Επεσε στη φάκα ο Μητσοτάκης

Σε κάποιους ίσως να φάνηκε περίεργο το γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας αφ’ ενός προκάλεσε τη Ν.Δ. να προχωρήσει σε πρόταση μομφής, αφ’ ετέρου την ευχαρίστησε που το έκανε, μιλώντας στη Βουλή την Πέμπτη, ειδικά μετά τη διαφοροποίηση του κυβερνητικού εταίρου του, Πάνου Καμμένου, ο οποίος είπε ότι δεν θα ψηφίσει τη συμφωνία, ωστόσο δεν προτίθεται να ρίξει την κυβέρνηση.

Η φάκα που έστησε ο πρωθυπουργός στην αξιωματική αντιπολίτευση και ειδικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη λειτούργησε μια χαρά για άλλη μία φορά.

Γνώριζε καλά την ανάγκη του Κυριάκου Μητσοτάκη να αγκιστρωθεί από κάπου ώστε να δημιουργήσει πρόβλημα στην κυβέρνηση και από τη στιγμή που ούτε η οικονομία τού βγήκε, αλλά ούτε και τα κοινωνικά θέματα, ήταν σίγουρο πως θα κατέφευγε σε ένα θέμα προσφιλές στη συντηρητική παράταξη, αυτό της πατρίδας και της Ιστορίας. Αυτό θα αποτελούσε και την τελευταία μεγάλη του ευκαιρία.

Τον άφησε λοιπόν να ετοιμάζεται για τη μάχη στη Βουλή την ώρα που οι συνεργάτες του κανόνιζαν τις τελευταίες λεπτομέρειες για τη συνάντηση στις Πρέσπες.

Η Ν.Δ. τσίμπησε το αγκίστρι σε μια προσπάθεια αφ’ ενός να συσπειρώσει τη βάση της, αφ’ ετέρου να ψαρέψει «πατριώτες» τόσο από τη Χρυσή Αυγή και τα διάφορα μορφώματα που εκφέρουν εθνικιστικό λόγο όσο και από κάποιους στον χώρο του Κέντρου, που αισθάνονται εδώ και καιρό πως η δεξιά τους φύση ασφυκτιά στον κορσέ της Κεντροαριστεράς.

Σίγουρα, ο Αλέξης Τσίπρας δεν περίμενε ότι το δώρο που θα του γινόταν θα ήταν τόσο μεγάλο. Η παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά και η απαράδεκτη επίθεσή του στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας έφεραν τον Κυριάκο Μητσοτάκη σε δεύτερο και τρίτο ρόλο, γεγονός που επικοινωνιακά το εκμεταλλεύτηκε η κυβέρνηση και άρχισε το σφυροκόπημα.

Το ερώτημα ποιος είναι αρχηγός στη Ν.Δ. είναι κάτι στο οποίο δεν έχουν απάντηση αυτή τη στιγμή πολλοί ψηφοφόροι της Ν.Δ., οι οποίοι έτσι κι αλλιώς είχαν ενστάσεις με την εθνικιστική στροφή του κόμματός τους.

Η συμφωνία

Ο πρωθυπουργός, έχοντας καλυμμένα τα νώτα της κυβερνητικής συνοχής και εκθέτοντας τη Ν.Δ. κατηγορώντας την εμμέσως για πατριδοκαπηλία, εμφανίζεται σίγουρος πως η συμφωνία θα περάσει από την ελληνική Βουλή και μάλιστα με ευρύτατη πλειοψηφία. Εχει την άνεση να το κάνει, την ώρα που βλέπει ότι το Κίνημα Αλλαγής, αυτή η «ομοσπονδία» κομμάτων, πνέει τα λοίσθια και πως κομμάτι της αργά ή γρήγορα θα συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Το ίδιο αργά ή γρήγορα η κοινοβουλευτική δύναμη της κυβέρνησης αναμένεται να μεγαλώσει με διαρροές και από αλλού. Με απλά λόγια, η συγκεκριμένη συμφωνία είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για ξεκαθάρισμα και αποτελεί πρόσφορο έδαφος για τη δημιουργία νέων συμμαχιών, οι οποίες θα καθορίσουν το πολιτικό σκηνικό τους επόμενους μήνες.