Εμείς γνωρίσαμε έναν γλυκύτατο άνθρωπο. Που η ιστορία του ήταν τόσο γεμάτη όσο και το χαμόγελό του. Ο Στέργιος Κατσαρός συμμετείχε σε όλους τους αγώνες του εργατικού κινήματος και όχι μόνο, από τις συγκρούσεις των οικοδόμων το 1961 με την αστυνομία και τα Ιουλιανά μέχρι την παράνομη δράση στη δικτατορία, τα ταξίδια στη Λ. Αμερική, λίγο μετά τη δολοφονία του Τσε, στη Γαλλία λίγο πριν από τον Μάη και το κίνημα του εργοστασιακού συνδικαλισμού. Διόλου άδικα είχε χαρακτηριστεί εμβληματική μορφή για την ιστορία του εργατικού κινήματος. Καταδικασμένος σε ισόβια κάθειρξη από το Εκτακτο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης (φωτ. 1) για τη συμμετοχή του στην αντιδικτατορική οργάνωση «Λαϊκή Πάλη», έχασε προχθές Σάββατο τη μάχη με τον καρκίνο, στα 83 του χρόνια. Τους τελευταίους μήνες, έδωσε έναν άνισο αγώνα με την ασθένεια, αλλά και πάλι έδωσε αγώνα, με την οικογένεια και τους φίλους στο πλευρό του.
Ο Τριαντάφυλλος Μηταφίδης, συναγωνιστής του, λέει για τον ίδιο: «Ο Στέργιος γεννήθηκε το 1938 στο Βαθύκοιλο Φθιώτιδας. Εμαθε τα πρώτα γράμματα από τους αντάρτες δασκάλους, είδε όμως και κομμένα κεφάλια από τις συμμορίες της Δεξιάς μετά το 1945. Μεγάλωσε με την αγριότητα του Εμφυλίου, έχοντας μέλη της οικογένειάς του μελλοθάνατους στη φυλακή. Μέλος της προδικτατορικής ΕΔΑ και φοιτητής της Φυσικομαθηματικής Σχολής του ΕΚΠΑ συμμετείχε στους αγώνες για το 15% στην Παιδεία και στη λαϊκή έκρηξη των Ιουλιανών του 1965. Καταζητούμενος από τη χούντα τον Απρίλη του 1967, καταφέρνει να διαφύγει στο εξωτερικό και να φτάσει στην Κούβα, “τη μοναδική του πατρίδα”, όπως έλεγε. Επιστρέφει στην Ελλάδα τον Μάη του ’68 και συμμετέχει ενεργά στην αντιδικτατορική αντίσταση, για την οποία καταδικάζεται σε ισόβια κάθειρξη από το Εκτακτο Στρατοδικείο Θεσσαλονίκης για τη συμμετοχή του στην αντιδικτατορική οργάνωση “Λαϊκή Πάλη”. Αποφυλακίζεται τον Αύγουστο του 1973 και τον Νοέμβριο συμμετέχει στην εξέγερση του Πολυτεχνείου.
»Τη μεταδικτατορική περίοδο, ενεργός πολιτικά έως την τελευταία του στιγμή, δουλεύει οικοδόμος, λιθοξόος, πετροχτίστης. Τις εμπειρίες και απόψεις του έχει καταγράψει στο βιβλίο του “Εγώ ο προβοκάτορας, ο τρομοκράτης” (εκδ. Ισνάφι, Μαύρη Λίστα). Γραμμένη σε πρώτο πρόσωπο, η ζωντανή αυτή αφήγηση μας μεταφέρει από τη Νεολαία Λαμπράκη και τα οδοφράγματα των Ιουλιανών το 1965 στο πραξικόπημα της 21ης Απριλίου και την παρανομία, και από την Κούβα, στην οποία ο Κατσαρός βρέθηκε ως ναυαγός λίγο μετά τον θάνατο του Τσε Γκεβάρα, στην Τήνο και στις παράνομες επαφές στο σπίτι του Γιαννούλη Χαλεπά. Η δεύτερη αυτή περίοδος της παρανομίας θα τον οδηγήσει στις φυλακές Κορυδαλλού και Αίγινας, ύστερα από την καταδίκη του σε ισόβια κάθειρξη από τη χούντα.
»Το κείμενο αυτό έρχεται να φωτίσει μια σημαντική περίοδο της πρόσφατης νεοελληνικής ιστορίας, όχι από τη θέση του ιστορικού ή του απλού παρατηρητή, αλλά μέσα από τη ματιά ενός αγωνιστή με ενεργό συμμετοχή στα γεγονότα. Κι αυτή η ματιά δεν εξαντλείται στην περιγραφή των επαναστατικών τάσεων και οργανώσεων της Αριστεράς, ούτε περιορίζεται στον ρόλο της βίας στη σύγχρονη Ιστορία, αλλά προχωράει βαθιά, για να κοιτάξει τις σχέσεις των ανθρώπων μέσα στα κινήματα: στις οργανώσεις, στο πεζοδρόμιο, στις φυλακές. Στέργιο μας, οι σύντροφοί σου από τη “Λαϊκή Πάλη” σε αποχαιρετούν με ανεξίτηλη τη θύμησή σου από τα “πέτρινα χρόνια” της χούντας. Η σκέψη μας στη συντρόφισσά σου Νίνα και τα παιδιά σου».
Η κηδεία του Στέργιου Κατσαρού θα γίνει σήμερα Δευτέρα, στις 15.00, από την εκκλησία Κοιμήσεως Θεοτόκου στο κέντρο Αμαρουσίου και η ταφή του θα γίνει αύριο Τρίτη στις 12.00, στη γενέτειρά του, το Βαθύκοιλο Πελασγίας Φθιώτιδας.
