Τέλος σε ένα σκάνδαλο διαρκείας επιχειρεί να δώσει το ΤΑΙΠΕΔ και χθες ανακοίνωσε ότι ξεκινά τη διαδικασία πώλησης των δύο τελευταίων αεροσκαφών τύπου Airbus 340-300 της Ολυμπιακής, παρ’ όλο που δεν έχουν διευθετηθεί βασικές εκκρεμότητες, κυρίως στο ιδιοκτησιακό καθεστώς τους.
Βρίσκονται από το 2009 στο «Ελ. Βενιζέλος» και, εκτός από το υψηλό κόστος συντήρησης, το Δημόσιο πληρώνει 30.000 ευρώ τον μήνα μόνο για τέλη στάθμευσης.
Με βάση απόφαση της διυπουργικής επιτροπής, το δωδεκάμηνο Απριλίου 2013-Μαΐου 2014, τα συνολικά έξοδα ανήλθαν σε 790.500 ευρώ!
Από την επίσημη ανακοίνωση προκύπτει ότι θα πουληθούν ως… παλιοσίδερα, αφού διατίθενται σε κατάσταση «as is-where is». Η πρόβλεψη απορρέει και από την προϊστορία των δύο αεροσκαφών, που μαζί με άλλα δύο είχαν αποκτηθεί το 1997 από την τότε κρατική Ολυμπιακή για να καλύψουν δρομολόγια μεγάλων αποστάσεων (ΗΠΑ, Αυστραλία, Καναδάς, Νότια Αφρική, Τόκιο κ.λπ.), τα οποία όμως πολύ γρήγορα καταργήθηκαν ως ασύμφορα.
Η μεγαλύτερη ασάφεια αφορά το ιδιοκτησιακό, αφού λόγω των οικονομικών προβλημάτων της Ολυμπιακής είχαν περιέλθει σε αυτήν με leasing μέσω εταιρείας ειδικού σκοπού που είχε δημιουργηθεί με έδρα την Κύπρο, στην οποία εξακολουθούν να ανήκουν ώς σήμερα.
Το «τρικ», που είχε χρησιμοποιήσει το 1997 η τότε κυβέρνηση, είχε μείνει άγνωστο, παρ’ όλο που το 2005, με την έναρξη της διαδικασίας πώλησης του εθνικού αερομεταφορέα, είχαν περιέλθει στο υπουργείο Οικονομικών όλες οι συμβάσεις που είχαν γίνει από την Ολυμπιακή. Αποκαλύφθηκε το 2012, όταν βγήκαν για πώληση τα τέσσερα αεροσκάφη.
Από το non paper που έστειλε χθες το ΤΑΙΠΕΔ δεν λείπουν και τα «καρφιά» προς το υπουργείο Οικονομικών. Εμμέσως πλην σαφώς του καταλογίζει αδράνεια και επισημαίνει ότι, παρά τις επιστολές και τα e-mails που έχει αποστείλει, δεν έχει εκπληρώσει τις προϋποθέσεις για την επιτυχή έκβαση του διαγωνισμού, κατονομάζοντας την καθυστέρηση στη μεταβίβαση των τίτλων κυριότητας από την κυπριακή εταιρεία στο Δημόσιο και στη συνέχεια στο ΤΑΙΠΕΔ.
Τιμή πώλησης
Το μεγαλύτερο σκάνδαλο συνδέεται με την τιμή πώλησης. Με επίσημους υπολογισμούς του 2009, τα τέσσερα αεροσκάφη είχαν εκτιμηθεί σε 180 εκατ. ευρώ από την εταιρεία Lazzard.
Στις αρχές του 2012 ο διαγωνισμός, στον οποίο είχαν προσέλθει τρεις εταιρείες, είχε κηρυχθεί άγονος γιατί το τίμημα των 97 εκατ. ευρώ είχε θεωρηθεί μη ικανοποιητικό.
Λίγους μήνες αργότερα η καλύτερη προσφορά μειώθηκε στα 40,4 εκατ. ευρώ.
Την είχε υποβάλει αμερικανικός όμιλος, που στη συνέχεια επικαλέστηκε τεχνικά προβλήματα και πέτυχε να αγοράσει μόνον τα δύο αεροσκάφη έναντι 20 εκατ. ευρώ, αφήνοντας στον «πάγκο» τα άλλα δύο που τα θεωρούσε κοστοβόρα.
Να σημειωθεί ότι και τα δύο αεροσκάφη που πουλήθηκαν χρειάστηκε να τεμαχιστούν από τους αγοραστές, οι οποίοι είχαν ενδιαφέρον μόνο για τους κινητήρες τους.
