«Tourists go home». Η οργισμένη απάντηση στην τουριστικοποίηση και στον «εξευγενισμό» αντήχησε ξανά το βράδυ της περασμένης Παρασκευής κατά τη διάρκεια πορείας στα στενά των Εξαρχείων μαζί με το σύνθημα: «Δεν μας έχουν διώξει οι μπάτσοι και οι φασίστες, δεν θα μας διώξουν χίπστερς και τουρίστες».
Αυτό που δεν έχει καταφέρει το μακρύ χέρι του κράτους, το καταφέρνει η βίαιη εμπορευματοποίηση εκτοπίζοντας ήδη κατοίκους και μικροεπαγγελματίες σε αυτήν και άλλες ιστορικές γειτονιές της Αθήνας, με το μέγεθος του φαινομένου να διαφέρει ανάλογα με το πότε ξεκίνησε η επιχείρηση «διαγράψτε τη μνήμη» σε κάθε περιοχή. Οι ίδιες αιτίες, η ανεξέλεγκτη δραστηριότητα του real estate και οι χρυσές δουλειές των εταιρειών βραχυχρόνιας μίσθωσης, σε συνδυασμό με τη συνεχή εκτίναξη των δαπανών για διακοπές, έχουν μετατρέψει σε απατηλό όνειρο μιαν ανάσα δροσιάς στους τόπους του υπερτουρισμού, τους τόπους που κινδυνεύουν να χάσουν την ταυτότητά τους από τις μαζικές αφίξεις και την «άλωση» προς χάριν τουριστικών συμφερόντων, παρά τις ανεπαρκείς υποδομές.
Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για την εγχώρια αγορά Airbnb, που δημοσιεύτηκαν χθες, οι ημέρες ενοικίασης αυτών των διαμερισμάτων υπερδιπλασιάστηκαν μέσα σε τρία χρόνια, από το 2021, από τις 3,212 εκατ. σε 8,19 εκατ. με περίοδο αιχμής τον Αύγουστο και υψηλότερη συγκέντρωση σε Αττική, Κεντρική Μακεδονία, Νότιο Αιγαίο και Κρήτη. Οι δύο νησιωτικές περιοχές και το Ιόνιο δέχονται σταθερά τη μεγαλύτερη τουριστική πίεση.
Ενδεικτική του πόσο απλησίαστες έχουν γίνει οι διακοπές σε δημοφιλή νησιά μια ματιά στα έξοδα στην καρδιά των Κυκλάδων και την Κρήτη. Ξενοδοχείο σε γνωστή περιοχή της Νάξου χρέωνε 90 ευρώ τη βραδιά για διαμονή τριών ατόμων, αν είχαν κάνει κράτηση από τον χειμώνα, και 222 ευρώ σήμερα. Αν μία οικογένεια με δύο παιδιά (ένα άνω των 12 ετών και ένα κάτω) κατορθώσει να κλείσει τώρα τη φθηνότερη διανυκτέρευση στο νησί, από τις 18 έως τις 23 Αυγούστου, θα πρέπει να πληρώσει συνολικά περίπου 1.700 ευρώ: 510 για διαμονή, 660 ευρώ για ακτοπλοϊκά εισιτήρια με όχημα και έκπτωση στο μικρότερο τέκνο και 500 ευρώ για φαγητό εκτός καταλύματος. Τα ίδια χρήματα τουλάχιστον θα πρέπει να καταναλώσει μία οικογένεια στα Χανιά, ενώ ο λογαριασμός πέφτει στα 1.200 ευρώ για τη Σάμο, αν επιλέξει να ταξιδέψει νύχτα (470 διαμονή, 220 ευρώ τα εισιτήρια, 500 φαγητό).
Στα ηπειρωτικά
Στο Αιγαίο Πέλαγος ήθελε να περάσει μία εβδομάδα μητέρα με την κόρη και τους γονείς της. Η δουλειά δεν της επέτρεψε να προγραμματίσει νωρίτερα το χρονικό διάστημα. Αδυνατώντας να καταβάλλει 1.000 μόνο για διαμονή, γιατί μόνο σε αυτές τις τιμές βρίσκει διαθεσιμότητα τελευταία στιγμή, για λίγες μέρες ξεγνοιασιάς με ντόπιους φίλους, θα καταλύσει σε ξενοδοχείο της Κορίνθου. Μεταφέροντας στην «Εφ.Συν.» την εντύπωσή της από την αναζήτηση προορισμού κάνει λόγο για άνοδο των εξόδων και στην Πελοπόννησο, όπου είχε παραθερίσει και άλλα καλοκαίρια. «Προφανώς εκμεταλλεύονται το γεγονός ότι δεν χρειάζεται πλοίο για να φτάσεις σε αυτούς τους νομούς» μας λέει η 45χρονη.
Την ελαχιστοποίηση αυτού του κόστους σκέφτηκε ζευγάρι, το οποίο έχει κάνει κράτηση εδώ και μήνες με «δωρεάν ακύρωση» μέσω Booking για σταθμό του Αγροσαρωνικού. «Για να μείνεις στο Αγκίστρι τα 465 ευρώ είναι πολλά αλλά τα εισιτήρια θα μας βγουν 54 ευρώ επιλέγοντας το πιο φθηνό» σημειώνει ο Αναστάσης. Για όσους δεν έχουν ούτε για ναύλα ούτε για διανυκτέρευση, τα εξοχικά και πατρικά σπίτια στα ηπειρωτικά παραμένουν και φέτος μια καλή λύση επιβεβαιώνοντας την τάση των τελευταίων ετών.
Ο Χ.Σ. δηλώνει «προνομιούχος», γιατί έχει την ευκαιρία να παραθερίσει σε φιλικό σπίτι «στα βουνά, όπου έχει περισσότερη δροσιά». Αλλά δεν μας αποκαλύπτει δημοσίως πού, γιατί «δεν χρειάζεται να λέμε πως υπάρχουν ακόμα μέρη απάτητα από τους επίδοξους επιχειρηματίες και το κεφάλαιο». Ανήκει σε εκείνους που έχουν σταματήσει να επισκέπτονται τα νησιά πριν από την πανδημία, εκείνους που δεν τους περισσεύουν ένα και δύο μηνιάτικα προκειμένου να απολαύσουν τον ήλιο, τη θάλασσα και εδέσματα σε μέρη «πρώτης γραμμής».
Εκανε δύο και τρεις δουλειές αλλά δεν έβρισκε χρόνο για ανάπαυση πάνω από μία εβδομάδα, όσο χρειάζεται το σώμα για να αντιληφθεί ότι βρίσκεται σε διακοπές. «Τα νησιά δεν έχουν το ίδιο πρόσωπο όπως κάποια χρόνια πριν. All inclucive, τουριστικές μονάδες που ξεφυτρώνουν η μία μετά την άλλη χωρίς κανέναν σεβασμό στον σχεδιασμό των νησιών, την αρχιτεκτονική και τους πόρους τους. Η μορφολογία έχει αλλάξει και έχει γίνει ολοένα και πιο εφιαλτική, κυρίως για τους κατοίκους. Οι τοπικές οικονομίες έχουν αλλάξει κατά πολύ για να μπορούν να ανταποκριθούν στις πολιτικές του τουρισμού. Οπότε γιατί να πας σε μια τέτοια τοποθεσία όπου έχει αλλάξει αυτό που σε έλκυε να βλέπεις και, ναι, είχε μια γεύση από διακοπές» αναρωτιέται.
