Αιχμές προς την Χαριλάου Τρικούπη άφησε ο πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών, Γιάννης Χατζηθεοδοσίου, καθώς σε δηλώσεις του στον ΣΚΑΙ, άδειασε πλήρως την πρόταση του ΠΑΣΟΚ για 4ήμερη εργασία και 35ωρο.
Ο κ. Χατζηθεοδοσίου περιέγραψε την πρόταση ως «εκτός τόπου και χρόνου». Διευκρίνισε βέβαια ότι είναι καλή αλλά ανεφάρμοστη.
«Σαν ιδέα αν με ρωτάτε είναι καλή, αλλά δεν έχει καμία πρακτική εφαρμογή», δήλωσε χαρακτηριστικά. «Άλλωστε εκεί που έχει εφαρμοστεί, μιλάμε για συγκεκριμένους κλάδους, όχι εντάσεως εργασίας. Τι θα κάνει δηλαδή το εστιατόριο, την 5η ημέρα πώς θα δουλεύει; Πώς θα δουλέψει η εμπορική επιχείρηση; Στην Ολλανδία και την Αμερική εφαρμόζεται μόνο σε ειδικούς κλάδους».
Και εξήγησε λέγοντας: «Αν έχω έναν προγραμματιστή να μου κάνει κάποια δουλειά, δεν έχει νόημα να δουλεύει 3-5 μέρες, γιατί βασικά αγοράζω το μυαλό του. Στην πράξη στη χώρα μας είναι ανεφάρμοστο. Δεν μπορούμε να συζητάμε για μειωμένο ωράριο, τη στιγμή που μας λείπουν αποδεδειγμένα πάνω από 200.000 εργαζόμενοι».
«Να δρούμε σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες της ΜμΕ»
Αργότερα μέσα στην ημέρα, θέση πήρε για το θέμα και το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών με ανακοίνωσή του.
«Για έναν ουσιαστικό δημόσιο διάλογο για την πρόταση 4ημερης εργασίας -και για αντίστοιχα σοβαρά ζητήματα- είναι ανάγκη να έχουν προηγηθεί μελέτες, ανάλυση δεδομένων και κυρίως να έχουν ληφθεί υπόψη οι θέσεις και των άμεσα ενδιαφερομένων».
Το παραπάνω υπογραμμίζει σε ανακοίνωσή του το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών, προσθέτοντας ότι η πρόσφατη πρόταση για καθιέρωση 4ήμερης εργασίας (35ωρο) έχει γίνει αφορμή για μία ευρύτερη συζήτηση γύρω από τα εργασιακά.
«Η συγκεκριμένη πρόταση, συνεχίζει το ΕΕΑ, διατυπώνεται σε μια περίοδο με σημαντικές ελλείψεις στην αγορά εργασίας και αυξημένο λειτουργικό κόστος για τις επιχειρήσεις, ενώ παράλληλα παραγνωρίζει τον θεσμικό ρόλο των κοινωνικών εταίρων και των συλλογικών διαπραγματεύσεων μέσω των ΣΣΕ.
Η διεθνής εμπειρία δεν αναδεικνύει το 35ωρο ως κυρίαρχο μοντέλο στην Ευρώπη. Αντίθετα, σε περιβάλλοντα χαμηλής ανάπτυξης ή έλλειψης εργατικού δυναμικού, η μείωση του χρόνου εργασίας τείνει να αυξάνει το κόστος λειτουργίας και να επιβαρύνει την παραγωγική διαδικασία. Ακόμη και σε χώρες όπου εφαρμόστηκε, όπως η Γαλλία, έχουν θεσπιστεί εξαιρέσεις που επιτρέπουν υπέρβαση του 35ώρου.
Για την ελληνική οικονομία, με υψηλές φορολογικές επιβαρύνσεις, αυξημένο κόστος, γραφειοκρατία, περιορισμένη χρηματοδότηση και έλλειψη προσωπικού, η οριζόντια εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου δεν θεωρείται ρεαλιστική. Τουλάχιστον στην παρούσα φάση. Η αύξηση του κόστους, χωρίς αντίστοιχη άνοδο της παραγωγικότητας, μετακυλίεται στις τιμές και πλήττει ιδιαίτερα τη βιωσιμότητα των μικρών επιχειρήσεων.
Η μοναδική περίπτωση που θα μπορούσε να έχει κάποιες πιθανότητες υλοποίησης μία τέτοια πρόταση είναι μόνο σε έναν περιορισμένο αριθμό επιχειρήσεων και ύστερα από διάλογο με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και κυρίως με σεβασμό στον ρόλο των κοινωνικών εταίρων.
Σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορούμε να υιοθετήσουμε και να προχωρήσουμε στην εφαρμογή οποιασδήποτε παρέμβασης αν προηγουμένως δεν έχουμε υπολογίσει με ακρίβεια τις συνέπειες που θα έχει για τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα και την ελληνική οικονομία».
