Εφυγε από τη ζωή, πλήρης ημερών, ανήμερα τα Χριστούγεννα ο παλαίμαχος αγωνιστής του συνδικαλιστικού και αριστερού κινήματος και βουλευτής της προδικτατορικής ΕΔΑ Γιάννης Παπαδημητρίου. Οπως ανακοινώθηκε από την οικογένειά του, ο τελευταίος αποχαιρετισμός του παλαίμαχου αγωνιστή θα γίνει σήμερα στις 16.00 στην εκκλησία Αγ. Γεωργίου Καρύτση στην Αθήνα. Παράκληση της οικογένειας είναι αντί στεφάνων να ενισχυθούν, απ’ όσους το επιθυμούν, το έργο της ΜΚΟ Ηλιαχτίδα Νέας Σμύρνης και οι Γιατροί του Κόσμου.
Ο Γιάννης Παπαδημητρίου γεννήθηκε το 1912 στο Ψηλό Χωριό της ορεινής Φωκίδας. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και εργάστηκε στους ηλεκτρικούς σιδηρόδρομους. Από νεαρή ηλικία δραστηριοποιήθηκε στο εργατικό και στο κομμουνιστικό κίνημα, ενώ στα χρόνια της Κατοχής διατέλεσε πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στους ηλεκτρικούς σιδηροδρόμους και ανέπτυξε πλούσια αντιστασιακή δράση. Γι’ αυτή του τη δράση καταδικάστηκε δύο φορές σε θάνατο και παρέμεινε οκτώ χρόνια στις φυλακές όταν μετά την Απελευθέρωση και στον Εμφύλιο το κομμουνιστικό και αριστερό κίνημα βρισκόταν υπό διωγμό και στην παρανομία.
Στη μετεμφυλιακή περίοδο, όπως όλοι οι νόμιμοι κομμουνιστές, δραστηριοποιήθηκε στην ΕΔΑ. Το 1956 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με τη Δημοκρατική Ενωση (εκλογικός συνασπισμός του Κέντρου και της ΕΔΑ). Από τότε και μέχρι το 1967 που επιβλήθηκε η δικτατορία των συνταγματαρχών, εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής της ΕΔΑ. Παράλληλα, από το 1952 υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του Δημοκρατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος.
Ο Γιάννης Παπαδημητρίου υπήρξε επίσης μέλος του ΚΚΕ και μέλος της Κ.Ε. του κόμματος μέχρι το 1968, καθώς αποχώρησε απ’ αυτό ακολουθώντας -μετά τη διάσπαση στη 12η Ολομέλεια- την πτέρυγα εκείνη που στη συνέχεια δημιούργησε το ΚΚΕ Εσωτερικού.
Εξορία
Για την αντιστασιακή του δράση στη διάρκεια της δικτατορίας συνελήφθη το 1967 και εκτοπίστηκε σε Γυάρο, Λέρο, Ωρωπό, Σαμοθράκη και Μπογιάτι ώς το 1971.
Το 2001, από τις εκδόσεις Φιλίστωρ του Μπάμπη Γραμμένου εξέδωσε το βιβλίο «Η αναλαμπή της Αριστεράς – Οκτώ συγκλονιστικές εκλογικές αναμετρήσεις 1950-1967. Η ΕΔΑ στο πολιτικό προσκήνιο». Πλούσιο υλικό για τη δράση του υπάρχει επίσης στο μουσείο των ηλεκτρικών σιδηροδρόμων στον τερματικό σταθμό του Πειραιά, σε αίθουσα στην οποία έχει δοθεί τιμητικά το όνομά του. Ηταν παντρεμένος με τη Λίτσα Παπαδημητρίου, που έφυγε από τη ζωή το 2012, με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά και τρία εγγόνια.
