Ο Αρης Βελουχιώτης είναι ένα μυθικό πρόσωπο για την πλειονότητα των Ελλήνων αλλά κυρίως για την Αριστερά. Κι έγινε μυθικός όχι τυχαία. Πρόκειται για τον δημιουργό και τον πρωτοκαπετάνιο του ΕΛΑΣ. Τον επικεφαλής του λαϊκού στρατού που σήκωσε το κύριο βάρος της ένοπλης αντίστασης κατά της τριπλής φασιστικής κατοχής.
Είναι αυτός που διαφώνησε με τη Συμφωνία της Βάρκιζας και την παράδοση των όπλων. Αλλά κι εκείνος που μισήθηκε θανάσιμα από την εγχώρια πολιτική και κοινωνική αντίδραση. Η βαρβαρότητα με την οποία αντιμετωπίστηκε το άψυχο σώμα του δεν αφήνει περιθώρια για διαφορετικές εκτιμήσεις.
Για την Αριστερά ο Αρης είναι το σύμβολο της Αντίστασης και κυρίως το σύμβολο της νίκης, καθώς πιστεύεται πως αν μετά την απελευθέρωση υιοθετούνταν η δική του πολιτική γραμμή, ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ δεν θα είχε την κατάληξη που γνωρίζουμε. Η ηττημένη Αριστερά του Δεκέμβρη του ’44 και του Εμφυλίου, των φυλακίσεων, των εξοριών, των εκτελέσεων, των ανελέητων διωγμών είδε στο πρόσωπό του τον άνθρωπο που θα μπορούσε να την είχε απαλλάξει από όλα αυτά τα δεινά. Κι έτσι δημιούργησε γύρω από αυτόν μια ασπίδα προστασίας. Ο Αρης είναι ένα ιστορικό πρόσωπο που δεν αγγίζεται, δεν κρίνεται, δεν επικρίνεται. Δεν έχει λάθη, δεν έχει αδυναμίες, δεν έχει ψεγάδια, με δυο λόγια, αν και άνθρωπος, δεν προσεγγίζεται με ανθρώπινους όρους.
Αυτός ο Αρης πέρασε και στην ιστοριογραφία. Από μικρό παιδί, όταν ήταν ακόμη Θανάσης Κλάρας, θεωρείται πως ήταν ενάντια στην κοινωνική αδικία, την οποία διαισθανόταν και αντιδρούσε ανάλογα. Γι’ αυτό και ήταν ατίθασος, αντισυμβατικός, ορμητικός, επιθετικός. Γι’ αυτό και εγκατέλειψε την καλή και πλούσια ζωή που του πρόσφερε η οικογένειά του. Γι’ αυτό κι έγινε κομμουνιστής. Ετσι τον θέλουν κι έτσι τον παρουσιάζουν οι ιστοριογράφοι του.
Η αντίπαλη πλευρά, που ποτέ δεν ασχολήθηκε με τη σοβαρή διερεύνηση της ιστορίας του Αρη, στο πρόσωπό του έβλεπε -και βλέπει- έναν ασυμβίβαστο εχθρό της τον οποίο βεβαίως χαρακτηρίζει εγκληματία. Ενίοτε, δε, στις ακραίες εκδοχές της αναφέρεται σε αυτόν με χυδαιότητες. Ετσι ενισχύεται ακόμη περισσότερο ο μύθος για εκείνον. Τελικά τι ήταν ο Αρης; Ηταν ο μύθος και ο θρύλος που έφτιαξε γι’ αυτόν η Αριστερά και η λαϊκή ιστορική απλοϊκότητα που έλκεται και δημιουργεί υπεράνθρωπους ήρωες ή ήταν το ανιστόρητο παραμύθι της Δεξιάς; Τίποτα από τα δύο.
Ο Αρης ήταν ένας κανονικός άνθρωπος. Με πολλές ικανότητες και πλήθος αδυναμιών. Ενας άνθρωπος που θα μπορούσε να είχε ακολουθήσει πολύ εύκολα διαφορετικό δρόμο από αυτόν που ξέρουμε. Δεν ήταν εκ γενετής κομμουνιστής ούτε εκ γενετής κατά της αδικίας. Ηταν ένας άνθρωπος που είχε πάρει για τα καλά τον δρόμο της παραβατικότητας αλλά κατάφερε με τη βοήθεια των κομμουνιστών να αλλάξει πορεία όντας στο χείλος του γκρεμού. Διαμόρφωσε μια προσωπικότητα μέσα στην κοινωνία, με πραγματικά βιώματα κι όχι με την επιφοίτηση κάποιου αριστερού Αγίου Πνεύματος που του έβαλε στο μυαλό και στη συνείδηση τις έννοιες της κοινωνικής δικαιοσύνης και της κοινωνικής απελευθέρωσης.
Το βιβλίο που δίνουμε μαζί με την «Εφ.Συν.» αυτό το Σαββατοκύριακο έχει τον τίτλο «Ο Αρης Βελουχιώτης και ο υπόκοσμος». Είναι προϊόν πολύχρονης έρευνας και περιέχει άγνωστα στοιχεία από τη ζωή και τη δράση του που έρχονται για πρώτη φορά στο φως της δημοσιότητας ανατρέποντας πλήρως την έως τώρα γνωστή βιογραφία του. Οχι γιατί δεν υπήρχαν σε αρχεία και βιβλιοθήκες. Αλλά γιατί κανένας μέχρι σήμερα δεν έκατσε να τα διερευνήσει και να τα συνθέσει. Γιατί όλοι οι μέχρι τώρα ιστοριογράφοι του προσπέρασαν αναφορές -ακόμα και του ίδιου- που προκαλούσαν για μια τέτοια έρευνα. Ενδεχομένως γιατί δεν το επέτρεπε και ο μύθος που είχε καλλιεργηθεί γύρω από το πρόσωπό του ή γιατί το απέτρεπε ο φόβος μην και δοθούν όπλα στην αντίπαλη πλευρά.
Ο αναγνώστης θα ρωτήσει: Είχε ο Αρης σχέση με τον υπόκοσμο; Ασφαλώς και είχε. Κι όχι μικρή. Για ένα διάστημα της ζωής του ήταν μέρος αυτού του κόσμου, έχοντας όλες τις προϋποθέσεις να εξελιχθεί σε σημαίνουσα παραβατική προσωπικότητα του κοινού ποινικού δικαίου. Από τη σχέση του με αυτόν τον κόσμο απέκτησε μια σειρά ικανότητες και ιδιότητες που στη συνέχεια του χρειάστηκαν στη δράση του ως παράνομου κομμουνιστή. Αλλά και μια σειρά στοιχεία του χαρακτήρα του διαμορφώθηκαν στην παραβατική πλευρά της κοινωνίας. Στο βιβλίο υπάρχουν όλες οι αποδείξεις και ολόκληρα τα ντοκουμέντα που το αποδεικνύουν αυτό καθιστώντας το αδιαμφισβήτητο γεγονός.
«Ο Αρης Βελουχιώτης και ο υπόκοσμος» είναι ένα βιβλίο αναφοράς για τη βιογραφία του πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ καθώς ανατρέπει τις έως σήμερα γνωστές βιογραφίες του. Δεν ήταν ένα συνηθισμένο ατίθασο παιδί όσο ζούσε στη γενέτειρά του, τη Λαμία. Δεν εγκατέλειψε τη δουλειά του στο Δημόσιο γιατί δεν άντεχε την αδικία και τα ρουσφέτια του κρατικού μηχανισμού. Δεν έγινε μέλος της ΟΚΝΕ το 1923-24. Δεν υπηρέτησε στρατιώτης στο Καλπάκι επειδή ήταν κομμουνιστής. Δεν έμαθε στο ΚΚΕ τους κανόνες παρανομίας και συνωμοτικότητας. Δεν έκανε τη δήλωση μετανοίας επί δικτατορίας Μεταξά για τους λόγους που μέχρι σήμερα έχουν αναφερθεί. Δεν επανεντάχθηκε στο ΚΚΕ στις αρχές της Κατοχής με τους όρους και τις προϋποθέσεις που αναφέρουν οι ιστοριογράφοι του.
Αυτός ο Αρης, ο ανθρώπινος Αρης με σάρκα και οστά, με μεγάλα προτερήματα και μεγάλες αδυναμίες, ο πραγματικός Αρης, πιστεύουμε ακράδαντα ότι υπογραμμίζει καλύτερα και ουσιαστικότερα τη δράση και το έργο του, την προσφορά του στους αγώνες του ελληνικού λαού, τη θέση του στην Ιστορία.
