Η δημοσιογραφία της… στάχτης

Aπό τις τραγικές απώλειες σε ανθρώπινα θύματα, σπίτια και εκατοντάδες στρέμματα δασών του 2007 ζήσαμε όλοι ξανά τον πύρινο εφιάλτη με ακόμα περισσότερες απώλειες ανθρώπων και κατοικιών. Τα ερωτήματα πολλά, αλλά τα δεδομένα απελπιστικά ίδια. Δυνατοί άνεμοι, αυθαίρετα, έλλειψη μέσων, ασυνεννοησία κ.λπ. Οι περισσότεροι ανώνυμοι και επώνυμοι πολίτες της χώρας βίωσαν και βιώνουν το συλλογικό αυτό πένθος μη μπορώντας ακόμα να πιστέψουν πώς μέσα σε μόλις 90 λεπτά χάθηκαν τόσα πολλά.

Λέμε οι περισσότεροι διότι και τώρα όπως και τότε υπάρχουν πάντα οι αυτόκλητοι «υπερασπιστές» της λαϊκής οργής που δεν διστάζουν για διάφορους λόγους -κυρίως πολιτικούς- να προχωρήσουν σαν δήμιοι στον καταμερισμό ευθυνών και στη δολοφονία χαρακτήρων.

Είναι όλοι αυτοί που όπως τότε έτσι και σήμερα κουνάνε το δάχτυλο, χορεύουν μόνοι τους τον χορό της Σαλώμης και ζητάνε κεφαλές επί πίνακι. Είναι όλοι εκείνοι που οδήγησαν μια τραγική μάνα να παρακαλεί να μην σπεύσουν τα ΜΜΕ στην κηδεία των αγαπημένων της. Είναι όλοι εκείνοι που κατέληξαν ήδη σε «πορίσματα» πριν ακόμα ταφούν οι νεκροί της Ελλάδας, μιλώντας μάλιστα για λογαριασμό τους!

Τα ΜΜΕ της «οργής»

Το 2007, η τότε κυβέρνηση Κ. Καραμανλή, εν μέσω πυρκαγιών και προεκλογικής εκστρατείας, δεχόταν σφοδρή επίθεση από τα ΜΜΕ της κίτρινη δημοσιογραφίας, του πολέμου λάσπης και της δολοφονίας χαρακτήρων. Κι αυτό, ανεξάρτητα από τις ευθύνες της στην τραγική εξέλιξη με τους δεκάδες νεκρούς και τους καμένους πνεύμονες της Αττικής, της Πελοποννήσου κ.λπ.

Πρωτοπόρος στον «κάτω από τη ζώνη αγώνα» του 2007 το «Πρώτο Θέμα» και κάποια λιγοστά ανάλογα πρωτοσέλιδα των εντύπων του λαϊκισμού, των ανακριβειών και της καπηλείας. Στο πλευρό της τότε κυβέρνησης και της όποιας προσπάθειάς της να αναλάβει τις ευθύνες της και να απολογηθεί στους πολίτες όλα τα ιδιωτικά ραδιοτηλεοπτικά ΜΜΕ, οι περισσότερες εφημερίδες και φυσικά η τότε αντιπολίτευση.

Το 2018 η κυβέρνηση Αλ. Τσίπρα, πέρα από τις δραματικές απώλειες και το τεράστιο σοκ, στην προσπάθειά της να αναζητήσει με τη σειρά της τις αιτίες, τις ευθύνες και φυσικά να αναλάβει όπως δήλωσε ο πρωθυπουργός το κόστος της τρομερής καταστροφής, έχει να αντιμετωπίσει τα ίδια κάτω από τη ζώνη χτυπήματα, αυτή τη φορά όχι μόνο από το «Πρώτο Θέμα» και τις φυλλάδες του λαϊκισμού, αλλά από το σύνολο σχεδόν των ΜΜΕ των μεγάλων εκδοτικών ομίλων αλλά και τα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Ολα αυτά διανθίζονται με σειρά fake news –λες και δεν τους φτάνουν οι αληθινές τραγικές ειδήσεις– που τροφοδοτούνται από τα ΜΜΕ (Κουρτάκη, Μαρινάκη, Αλαφούζου και Αναστασιάδη) με αρωγούς στις ακραίες αντιδράσεις βασικά στελέχη της ακραίας συνιστώσας της Ν.Δ. αλλά και του πρώην ΠΑΣΟΚ.

Η ίδια η εκπρόσωπος Τύπου της Ν.Δ., Μαρία Σπυράκη, ενώ με σοβαρό και περίλυπο ύφος το 2007 αναφερόταν στο διάγγελμα του τότε πρωθυπουργού και στις κρίσιμες αποφάσεις του, σήμερα κάνει λόγο για σόου και ζητά επιτακτικά παραιτήσεις.

Τότε μιλούσαν για επικοινωνιακό κυβερνητικό σόου στο χλιδάτο Ζάππειο που στοίχισε μισό εκατομμύριο ευρώ, τώρα μιλούν για σόου των υπουργών και για υποκριτική ανάληψη ευθύνης από τον πρωθυπουργό. Μόνο που τώρα στον χορό αυτόν της δίκης προθέσεων συμμετέχουν τα περισσότερα ΜΜΕ και φυσικά η αντιπολίτευση.

Δολοφονία χαρακτήρων

▪ Το «Πρώτο Θέμα» 26/8/2007 έγραφε για τον Κώστα Καραμανλή: «Ο άνθρωπος που έβλεπε τους Ελληνες να καίγονται, καταρρέει ο Καραμανλής μετράει νεκρούς αντί για ψήφους. Θλιβερό σόου επί πτωμάτων». Στο ίδιο φύλλο: «Ο κ. Καραμανλής δεν είδε το έγκλημα της Πάρνηθας, δεν άκουσε τις φωνές διαμαρτυρίας για την καταστροφή της Πεντέλης και κράτησε στις θέσεις τους τόσο τον κ. Βύρωνα Πολύδωρα όσο και τους κυρίους Κόη και Φούρλα».

Το άρθρο των δύο εκδοτών (Αναστασιάδη – Τριανταφυλλόπουλου), που ήταν ακόμα μαζί, πριν ακολουθήσουν όλα τα τραγελαφικά με την υπόθεση Ζαχόπουλου, έγραφε μεταξύ άλλων: «Και τα κλεμμένα και τα καμένα είναι σαν την Ελλάδα του Κωστάκη. Δεν γυρίζουν πίσω με τίποτα! Οι βαλίτσες είχαν ονόματα και διευθύνσεις. Οι κάτοικοι Αρεόπολης πλέον έχουν μόνο ονόματα… Ζορμπά, “γαλάζιες” υπογραφές για ομόλογα μαζεύονται, για πορίσματα χλωμό…»

▪ Το «Πρώτο Θέμα» 29/7/2018 γράφει για τον Αλέξη Τσίπρα: «Το μέγεθος της οδύνης είναι ασήκωτο ακόμα και γι’ αυτήν τη γαϊδούρεια κυβέρνηση. Είναι πολλά τα παιδιά και είναι πολύ μικρά Αλέξη. Στους πόσους… νεκρούς χτυπάει ο θερµοστάτης του αριστερού ηθικού πλεονεκτήµατος; […] Από εκεί και πέρα, στ’ αλήθεια αρχίζει το πρωτοφανές.

Αν τη στιγμή που τον ακούς να αρθρώνει τη µεγαλύτερη προσβολή µνήµης νεκρών που έγινε ποτέ (όπως άκουγες βέβαια απαθής και τον Ζάεφ) και δεν διέκοψες τη συνέντευξη να τον στείλεις σπίτι του, τότε είσαι ΣΥΝΕΝΟΧΟΣ! Και όχι απλώς συνένοχος, αφού δεν συµβάλλεις µόνο, αλλά προΐστασαι στην ωραιοποίηση του εγκλήµατος, καθώς και στο κουκούλωµά του».

Μέσα στον αβάσταχτο πόνο του, παρατηρούμε ότι ο «φτωχός» εκδότης δεν παραλείπει να ψέξει τον πρώην πρωθυπουργό για τα σκάνδαλα της Ν.Δ. και τον νυν για το Μακεδονικό!

Στην ίδια πάντα γραμμή και με την ίδια «κοινωνική ευαισθησία», που τόσο διακρίνει συγκεκριμένα εκδοτικά συγκροτήματα, ξεκίνησαν από τότε και οι δολοφονίες χαρακτήρων, ανεξάρτητα με τις όποιες ενδεχόμενες προσωπικές τους ευθύνες. Το πρόβλημα των «αγωνιζόμενων» δημοσιογράφων ήταν και είναι το πώς πέρασαν τις ημέρες των καταστροφών οι κυβερνώντες, αν έφαγαν, αν κοιμήθηκαν και όλα αυτά με τις απαραίτητες πάντα «πληροφορίες».

▪ «Πρώτο Θέμα» 2007: «Ετρεξαν να βάλουν δεξαμενές νερού στη βίλα τους («Πρώτο Θέμα» 2/9/2007). Ούτε ο υπουργός προπαγάνδας δεν έχει εμπιστοσύνη στην κυβέρνησή του (σ.σ. Ρουσόπουλος-Ζαχαρέα). Το ίδιο βράδυ που καιγόταν η Ελλάδα 1. Δείπνο Ντόρας με κομματάρχες και “Καραμανλή στα κάρβουνα” 2. απτόητοι οι κοσμικοί διασκέδαζαν, μαλλιοτραβιόντουσαν και αντάλλασσαν εξώδικα”. Στη συνέχεια στις σελίδες του… ρεπορτάζ, «ο υπουργός προπαγάνδας» Θ. Ρουσόπουλος συνεπικουρούμενος από την Ντόρα Μπακογιάννη (την οποία η εφημερίδα εμφάνισε ως την εισηγήτρια της ασύμμετρης απειλής) παρουσιάζεται ως οπαδός της τακτικής του Γκέμπελς.

Οι αποκαλύψεις του συγκεκριμένου φύλλου συνεχίστηκαν με την «είδηση» για τη φύλαξη του σπιτιού του Β. Πολύδωρα την ώρα που καιγόταν η Πελοπόννησος. «Εδώ ο κόσμος καιγόταν και ο υπουργός Δημόσιας Τάξης αγόρευε σε θερινή σύναξη των αγροφυλάκων στην Αμφισσα» («Πρώτο Θέμα» 1/7/2007) και «Ο ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑΣ ΚΑΙ ΟΙ 300 ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ ΤΟΥ Γαλάζιοι Νέρωνες έκαναν κομματική φιέστα στο Χιλιομόδι την ώρα που καιγόταν. Ετρωγαν και έπιναν 500 μέτρα από το μέτωπο της πυρκαγιάς, το βράδυ της Tετάρτης, σε ταβέρνα που εκκενώθηκε αμέσως μετά».

▪ «Παραπολιτικά» 28/7/2018: «Οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. δεν έχουν τσίπα […] Βεβαίως, ποιος έχασε το φιλότιµο για να το βρουν οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ.; Ωστόσο, θα περίµενε κανείς ότι, έστω για τα µάτια του κόσµου, θα έδειχναν, τουλάχιστον τα πρώτα 24ωρα, µια συστολή. Φευ. Επραξαν το ακριβώς αντίθετο, αδιαφορώντας ακόµα και για το αίµα που έκαιγε!

Από τον Πάνο Καµµένο, που τρωγόπινε µε Ρώσο αξιωµατούχο στη Γλυφάδα, τον ευρωβουλευτή Στέλιο Κούλογλου ο οποίος δεν άφησε το μπριτζ στο οποίο είχε αφιερωθεί, τους Σωκράτη Φάμελλο και Νεκτάριο Σαντοριναίο αναπληρωτή υπουργό Περιβάλλοντος και υφυπουργό Ναυτιλίας αντίστοιχα οι οποίοι το βράδυ της Τετάρτης απόλαυσαν παϊδάκια μέχρι τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο των ΑΝΕΛ Θανάση Παπαχριστόπουλο ο οποίος την Τρίτη το βράδυ απολάμβανε τις μπυρίτσες του στο φηµισµένο “Βalthazar”(!), η αδιαφορία και ο κυνισµός των κυβερνώντων ξεπέρασαν αυτήν τη φορά κάθε προηγούµενο».

Κρεσέντο καπηλείας

Θ. Αναστασιάδης 2007: Με τίτλο: «Αιδώς Αχρείοι» έγραφε: «Αν ήταν το δικό σου -χτύπα ξύλο- παιδί, πόσα θα ’θελες για αποζημίωση, Κώστα Καραμανλή; Αν ήταν πάντως τα δικά μας παιδιά -χτύπα ξύλο ξανά- και μας μίλαγες για λεφτά, θα ήσασταν εσείς στο χώμα κι εμείς στη φυλακή. Πώς έχασε την ανθρωπιά του ο Κώστας Καραμανλής, πώς κατάφερε να μην πει ούτε μία αληθινή συγγνώμη για τους 64 νεκρούς, και δη για τα τόσα παιδάκια; Ειλικρινά, μένουμε με το στόμα ανοιχτό».

Θ. Αναστασιάδης 2018: Με τίτλος: «Είναι πολλά τα νεκρά παιδιά και είναι και πολύ µικρά, Αλέξη» και γράφει: «∆υστυχώς τα παιδιά είναι πολύ µικρά για να µπορέσουν διάφορα τέρατα να τους προσάψουν την ώρα της τραγωδίας ότι είχαν κάνει οικιστικές αυθαιρεσίες, όπως διέπραξε Ελληνας υπουργός σε διεθνές ΜΜΕ. Πολύ µικρά για να τους ζητήσουν το ΑΦΜ τους ή οτιδήποτε άλλο για να τα δυσφηµήσουν. Στους πόσους… νεκρούς χτυπάει ο θερµοστάτης του αριστερού ηθικού πλεονεκτήµατος;»

Τα υπόλοιπα έντυπα

Ο «Ελεύθερος Τύπος» το 2007 ζητούσε στο πρωτοσέλιδό του «ενότητα και αλληλεγγύη, πέρα από την οδύνη, τον πόνο και την οργή». Σήμερα, η ίδια εφημερίδα κυκλοφόρησε με τίτλο: «Υβρις προς τα θύματα».

«Τα Νέα» (του Χ. Λαμπράκη) είχαν τότε κύριο τίτλο «Κατακραυγή, για την κατάρρευση του κράτους», με φωτογραφία των πυρκαγιών από τη ΝΑSΑ. Τώρα, η ίδια εφημερίδα (του Β. Μαρινάκη) γράφει: «Η κυβέρνηση κρύβει και κρύβεται» και «Ανίκανοι και προκλητικοί».

Από κοντά και ο (νεο)Φιλελεύθερος με τίτλο «Εθνικό Εγκλημα. Η κυβέρνηση της ολιγωρίας και της διάλυσης του κράτους κάνει μικροπολιτική, φλερτάρει με θεωρίες συνωμοσίας […]» και «Ούτε μία παραίτηση»! Στην ίδια γραμμή τώρα και η άλλοτε μετριοπαθής «Καθημερινή» ζητάει παραιτήσεις (για πρώτη φορά).

Η «Αυριανή» του 2007: «Τον κοσοβάρο “Ντανίλο” δείχνει η ΕΥΠ ως εγκέφαλο του δικτύου των εμπρηστών που κατέκαψαν την Ελλάδα».

Το σημερινό αδελφάκι της η «Κόντρα», στο ίδιο «τέμπο» μιλάει για «ξένους πράκτορες που πυρπόλησαν την Αττική»!

Ο «Αδέσμευτος Τύπος», η «Απογευματινή» και η «Εσπρέσσο» το 2007 μιλούσαν για εχθρικά σχέδια, εμπρηστές αλλά και εμπρηστικές βόμβες που πυροδοτούνται μέσω κινητών! Η αλήθεια είναι ότι επικοινωνιακά και εν μέσω προεκλογικής περιόδου η Ν.Δ. το 2007 επέμεινε στις θεωρίες συνωμοσίας και στις ασύμμετρες απειλές. Ανατρέχοντας και πάλι στο «Πρώτο Θέμα» που στηλίτευσε και τότε και τώρα αυτές τις «υπόνοιες» με προφανή σκοπιμότητα -πέρα από την αναζήτηση ευθυνών και αιτιών της καταστροφής- και τον πλήρη εξευτελισμό των κυβερνητικών στελεχών ως γνήσια εφημερίδα του «λαού» διαβάζουμε: «Η σύζυγος του κ. Ρουσόπουλου, κυρία Μάρα Ζαχαρέα, ξεκίνησε το δελτίο του Σαββάτου στο κανάλι της Κάντζα λέγοντας χαρακτηριστικά: Ζούμε τη δική μας 11η Σεπτεμβρίου.

Οι δηλώσεις Ρουσόπουλου στο χλιδάτο Ζάππειο στοίχισαν 500.000 ευρώ!» Οσο για τα πρωτοκλασάτα στελέχη των τηλεοπτικών δελτίων, το «Πρώτο Θέμα» σχολίαζε ότι το φύλλο της εφημερίδας στηλιτεύει ονομαστικά τη στάση των τηλεαστέρων που σε μεγάλο βαθμό ασμένως τότε ασπάστηκαν τις κυβερνητικές θεωρίες συνωμοσίας. Τις τελευταίες ημέρες οι μεγάλοι όμιλοι, πέρα από τον τρόπο κάλυψης της εφιαλτικής καταστροφής και των αιτιών της, επιδίδονται και σε έναν ανέξοδο ανταγωνισμό σε κατασκευές fake news αν και είναι μάλλον βέβαιο το ποιος τελικά θα κερδίσει το ανάλογο Πούλιτζερ!