Δεύτερη ευκαιρία στους «έντιμους επιχειρηματίες» που κηρύσσουν πτώχευση επιχειρεί να θεσμοθετήσει η κυβέρνηση με το νομοσχέδιο που τροποποιεί διατάξεις του Πτωχευτικού Κώδικα.
Το νομοσχέδιο δόθηκε χθες για δημόσια διαβούλευση προκειμένου να ψηφιστεί στο πλαίσιο της δεύτερης αξιολόγησης και μεταξύ άλλων ανοίγει τον δρόμο για ευκολότερες πτωχεύσεις, αλλά και «διασώσεις» υπερχρεωμένων επιχειρήσεων, ενώ παράλληλα δρομολογεί διαδικασίες ώστε οι μεγαλομέτοχοι να χάνουν τα ηνία των εταιρειών τους εφόσον δεν συναινούν σε λύσεις που τους προτείνουν οι τράπεζες.
Με βάση το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης, οι έντιμοι πτωχεύσαντες που κρίνονται συγγνωστοί θα μπορούν να υποβάλουν δύο χρόνια μετά την αίτηση πτώχευσης στο δικαστήριο αίτημα πλήρους απαλλαγής από το υπόλοιπο των οφειλών προς τους πιστωτές που δεν ικανοποιούνται από την πτωχευτική περιουσία.
Η δυνατότητα αυτή δεν υπήρχε μέχρι σήμερα, ενώ το σημαντικό είναι ότι η απαλλαγή προτείνεται να καλύπτει όλες τις εκκρεμείς πτωχευτικές διαδικασίες και όχι μόνο τις αιτήσεις που θα κατατεθούν μετά την ψήφιση του νόμου.
Απαλλαγή του οφειλέτη επιτρέπεται μόνο μία φορά, εκτός εάν πρόκειται για νεότερη απαλλαγή με βάση σχέδιο αναδιοργάνωσης.
Ο οφειλέτης δεν απαλλάσσεται από οφειλές που δημιουργήθηκαν από αδίκημα που τελέστηκε με δόλο ή βαριά αμέλεια.
Συγγνωστός κρίνεται ο οφειλέτης όταν το δικαστήριο κρίνει ότι με βάση τα αίτια και τις συνθήκες της πτώχευσης και υπό την προϋπόθεση ότι η πτώχευση δεν οφείλεται σε δολιότητα, «επιδεικνύει καλή πίστη» τόσο κατά την κήρυξη της πτώχευσης όσο και κατά τη διάρκειά της και είναι συνεργάσιμος.
Με το νομοσχέδιο δίνεται παράλληλα το δικαίωμα στο Πτωχευτικό Δικαστήριο να αποφασίζει την αλλαγή της διοίκησης των εταιρειών που τελούν υπό πτωχευτική διαδικασία.
Η εν λόγω διάταξη προβλέπει ότι μετά από αίτηση του συνδίκου το δικαστήριο μπορεί να αφαιρέσει από τον οφειλέτη τη διοίκηση της πτωχευτικής περιουσίας, αν αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντα των πιστωτών.
Στην περίπτωση αυτή τη διοίκηση θα αναλαμβάνει ο σύνδικος, ενώ μέχρι την επικύρωση του σχεδίου αναδιοργάνωσης θα απαγορεύεται η πώληση στοιχείων του ενεργητικού της επιχείρησης.
Οι συμφωνίες εξυγίανσης έχουν ισχύ εφόσον εγκρίνονται από το 60% των πιστωτών και μπορούν να περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων μετοχοποίηση χρεών, ρύθμιση δανείων, πώληση περιουσιακών στοιχείων ή ολόκληρης της επιχείρησης, αλλά και να βάζουν φρένο στα προνόμια που απολαμβάνουν διάφορες κατηγορίες πιστωτών.
Σύμφωνα με τη σχετική ρύθμιση «μία κατηγορία πιστωτών δεν μπορεί να ζητήσει την αποπληρωμή των απαιτήσεων προς αυτήν πριν από την πλήρη ικανοποίηση μιας άλλης».
-320x213.jpg)
