O Κώστας Βεργόπουλος δεν είναι πια μαζί μας. Ο σπουδαίος πανεπιστημιακός, διανοούμενος και αρθρογράφος -μεταξύ άλλων και της «Εφ.Συν.»- έφυγε τελικά από τη ζωή έπειτα από σύντομη νοσηλεία σε νοσοκομείο στο Παρίσι, αφού υπέστη αιμάτωμα στο κεφάλι.
Γεννημένος το 1942, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, καθώς και Οικονομικές και Πολιτικές Επιστήμες στη Σορβόνη, όπου αναγορεύτηκε διδάκτορας. Το 1974 εξελέγη καθηγητής Οικονομολογίας στη Σορβόνη, το 1992 καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, το 2002 καθηγητής Οικονομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Παρίσι 8, ενώ συνεργάστηκε ως επισκέπτης καθηγητής με πανεπιστήμια της Βόρειας και της Νότιας Αμερικής.
Απασχολήθηκε επίσης ως εμπειρογνώμονας στον ΟΗΕ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, υπήρξε διευθυντής του προγράμματος του ΟΗΕ για τη Μεσόγειο (UNITAR), μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων για την Απορρύθμιση και την Ανταγωνιστικότητα στην Ευρώπη, μέλος του συμβουλίου του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων και επικεφαλής του «Vision Group» της Ασιατο-Ευρωπαϊκής Συνάντησης (ASEM), του φόρουμ πολιτικού διαλόγου μεταξύ των χωρών των δύο ηπείρων.
Υπήρξε πολυγραφότατος και στην Ελλάδα κυκλοφόρησαν 15 βιβλία του από τη δεκαετία του 1970 μέχρι σήμερα (το τελευταίο βιβλίο του, «Η νέα παγκόσμια αναταραχή», εκδόθηκε την άνοιξη του 2017). Εργα του κυκλοφόρησαν επίσης στα γαλλικά, αγγλικά, ισπανικά, πορτογαλικά, ιταλικά, ολλανδικά, κινέζικα. Πολιτικά συνδέθηκε με την ανανεωτική Αριστερά, από τις θέσεις της οποίας αρθρογραφούσε σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά. Στενές υπήρξαν οι επιστημονικές και φιλικές του σχέσεις με τον Νίκο Πουλαντζά και τον Κωνσταντίνο Τσουκαλά.
Συλλυπητήρια μηνύματα εξέδωσαν ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και ο πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης, τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι επρόκειτο για έναν διαπρεπή διανοούμενο που αφήνει σπουδαία παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές.
ΔΗΛΩΣΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΤΣΟΥΚΑΛΑ
«Ενας από τους πιο παλιούς μου φίλους έφυγε και αυτός. Μένει η θλίψη. Θα μου λείψει και θα λείψει η φωνή του, το σθένος του, η σταθερότητα στις ιδέες του και ίσως και παραπάνω από οτιδήποτε άλλο η μεγαλοσύνη της καρδιάς του».
ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΕΛΤΣΟΥ
Ο τηλεφωνητής. «Αφήστε ένα μήνυμα και θα επικοινωνήσω μαζί σας» (στα γαλλικά). Ο,τι ζωντανό απέμεινε από τον Κώστα ήταν η φωνή του, τώρα που πήρα στο Παρίσι την Αλέκα και τα παιδιά. Αλλά για εμάς, που τον αγαπήσαμε, κρατάμε ζωντανή την «εικόνα» του: χιούμορ, απίστευτες γνώσεις, ευαισθησία κι εκείνο το μισοσβησμένο «σιγκαρίλιος» κάτω από το μουστάκι. Αυτή την «εικόνα» ο θάνατος δεν θα την πάρει. Την φοβάται, όπως φόβιζε ο Κωστάκης κάτι λεγόμενους ζωντανούς.
ΔΗΛΩΣΗ ΜΙΧΑΛΗ ΒΑΚΑΛΟΥΛΗ
Ο Κώστας δεν ήταν μόνο ξεχωριστός πανεπιστημιακός με μεστό λόγο και πολιτική βαρύτητα. Ηταν ένας επίπονα και επίμονα ελεύθερος στοχαστής που δεν λειτούργησε ποτέ σαν αποστιλβωμένος ιδεολογικά διανοούμενος υψηλής πιστότητας των κομματικών επιτελείων. Είχε μια σπάνια διορατικότητα να προβλέπει μέσα στη αχλή του παρόντος τις τάσεις τους μέλλοντος. Ηταν πάντα σεμνός και καλοπροαίρετος, αποδεχόμενος τη διαφωνία και τον αντίλογο χωρίς τον αυτοκομπασμό των αδαών ειδημόνων. Δεν αποζητούσε ποτέ ανταλλάγματα οποιουδήποτε τύπου για την πνευματική του συνεισφορά και την πολιτική του οξυδέρκεια. Μου θύμιζε πάντα στη φιλική μας συναναστροφή στο Παρίσι τη φράση του Ευτύχη Μπιτσάκη «Φαντάζεστε τον Λένιν με παράσημο και τον Μαγιακόφσκι με βραβείο;»
