Ισχυρό ανάχωμα το μέτωπο των Νοτίων

Πολιτικές πρωτοβουλίες προτίθεται να αναλάβει το κυβερνητικό επιτελείο τις επόμενες ημέρες έτσι ώστε μέχρι τις 15 Ιουνίου να επιτευχθεί η πολυπόθητη λύση για το χρέος. Η Αθήνα επιθυμεί να επιβεβαιώσει αλλά και να διευρύνει τις συμμαχίες που έχει οικοδομήσει με το Παρίσι και τη Ρώμη, να υπάρξουν επικοινωνίες κορυφής με άλλους ηγέτες και αξιωματούχους και, εάν υπάρξει νέο ναυάγιο, να μεταφερθεί το θέμα στην προσεχή σύνοδο κορυφής στις 22 Ιουνίου.

Η ελληνική κυβέρνηση κινείται με βασικό δεδομένο την εκταμίευση της δόσης, που αναμένεται να φτάσει στα ελληνικά ταμεία το αργότερο στα τέλη Ιουνίου. Ετσι, απομακρύνεται κάθε ενδεχόμενο οικονομικού ατυχήματος, κάτι που επιβεβαιώθηκε πολιτικά και στο τελευταίο Γιούρογκρουπ. Απομένουν μόνο λίγες τεχνικές λεπτομέρειες να ολοκληρωθούν από πλευράς κυβέρνησης (υπουργικές αποφάσεις κ.λπ.) που θα οδηγήσουν και στο οριστικό πράσινο φως για την παροχή της μεγάλης δόσης από το EWG και τον ESM.

Ωστόσο, το «μεγάλο πρόβλημα», και δη πολιτικό, εστιάζεται στο δημοσιονομικό σενάριο για τα επόμενα χρόνια και τις δεκαετίες, που πρέπει να συνομολογήσουν Γερμανία, ΔΝΤ και λοιποί Ευρωπαίοι. Ο γρίφος είναι αναμφίβολα δυσεπίλυτος, κάτι που φάνηκε και στο πρόσφατο Γιούροκρουπ: οι τακτικισμοί και οι διαφορετικές τακτικές, όχι μόνο από τους διαφορετικούς θεσμούς αλλά και από τους διαφορετικούς αξιωματούχους εντός των ίδιων θεσμών, δίνουν ξεκάθαρα το στίγμα μιας σκληρής αντιπαράθεσης.

Η Γερμανία παίζει το γνωστό παιχνίδι των καθυστερήσεων. Παρά το γεγονός ότι η καγκελάριος Μέρκελ έχει δείξει σε Λαγκάρντ, Τσίπρα και Μακρόν ότι θέλει τη λύση σύντομα, την ίδια ώρα φαίνεται να παρέχει άπλετο χώρο στον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε να δυναμιτίζει το κλίμα. Τουλάχιστον προσώρας τον ανέχεται. Είναι ούτως ή άλλως πιθανό το Βερολίνο -λόγω του προεκλογικού κλίματος- να επενδύσει στο σχήμα «η Γερμανία δείχνει την αλληλεγγύη της μέχρι εκεί που μπορεί, μέχρι δηλαδή την εκταμίευση της δόσης στην Ελλάδα».

Το ΔΝΤ επιμένει επισήμως ότι επιθυμεί σαφείς διαβεβαιώσεις για το χρέος, ωστόσο «σκοντάφτει» στις εκτιμήσεις για την ανάπτυξη και τα πρωτογενή πλεονάσματα που δύναται να επιτυγχάνει η ελληνική οικονομία για τα επόμενα πολλά χρόνια.

Ανησυχία προκάλεσε σε ορισμένα κλιμάκια στις Βρυξέλλες και την Αθήνα το γεγονός πως ο Πολ Τόμσεν φάνηκε προσώρας διατεθειμένος να μεταθέσει το πρόβλημα για μερικούς μήνες. Το ερώτημα είναι αν αυτό αποτελεί μια κεντρική λύση διεξόδου που επεξεργάζεται το Ταμείο. Γι’ αυτό είναι αναγκαία η επανατοποθέτηση της ίδιας της Κριστίν Λαγκάρντ.

Το μέτωπο πάντως των νότιων χωρών μπορεί να αποτελεί ισχυρό ανάχωμα σε τέτοιες πρακτικές. Ο Γάλλος και ο Ιταλός υπουργός Οικονομικών έδειξαν σαφώς στο πρόσφατο Γιούρογκρουπ πως επιθυμούν καθαρή λύση τώρα. Ο ίδιος ο Εμανουέλ Μακρόν προτίθεται να επισκεφθεί την Αθήνα μετά το προσεχές Γιούρογκρουπ, ενώ η στήριξη και άλλων προοδευτικών πολιτικών χώρων σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο μπορεί να ασκήσει μια χρήσιμη πίεση στο Βερολίνο.

Είναι πάντως επιβεβλημένη και μια τοποθέτηση από την πλευρά της ΕΚΤ για το ζήτημα. Οι αξιωματούχοι της θέλουν το ΔΝΤ στο πρόγραμμα και μια σαφή ανάλυση για την πορεία του χρέους της Ελλάδας ώστε να μπει η Ελλάδα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.

Η Αθήνα διαμηνύει ότι επιθυμεί μια «καθαρή λύση» για το χρέος, αλλά και μια καθαρή στάση από το ΔΝΤ το οποίο οφείλει να αποφασίσει τι θα πράξει και να μην αρκεστεί στη μεσοβέζικη λύση του ρόλου τεχνικού συμβούλου «μέχρι νεωτέρας». Αν κάτι τέτοιο δεν προκύψει στο Γιούρογκρουπ της 15ης Ιουνίου, το Μαξίμου φαίνεται να εξετάζει να φτάσει το θέμα μέχρι την επόμενη σύνοδο κορυφής στις 22 Ιουνίου. Η Γερμανίδα καγκελάριος ειδικότερα, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν βλέπει αρνητικά μια λύση σε σύνοδο κορυφής.

Στο εσωτερικό μέτωπο πάντως ορισμένοι στο Μαξίμου θεωρούν ότι θα βοηθούσε και μια απόπειρα διακομματικής συνεννόησης για το θέμα του χρέους. Ωστόσο, ακόμα κάτι τέτοιο δεν μοιάζει χρήσιμο, καθώς η αντιπολίτευση έχει ήδη τοποθετηθεί και οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε εξέλιξη.