Λύση με χρηματοδότηση από την Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα για το «Σπίτι μου ΙΙ»

Φαίνεται πως το χθεσινό πρωτοσέλιδο της «Εφ.Συν.» για το «Σπίτι μου ΙΙ» ευαισθητοποίησε ακαριαία την κυβέρνηση, ώστε λίγες ώρες μετά την κυκλοφορία της εφημερίδας μας να βρει λύση στο πρόβλημα.

Προφανώς ο αναβρασμός που δημιούργησε η άδικη μεταφορά του χρονικού ορίου για τις συμβασιοποιήσεις στο πλαίσιο του προγράμματος από τις 31 Αυγούστου στις 2 Ιουνίου, η οποία πετούσε εκτός προγράμματος χιλιάδες δικαιούχους, δεν μπόρεσε τελικά να αγνοηθεί σε προεκλογικό χρόνο, ιδιαίτερα όταν προσέλαβε τη δημοσιότητα που του άξιζε με το πρωτοσέλιδό μας.

Ετσι, η κυβέρνηση ανακοίνωσε την εξής λύση: ότι επανέρχεται η δυνατότητα συμβασιοποίησης μέχρι 31 Αυγούστου, τη δε χρηματοδότηση για το διάστημα από 2 Ιουνίου μέχρι και 31 Αυγούστου θα αναλάβει η Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα (ΕΑΤ).

Υπενθυμίζεται ότι οι δικαιούχοι του «Σπίτι μου ΙΙ» είχαν ήδη:

● περάσει εισοδηματικά και τραπεζικά κριτήρια,

● βρει ακίνητο,

● μπει σε διαδικασίες μεσίτη, συμβολαιογράφου, μηχανικού,

● πληρώσει έξοδα,

● εξαρτιόνταν από παράγοντες που συχνά δεν ελέγχουν οι ίδιοι (υποθηκοφυλακεία, Κτηματολόγιο, καθυστερήσεις πωλητών, νομικοί έλεγχοι κ.λπ.).

Και παρόλο που τα έκαναν όλα σωστά, η ημερομηνία συμβασιοποίησης ήρθε 3 μήνες νωρίτερα (!) πετώντας χιλιάδες από αυτούς έξω!

Το «Σπίτι μου ΙΙ» λειτουργεί με δημόσιους και ιδιωτικούς πόρους: το 50% του δανείου επιδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης και είναι άτοκο, ενώ το άλλο 50% το βάζει η εμπορική τράπεζα. Η ΕΑΤ είναι ο διαχειριστής του σχήματος.

Η χρηματοδότηση από την ΕΑΤ για το διάστημα μεταξύ 2 Ιουνίου και 31 Αυγούστου σημαίνει πως:

● είτε η ΕΑΤ θα χρησιμοποιήσει αδιάθετους πόρους που ήδη είχε δεσμεύσει το πρόγραμμα,

● είτε προχρηματοδοτεί προσωρινά το σχήμα,

● είτε το Δημόσιο/ΥΠΟΙΚ θα καλύψει αργότερα την ΕΑΤ μέσω αύξησης κεφαλαίου, εγγύησης ή μεταφοράς κονδυλίων.

Επειδή λοιπόν μιλάμε για τράπεζα και επειδή «δωρεάν γεύμα δεν υπάρχει», εν τέλει, το ποσόν που δεν θα καλυφθεί από ήδη δεσμευμένους πόρους του προγράμματος που θα μείνουν αδιάθετοι, στην πράξη θα συνιστά εθνική αναπτυξιακή πολιτική, δηλαδή θα βαρύνει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τον εθνικό προϋπολογισμό.

Δηλαδή το κυβερνητικό λάθος και ανεπάρκεια θα χρηματοδοτήσουν οι φορολογούμενοι, όπως εξάλλου θα συμβεί και με άλλα προγράμματα του ΤΑΑ που δεν θα προλάβουν να ολοκληρωθούν εντός των προθεσμιών. Οπως λέει -σε επιτηδευμένα ακατάληπτα για το ευρύ κοινό ελληνικά- η χθεσινή κοινή ανακοίνωση των υπουργείων Οικονομικών και Κοινωνικής Πολιτικής και Οικογένειας, ό,τι συνέβη οφείλεται στο εξής:

«Ενόψει της αναθεώρησης του Εθνικού Σχεδίου “Ελλάδα 2.0’’, και στο πλαίσιο της πρότασης αναθεώρησης που κατέθεσε η Ελλάδα την Παρασκευή 8 Μαΐου 2026, κρίθηκε αναγκαίος ο καθορισμός συγκεκριμένου στόχου για το πρόγραμμα Σπίτι μου ΙΙ, καθώς η μη έγκαιρη επίτευξη των σχετικών οροσήμων επιφέρει δημοσιονομικές επιπτώσεις και απώλεια πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης».

Το ερώτημα είναι γιατί η κυβέρνηση ανακάλυψε με τόση καθυστέρηση το αυτονόητο, ότι δηλαδή «είναι αναγκαίος ο καθορισμός συγκεκριμένου στόχου για το πρόγραμμα» διότι διαφορετικά δεν επιτυγχάνονται τα σχετικά ορόσημα και έχουμε απώλεια ευρωπαϊκών πόρων. Δεν είναι αυτό εντυπωσιακό τεκμήριο ανικανότητας στον σχεδιασμό και τη διαχείριση του προγράμματος;