Πέντε άξονες για την αντιμετώπιση της «πολιτικής κρίσης» στην οποία έχει περιέλθει η Ευρωπαϊκή Ενωση παρουσίασε χτες στο Ταλίν ο Αλέξης Τσίπρας, στο πλαίσιο της άτυπης συνόδου για το πρόγραμμα της Ενωσης μέχρι το καλοκαίρι του 2018.
Η σύνοδος, που συνεχίζεται και σήμερα στην εσθονική πρωτεύουσα, αποτέλεσε άλλωστε μια καλή ευκαιρία ώστε να φανούν οι διαθέσεις κάθε χώρας για το μέλλον της ευρωπαϊκής ενοποίησης μετά τα αποτελέσματα των εκλογών στη Γαλλία και τη Γερμανία.
Ο Ελληνας πρωθυπουργός ανέφερε στην τοποθέτησή του πως τα τελευταία χρόνια η Ε.Ε. έχει αποδειχθεί αδύναμη να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις προκλήσεις στην οικονομία και το μεταναστευτικό και σε ευθυγράμμιση με τις ιδρυτικές αρχές της.
Το αποτέλεσμα είναι, σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα, ότι τελικά η Ευρώπη δεν αφήνει το στίγμα της στις παγκόσμιες και περιφερειακές εξελίξεις και έχει οδηγηθεί σε πολιτική κρίση. Η κρίση αυτή εκφράστηκε, σημείωσε ο πρωθυπουργός, με το Brexit, την εκλογική άνοδο της Ακροδεξιάς και τις «φυγόκεντρες τάσεις χωρών που δεν δέχονται να δείξουν αλληλεγγύη εντός της Ε.Ε.».
Οι προτεραιότητες
Ο Αλέξης Τσίπρας έθεσε τις προτεραιότητες που, σύμφωνα με τον ίδιο, μπορούν να συμβάλουν στην υπέρβαση αυτής της κρίσης. Ανέφερε συγκεκριμένα πως «πρέπει να αποδεχτούμε ότι η κατάσταση δεν είναι “business as usual”, αλλά πρέπει να σχεδιάσουμε ουσιαστικές πρωτοβουλίες μέχρι το καλοκαίρι σε συγκεκριμένους τομείς».
Μεταξύ άλλων ανέφερε πως το σχέδιο πρέπει:
■ Να συμβάλει στην καθιέρωση μιας «κοινωνικής Ευρώπης, βασισμένης στην ανάπτυξη και όχι στη λιτότητα, αλλά και στον σχηματισμό μιας νέας αρχιτεκτονικής της ευρωζώνης». Στο σημείο αυτό ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε τις προτάσεις της Ελλάδας, τις οποίες είχε παραθέσει στην Πνύκα κατά τη διάρκεια της επίσκεψης Μακρόν στην Αθήνα.
■ Να αφορά την κατάρτιση μιας μεταναστευτικής πολιτικής βασισμένης στη δίκαιη κατανομή των βαρών και την αποτελεσματική αντιμετώπιση των δικτύων διακινητών.
■ Να λαμβάνει υπόψη τις ευρωτουρκικές σχέσεις.
■ Να αξιοποιήσει τη σύνοδο Ε.Ε.-Δυτικών Βαλκανίων με παράλληλη «αναζωογόνηση» της Ατζέντας της Θεσσαλονίκης του 2003.
■ Να αναβαθμίζει τον διεθνή και περιφερειακό ρόλο της Ε.Ε., αλλά και να ενισχύει την αμυντική πολιτική της.
