Η Ν.Δ. έχει καταστήσει «αιχμή του δόρατος» της αντιπολιτευτικής της τακτικής την υπόθεση της «μη ενεργής» πώλησης βλημάτων στη Σαουδική Αραβία, χρησιμοποιώντας τα φιλικά σε αυτή μέσα ενημέρωσης. Η τακτική της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ ξεδιπλώθηκε ως εξής:
▪ Αρχικά έθεσαν το ζήτημα ύπαρξης μεσάζοντα και «μίζας» στη συγκεκριμένη πώληση, παρά το γεγονός ότι η πρόσφατη πικρή εμπειρία από τα δεκάδες σκάνδαλα των παρελθουσών κυβερνήσεων έχει δείξει ότι «μίζες» υπάρχουν σε περίπτωση αγοράς και όχι πώλησης πολεμικού υλικού.
Οι απαντήσεις που δόθηκαν από την κυβέρνηση και το υπουργείο Εθνικής Αμυνας στη Βουλή, αλλά και τα δημοσιευθέντα έγγραφα υπήρξαν διαφωτιστικά: Στο πλαίσιο της διακρατικής συμφωνίας Ελλάδας και Σαουδικής Αραβίας, ο Βασίλειος Παπαδόπουλος αποτελούσε πληρεξούσιο της Σαουδικής Αραβίας, ενώ ένα έτερο πρόσωπο, ο Γιάννης (Τζον) Σφακιανάκης, προσπαθούσε με διάφορα θεμιτά και αθέμιτα μέσα να αντικαταστήσει τον Βασίλειο Παπαδόπουλο.
Οταν η προσπάθειά του στέφθηκε από αποτυχία και η συμφωνία υπογράφηκε κανονικά, χρησιμοποίησε, όπως όλα δείχνουν, άλλους διαύλους (στρατιωτικούς, διπλωμάτες και πολιτικά πρόσωπα της αντιπολίτευσης) προκειμένου να δημιουργηθεί η εικόνα σκανδάλου.
▪ Σε δεύτερο επίπεδο, όταν αποκαλύφθηκε ο ρόλος του Τζον Σφακιανάκη, Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ άλλαξαν τακτική και κατηγόρησαν την κυβέρνηση επειδή δεν κατάφερε να εισπράξει τα 66 εκατ. ευρώ της πώλησης, αποδίδοντας στην κυβερνητική πλευρά τις ευθύνες της κακοδιαχείρισης.
Η «εκκαθάριση»
Τα έγγραφα που δημοσιοποιήθηκαν έδειξαν ότι πρόβλημα από ελληνικής πλευράς δεν προέκυψε, αλλά η Σαουδική Αραβία ήταν εκείνη που υπαναχώρησε. Οι συνθήκες στην αραβική χώρα είναι πολύ πιο περίπλοκες από τα όσα θέλουν να υποστηρίξουν Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ. Ο διεθνής και εγχώριος Τύπος έχει πληρέστατα ρεπορτάζ για την περίφημη «εκκαθάριση» του πολιτικού και στρατιωτικού κατεστημένου, στην οποία έχει προχωρήσει η εκεί μοναρχική εξουσία.
▪ Η τακτική της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ εμφάνισε ακόμα μία παραλλαγή, καθώς ορισμένοι πολιτευτές της, με τη συνδρομή μέσων ενημέρωσης, θέλησαν να εκμεταλλευτούν την (ορθή πολιτικά) θέση αρκετών στελεχών της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ, που έθεσαν το αίτημα να ακυρωθεί στην πράξη η συμφωνία πώλησης πολεμικού υλικού στη Σαουδική Αραβία λόγω των βομβαρδισμών και της ανθρωπιστικής τραγωδίας στην Υεμένη. Οι τηλεοπτικές οθόνες γέμισαν κροκοδείλια δάκρυα.
Στο μεταξύ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανακοίνωσε ότι «στη βάση ακριβώς της απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [για εμπάργκο πώλησης όπλων στη Σαουδική Αραβία] θα προσδιορίσουν και η ελληνική κυβέρνηση και το ελληνικό Κοινοβούλιο τις θέσεις τους». Υπενθυμίζεται ότι οι ευρωβουλευτές της Ν.Δ. καταψήφισαν το ενδεχόμενο εμπάργκο στη Σαουδική Αραβία.
▪ Υστερα προέκυψαν οι ισχυρισμοί του Μάκη Βορίδη περί πλαστών εγγράφων που κατέθεσε ο υπουργός Εθνικής Αμυνας και απέδιδε ευθύνες και στο υπουργείο Εξωτερικών. Πρόκειται για έναν ισχυρισμό έωλο, καθώς οι κατηγορίες αφορούν κυρίως ορθογραφικά λάθη, οι δε κατήγοροι πολιτικοί είχαν πρόσβαση σε διαβαθμισμένα έγγραφα του υπουργείου Εξωτερικών. Εάν λοιπόν προκύπτει ανακολουθία, τότε προφανώς θα αποκαλυφθεί. Ο Ανδρέας Λοβέρδος πάντως δήλωσε αρχικά ότι «ο πρωθυπουργός δεν είπε ψέματα», ενώ τώρα μιλά για «ενδεχομένως πλαστά έγγραφα».
▪ Εσχάτως η Ν.Δ., διά της εκπροσώπου της Μαρίας Σπυράκη, καλεί πλέον τον πρωθυπουργό να δώσει εξηγήσεις επειδή «προκύπτει, ως ενδεχόμενο, πολεμικό υλικό της Ελλάδας να έχει φτάσει παρανόμως στη Συρία και ίσως στα χέρια τρομοκρατών», δηλαδή του ISIS.
Ο… ISIS
Η Ν.Δ. αναπαρήγαγε σχετικά δημοσιεύματα των εφημερίδων «Το Βήμα» και «Ελευθερία του Τύπου», συμφερόντων Μαρινάκη. Η μεν πρώτη, σε δημοσίευμα γραμμένο πολύ προσεκτικά, γνωστοποίησε την πληροφορία πως ελληνικό στρατιωτικό υλικό εντοπίστηκε στη Ράκα της Συρίας, χρησιμοποιώντας όμως φράσεις όπως «ίσως», «φέρεται», «δεν είναι σαφές» κ.ά.
Η δε «Ελευθερία του Τύπου» εξάντλησε το πρωτοσέλιδο ρεπορτάζ της σε 18 λέξεις: «Σύμφωνα με πληροφορίες της “Κυριακάτικης Ελευθερίας” τα 200.000 βλήματα είχαν τελικό αποδέκτη την ισλαμική τρομοκρατική οργάνωση ISIS!».
Πρόκειται για μια πληροφορία, η ευστάθεια της οποίας κάθε άλλο παρά δεδομένη είναι, ενώ δεν αναφέρονται κρίσιμες πληροφορίες, όπως ο χρόνος εύρεσης του υλικού. Η εφημερίδα «Το Βήμα» ανέφερε σε έτερο ρεπορτάζ ότι «για να πουληθούν οι βόμβες απαιτούνταν ειδική άδεια από τις ΗΠΑ».
Είναι δυνατόν μια χώρα όπως η Ελλάδα να αυτενέργησε; Είναι δυνατόν η αμερικανική ηγεσία να μη γνώριζε για την τύχη των 200.000 «παραπάνω» βλημάτων, που φέρεται, σύμφωνα με τη Ν.Δ., να σχεδίαζε να πουλήσει η Ελλάδα; Με το ίδιο σκεπτικό εύκολα θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς, για παράδειγμα, ότι αυτά θα κατευθύνονταν σε άλλες πλευρές, π.χ. σε Κούρδους μαχητές, και με τις «ευλογίες» των ΗΠΑ.
Ολα τα παραπάνω δίνουν την εντύπωση πως η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ προσπαθούν να φτιάξουν μια εικόνα «σκανδάλου». Ανεπιτυχώς, ειδάλλως δεν θα άλλαζαν κάθε φορά τον στόχο και τις αφορμές.
