Η βελτίωση του οικονομικού κλίματος στην Ελλάδα και η αύξηση του ενδιαφέροντος ξένων επενδυτών έχουν δημιουργήσει εύφορο έδαφος για ισχυρούς εγχώριους επιχειρηματίες και βιομηχάνους. Ωστόσο, στους κόλπους της ισχυρής επιχειρηματικής τάξης σημειώνονται τους τελευταίους μήνες σοβαρές ανακατατάξεις με ξεκάθαρα πολιτικές προεκτάσεις.
Οι σημαντικές αποφάσεις που αφορούν τον Σύνδεσμο λαμβάνονται ουσιαστικά από ένα άτυπο «κονκλάβιο» στο οποίο εκπροσωπούνται οι ισχυρότεροι επιχειρηματίες της χώρας. Η καταστατική αλλαγή, που έφερε στις τάξεις του ΣΕΒ τραπεζίτες και επιχειρηματίες από τον χώρο των υπηρεσιών, προκάλεσε τη δυσφορία των παλαιότερων βιομηχάνων, ενώ η διοίκηση Φέσσα όχι μόνο δεν κατάφερε να απαλείψει τις διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στα δύο αντικρουόμενα «μέτωπα», αλλά πολλαπλασίασε και τους βιομηχάνους που θεωρούν ότι η ευθεία αντιπαράθεση με την -κατά τα φαινόμενα σταθερή- σημερινή κυβέρνηση δεν βοηθά την επιχειρηματική τάξη τους.
Σε αυτό το πλαίσιο επανεμφανίστηκαν, όπως λένε οι γνωρίζοντες, οι δύο σκληρά αντικρουόμενες ομάδες. Στην πρώτη συσπειρώνονται κυρίως επιχειρηματίες από τις τράπεζες και τις υπηρεσίες, η ατζέντα των οποίων είναι καταφανώς νεοφιλελεύθερη. Δεν είναι τυχαίο ότι τα τελευταία χρόνια ο ΣΕΒ ζητά επίμονα μείωση της φορολογίας στις επιχειρήσεις και περαιτέρω ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων.
Στον αντίποδα τοποθετείται η ομάδα των βιομηχάνων, που εμφανίζεται αυτή τη στιγμή να θέλει να φτιάξει μια θετική εικόνα για τις εργασιακές σχέσεις στον βιομηχανικό κλάδο και επιμένει να θέτει άλλου τύπου αιτήματα, όπως τη διευκόλυνση στον δανεισμό και τη μείωση του κόστους της ηλεκτρικής ενέργειας. Το παζλ του ΣΕΒ ολοκληρώνεται από την ομάδα των «παλαιών» μελών του, που αποτελούν και το κρίσιμο μέγεθος για τη λήψη σημαντικών αποφάσεων, καθώς η συμμαχία τους με μία από τις δύο ομάδες κρίνει και την πολιτική του Συνδέσμου.
Ολες οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι η θητεία του Θεόδωρου Φέσσα δεν θα ανανεωθεί την άνοιξη. Διάδοχός του αναμένεται να είναι -εκτός συγκλονιστικού απροόπτου- ο Ευάγγελος Μυτιληναίος, ο οποίος είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον να αναλάβει τα ηνία του ΣΕΒ και παλαιότερα, χωρίς όμως οι εσωτερικές συμμαχίες να το επιτρέψουν.
Η θετική -εντός και εκτός Ελλάδας- πορεία της βιομηχανίας του, ο μεγάλος ομολογιακός δανεισμός που πέτυχε προ μηνών και τα κοινά αιτήματα που μοιράζεται με την πολυπληθή και δυναμική ομάδα της «Ελληνικής Παραγωγής» (με πρωταγωνιστή τον Μιχ. Στασινόπουλο της ανταγωνιστικής Βιοχάλκο), επιτρέπουν στον Ευάγγ. Μυτιληναίο να είναι αυτή τη στιγμή ο μοναδικός διεκδικητής της ηγεσίας του ΣΕΒ.
Οι δε «παλιοί» του ΣΕΒ βλέπουν θετικά την επιθυμία του κ. Μυτιληναίου να διατηρήσει ανοιχτούς διαύλους με την παρούσα κυβέρνηση, που παρέμεναν κλειστοί λόγω της πολιτικής σύμπνοιας του Συνδέσμου με τη Ν.Δ.
Η επικείμενη αλλαγή σκυτάλης στον ΣΕΒ εκφράζεται, όπως αναφέρουν παράγοντες της αγοράς, και από τη στροφή που σημειώνεται σε σημαντικές «παραδοσιακές» θέσεις του Συνδέσμου. Χαρακτηριστική η αλλαγή στάσης της «γραφειοκρατίας» του ΣΕΒ όσον αφορά τη φορολογία (όπως σημειώσαμε προηγουμένως).
Αυτό δεν σημαίνει πως η ομάδα των τραπεζιτών και των επιχειρηματιών στον τομέα των υπηρεσιών μένει με σταυρωμένα τα χέρια. Χαρακτηριστικό το γεγονός πως ο διοικητής της ΤτΕ, Γιάννης Στουρνάρας, σε ομιλία του στην Ευρω-Αραβική Διάσκεψη της 10ης Νοεμβρίου, ανέφερε πως «οι επενδύσεις παραμένουν σε πολύ χαμηλό επίπεδο, παρά τη σημαντική πρόοδο που έχει σημειωθεί, και λόγω του ότι το επιχειρηματικό περιβάλλον δεν θεωρείται ακόμη αρκετά φιλικό προς τις ιδιωτικές επενδύσεις.
Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον Δείκτη Παγκόσμιας Ανταγωνιστικότητας του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, η ανταγωνιστικότητα μειώθηκε ελαφρά το 2017-2018». Πρόκειται, όπως αναφέραμε ήδη, για υιοθέτηση μιας αντίληψης που διαψεύδεται από όλες τις πλευρές.
Ο Θεόδωρος Φέσσας, σε άρθρο του στην «Εφ.Συν.» στις 27 Οκτωβρίου, ανέφερε πως «η επιστροφή στο καθεστώς εργασιακών ρυθμίσεων που ίσχυε πριν από την κρίση είναι μια ανιστόρητη ουτοπία που δεν έχει καμία σχέση με την οικονομική πραγματικότητα της χώρας μας». Στην ίδια γραμμή, ο απερχόμενος πρόεδρος του ΣΕΒ υπογράμμισε ότι «η υπερρύθμιση [των εργασιακών σχέσεων] όπως και η υπερφορολόγηση οδηγούν τις μεγάλες επιχειρήσεις σε απώλεια ανταγωνιστικότητας», κάτι που πλέον αμφισβητείται από το Εβδομαδιαίο Δελτίο του ΣΕΒ.
Το βέβαιο είναι πως στο εσωτερικό του Συνδέσμου οι διεργασίες είναι τόσο έντονες που μπορεί να επιφέρουν μέχρι και συνολική διάρρηξη του παραδοσιακού πολιτικού «μετώπου» του ΣΕΒ με τη Ν.Δ.
