Το Σάββατο που μας πέρασε άφησε την τελευταία του πνοή μια σημαντική μορφή της γαλλικής αντικαπιταλιστικής αριστεράς: ο Αλέν Κριβίν. Ηγετικό στέλεχος για χρόνια αρχικά της Επαναστατικής Κομμουνιστικής Νεολαίας (JCR) και στη συνέχεια της Επαναστατικής Κομμουνιστικής Λίγκας (LCR) και της Ενιαίας Γραμματείας της Τέταρτης Διεθνούς, συνδέθηκε με κάθε αντιπολεμικό και κοινωνικό αγώνα, με αποκορύφωμα τον ρόλο του στον γαλλικό Μάη του ’68, για τον οποίο φυλακίστηκε για ένα τετράμηνο.
Ενσάρκωσε για δεκαετίες το πρότυπο του διανοούμενου και του ακτιβιστή ταυτόχρονα, μένοντας συνεπής στις αρχές του μέχρι το τέλος. Τα τελευταία χρόνια συμμετείχε ενεργά στον μετασχηματισμό της LCR σε NPA, Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα. Ο Κριβίν παρακολουθούσε από κοντά τους αγώνες στην Ελλάδα, ιδιαίτερα την περίοδο των μνημονίων και είχε ταχθεί υπέρ της διαγραφής του χρέους, θεωρώντας ότι «η ευρωπαϊκή μπουρζουαζία χτυπάει τον πιο αδύναμο κρίκο, μια χώρα υπερχρεωμένη». Θεωρούσε δε την Ε.Ε. «έναν καπιταλιστικό ζουρλομανδύα που επιβάλλει διατάγματα στους λαούς».
Γεννημένος το 1941 στο Παρίσι, ήταν παιδί εβραϊκής οικογένειας με καταγωγή από την Ουκρανία. Σε όλη του τη ζωή υπήρξε ασυμβίβαστος και προσπάθησε να κρατήσει ανοιχτό το ρήγμα που άνοιξε το 1968 με κάθε δυνατό τρόπο. Πίστευε ότι υπάρχουν δύο Αριστερές, οι οποίες μπορεί συγκυριακά να ενώνονται σε κάποιους αγώνες, αλλά είναι ασύμβατες: «Από τη μία η Αριστερά της ρήξης που δεν πιστεύει ότι μπορεί να μεταρρυθμίσει τον καπιταλισμό» και από την άλλη «μια Αριστερά που περιορίζεται σε μικρομεταρρυθμίσεις στο πλαίσιο της οικονομίας της αγοράς, δηλαδή η περίπτωση της σοσιαλδημοκρατίας και των συμμάχων της».
