Το Ιδρυμα Τήνου παραμένει υπό κρατική εποπτεία

Ηταν υπό κρατική εποπτεία για 200 χρόνια, με δύο εξαιρέσεις: την περίοδο της χούντας και την περίοδο της συγκυβέρνησης Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ, όταν επί πρωθυπουργίας Αντ. Σαμαρά και με νόμο Α. Λοβέρδου (νόμος 4301/2014), το Ιδρυμα εντάχθηκε στον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος. Δηλαδή η επί 200 χρόνια 9μελής λαϊκή διοίκησή του έγινε δεκαμελής, με τη συμμετοχή και την προεδρία του εκάστοτε μητροπολίτη (!).

Ο λόγος για το Πανελλήνιο Ιδρυμα Ευαγγελιστρίας Τήνου, για το οποίο το Συμβούλιο της Επικρατείας έλαβε τέσσερις ιστορικές αποφάσεις αναφορικά με τη διοίκησή του και ουσιαστικά «έβαλε φρένο» στις επιδιώξεις του μητροπολίτη Σύρου Δωρόθεου σε ό,τι αφορά τη διοίκηση του Ιδρύματος, καθώς αυτό θα παραμείνει υπό κρατική εποπτεία (στην οποία είχε επανέλθει με νόμο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, το 2018).

Πρόκειται για μια απόφαση που συνάδει με την «επαναφορά στη συνταγματική τάξη και τη δημοκρατική παράδοση», όπως χαρακτηριστικά δηλώνουν οι βουλευτές Ν. Συρμαλένιος (βουλευτής Κυκλάδων ΣΥΡΙΖΑ), Αντώνης Συρίγος (πρ. βουλευτής Κυκλάδων ΣΥΡΙΖΑ), Νίκος Μανιός (πρ. βουλευτής Κυκλάδων ΣΥΡΙΖΑ), Νίκος Ξυδάκης (πρώην υπουργός, πρ. βουλευτής Β’ Αθηνών, ΣΥΡΙΖΑ) και Σπύρος Δανέλλης (πρ. βουλευτής Ηρακλείου). Θυμίζουμε ότι το Ιδρυμα επανήλθε σε κρατική εποπτεία μετά από σχέδιο νόμου του ΣΥΡΙΖΑ (2018) που έφερε τις υπογραφές όλων των παραπάνω, καθώς και του Κ. Ζουράρι.

Σύμφωνα με ανακοίνωσή τους «οι οριστικές αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ, που απορρίπτουν τις αιτιάσεις όσων προσέφυγαν (ανάμεσα τους ο Μητροπολίτης Σύρου Δωρόθεος Β’) κατά της νομιμότητας του άρθρου 48 του ν. 4521/2018, αποτελούν νίκη του Τηνιακού λαού και του Δήμου Τήνου, και όλων όσοι αγωνίστηκαν να επαναφέρουν το Πανελλήνιο Ιδρυμα Ευαγγελιστρίας Τήνου στη λειτουργική του παράδοση, κατά τη βούληση των κτητόρων. Υπενθυμίζουμε ότι με το άρθρο αυτό, το Ιδρυμα επανήλθε στην κανονική και κατά παράδοση θεσμική λειτουργία του, όπως αυτή ίσχυε από ιδρύσεώς του, το 1825.

Είχε παρεμβληθεί μια επαίσχυντη νομοθετική ρύθμιση, του 2014, με την οποία το Ιδρυμα υπαγόταν σε αποκλειστική εκκλησιαστική διοίκηση, τέτοια που μόνο η δικτατορία είχε αποτολμήσει το 1969. Οι αποφάσεις του ΣτΕ αποτελούν ταυτόχρονα πολιτική και ηθική δικαίωση της προηγούμενης κυβέρνησης και των βουλευτών που με την εισήγηση και την ψήφιση της παραπάνω διάταξης νόμου επανέφεραν το Ιδρυμα στην παράδοσή του, ως Ιδρυμα διττού χαρακτήρα, κοινωφελούς και εκκλησιαστικού».