραγματικά στα χέρια του το αγωνιζόμενο έθνος και τα διέθετε για τον εξοπλισμό και τον επισιτισμό του στρατού, την οργάνωση του στόλου και την ενίσχυση γενικά των επαναστατικών δυνάμεων!

»Και ύστερα ρίχτε μια ματιά στους πίνακες του 20ού κεφαλαίου για να καμαρώσετε τον τρόπο που διατέθηκαν όλα τ’ άλλα τεράστια ποσά που δανειστήκαμε μέχρι χθες και ταυτόχρονα αναλογιστείτε πόσο πλούσια, δυνατή και ευτυχισμένη θα ήταν η Ελλάδα, αν αυτά τα δισεκατομμύρια δεν μας τα δάνειζαν με ληστρικούς όρους και ξοδεύονταν για την ανάπτυξη της κοινωνικής μας οικονομίας και της βιομηχανίας, για την αύξηση του λαϊκού εισοδήματος, για τον πολιτισμό και την πρόοδο του τόπου! Από δω βγαίνει το συμπέρασμα ότι υπάρχουν περιπτώσεις που ένα δάνειο μπορεί να ’ναι αναγκαίο και ωφέλιμο για μια χώρα.

»Οταν ένα έθνος πολεμάει για τη λευτεριά και την ανεξαρτησία του, μπορεί να χρειαστεί για τον αγώνα του πόρους, πολλούς πόρους που είναι αδύνατο να βρεθούν στο εσωτερικό και τότε αναγκαστικά θα καταφύγει στο δάνειο, χωρίς όμως να πέσει και στα χέρια των ληστών όπως έγινε μ’ εμάς» (σελ. 331-332).

Δημήτρης Μπάτσης, 
«Η βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα», εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ

Το βιβλίο του Μπάτση θεωρείται μέχρι σήμερα το μοναδικό τεκμηριωμένο σχέδιο για την ολοκληρωμένη ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Η έκδοση του βιβλίου, η διατρητική, σχεδόν υπερχρονική σκέψη του συγγραφέα κατατείνουν σήμερα, 70 χρόνια μετά την εκτέλεσή του, να θεωρούνται από πολλούς οι ουσιαστικοί λόγοι που τον οδήγησαν στο εκτελεστικό απόσπασμα. Από κοντά και η εκτίμηση ότι η αστική τάξη δολοφονούσε τον διανοούμενο που όχι μόνο «πρόδωσε» την τάξη του, αλλά συνέβαλε στην κατάρριψη του μύθου της «Ψωροκώσταινας» που διακινούσαν οι αστοί οικονομολόγοι.

«Η εξωτερική αυτή πολιτική είναι εκείνη που προσανατολίζει την οικονομία μας στη γόνιμη συνεργασία με όλες τις χώρες, προς όλες τις κατευθύνσεις και ανάλογα με το βαθμό οικονομικής ωφέλειας που μπορεί να έχει από την καθεμιά. Η εμποροναυτική δράση και η αλιεία στις κλειστές και τις ανοιχτές θάλασσες πρέπει να εξακολουθήσει ν’ αποτελεί βασική επιδίωξη της οικονομίας. Η θέση της Ελλάδας στη Μεσόγειο σαν διεθνούς συγκοινωνιακού κόμβου για θαλασσινές, στεριανές και αεροπορικές συγκοινωνίες πρέπει από οικονομική άποψη να αξιοποιηθεί. Τα λιμάνια της, αφετηρίες, τέρματα και διέξοδοι τεράστιου μήκους γραμμών επικοινωνίας και ποταμοπλοΐας με την ενδοχώρα της Ευρώπης, πρέπει να αποτελέσουν οικονομικά κέντρα με βασική διεθνή και ευρωπαϊκή οικονομική σημασία.

Κι ακόμα, στις σημερινές συνθήκες, θα πρέπει να επιδιωχθεί η συμβολή της εξωτερικής κεφαλαιουχικής ενίσχυσης –αφού παράλληλα εξασφαλιστούν οι πολιτικοί και οικονομικοί όροι για την “παραγωγική επίδοση και εργασία του Λαού”– για την ορθολογικότερη και αποδοτικότερη αξιοποίηση του φυσικού της πλούτου, χωρίς όμως και να παραχωρηθούν –όπως στο παρελθόν– προνόμια αποικιακής εκμετάλλευσης και πολιτικής υποδούλωσης, ή κηδεμονίας της χώρας. Δεν είμαστε εναντίον της ξένης ενίσχυσης “αυτής καθαυτής”, όπως μερικοί καλοθελητές υποστηρίζουν. Ούτε υποστηρίζουμε πως το ξένο κεφάλαιο θα τοποθετηθεί χωρίς κέρδος. Η οικονομία μας άμα αναπτυχθεί λεύτερα μπορεί να εξυπηρετήσει σίγουρα ένα τέτοιο παραγωγικό δάνειο. Είμαστε, όμως, εναντίον κάθε προσπάθειας να χρησιμοποιηθεί η ξένη αυτή ενίσχυση για την υποστήριξη ενός αντιδραστικού πολιτικού καθεστώτος, εναντίον κάθε προσπάθειας να επηρεαστεί η εσωτερική και η εξωτερική πολιτική της χώρας από εκείνους που θα δώσουν την ενίσχυση και θα επιδιώξουν πολιτικά οφέλη, είμαστε εναντίον κάθε προσπάθειας να δοθούν προνόμια στα ξένα επιχειρηματικά συγκροτήματα για την οικονομική εκμετάλλευση της εθνικής εργασίας και των φυσικών πόρων της χώρας» (σελ. 518).

Πηγές

 «Ετσι αγαπάμε εμείς την Ελλάδα – Πλήρη πρακτικά και ιστορικό των δικών Μπελογιάννη - Τα σήματα Βαβούδη» (Νέα εμπλουτισμένη έκδοση), επιμέλεια Σπύρος Σακελλαρόπουλος – έρευνα Γρηγόρης Σακελλαρόπουλος, 2022 εκδόσεις ΤΟΠΟΣ
 «Οι παράνομοι»
 Στάθης Κουτρουβίδης, «Από τη μεταξική δικτατορία ώς την εκτέλεση»

Ακολουθήστε μας στο Google news
ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ
Δ. Κουτσούμπας: «Το κόκκινο γαρύφαλλο του Μπελογιάννη το κρατάει το ΚΚΕ σε όλες τις μάχες»
«Ο Μπελογιάννης κατέχει μια ξεχωριστή θέση ανάμεσα στους αλύγιστους της ταξικής πάλης», είπε ο Δημήτρης Κουτσούμπας, στη σημερινή εκδήλωση στην Αμαλιάδα για τα 70 χρόνια από την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη.
Δ. Κουτσούμπας: «Το κόκκινο γαρύφαλλο του Μπελογιάννη το κρατάει το ΚΚΕ σε όλες τις μάχες»
ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ
Καταγγελία ΚΚΕ για στοχοποίηση Ελλήνων κομμουνιστών
Ιστοσελίδα υπό την «αιγίδα» ουκρανικών υπουργείων φέρεται να δημοσιοποιεί προσωπικά δεδομένα όσων οι διαχειριστές της χαρακτηρίζουν «εχθρούς της Ουκρανίας» και «συνεργάτες τρομοκρατικών οργανώσεων».
Καταγγελία ΚΚΕ για στοχοποίηση Ελλήνων κομμουνιστών
ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ
Ετοιμο το μνημείο εκτελεσθέντων στον λόφο Μεζούρλου της Λάρισας
Εκδήλωση διοργανώνει η Κομματική Οργάνωση Θεσσαλίας του ΚΚΕ, για τα αποκαλυπτήρια του Μνημείου Εκτελεσθέντων της περιόδου 1941-1950 στον λόφο του Μεζούρλου.
Ετοιμο το μνημείο εκτελεσθέντων στον λόφο Μεζούρλου της Λάρισας
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
«Θέλω να αφήσω αυτόν τον κόσμο σαν κομουνιστής»
Ο Μίκης Θεοδωράκης, προαισθανόμενος το τέλος της ζωής του, είχε επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον Δημήτρη Κουτσούμπα, δίνοντάς του το στίγμα των τελευταίων του επιθυμιών.
«Θέλω να αφήσω αυτόν τον κόσμο σαν κομουνιστής»
ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ
Στη δημοσιότητα η απόφαση του 21ου Συνεδρίου του ΚΚΕ
Το ΚΚΕ δημοσίευσε την Απόφαση του 21ου Συνεδρίου του «Για τα καθήκοντα των κομμουνιστών στην εργατική τάξη και το εργατικό-συνδικαλιστικό κίνημα και την Κοινωνική Συμμαχία».
Στη δημοσιότητα η απόφαση του 21ου Συνεδρίου του ΚΚΕ
ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ
Εφυγε από τη ζωή ο «βετεράνος κομμουνιστής» Μήτσος Παπαδημητρίου
Εφυγε χθες από τη ζωή ο «βετεράνος κομμουνιστής» Μήτσος Παπαδημητρίου. Ετσι τον αποκαλεί η Κ.Ε. του ΚΚΕ στο αποχαιρετιστήριο κείμενο του κόμματος και πράγματι αυτό ήταν.
Εφυγε από τη ζωή ο «βετεράνος κομμουνιστής» Μήτσος Παπαδημητρίου

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας