Την αδήριτη ανάγκη για αλλαγή παραδείγματος στην εργασία προς την κατεύθυνση μιας πιο βιώσιμη απόδοσης αντί για την κουλτούρα υπερεκμετάλλευσης και εξουθένωσης καταδεικνύουν σημαντικά ευρήματα του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ σχετικά με κομβικά ζητήματα του επαγγελματικού περιβάλλοντος στον ιδιωτικό τομέα, όπως η ένταση των καθηκόντων, η παρενόχληση στους χώρους δουλειάς και η ανάπτυξη δεξιοτήτων.
Σύμφωνα με τη νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε χθες, η συντριπτική πλειονότητα των εργαζομένων, σε ποσοστό 87%, δουλεύει σε συνθήκες άγχους (το 19% «πάντα», το 31% «τις περισσότερες φορές» και το 37% «μερικές φορές»), ανεξαρτήτως κλάδου ως επί το πλείστον. Αλλά όσο μεγαλώνει το μέγεθος της επιχείρησης αυξάνεται και το εργασιακό στρες (40% στις μικρές επιχειρήσεις, 60% στις επιχειρήσεις άνω των 250 ατόμων). Το 73% των ερωτηθέντων δουλεύει υπό αυστηρά χρονοδιαγράμματα και το 51% βιώνει «πολύ συχνά/συχνά» ψυχολογική πίεση, που επηρεάζει την οικογενειακή και την ευρύτερη κοινωνική ζωή του. Αυτή την πίεση, που συνδέεται με ένα ευρύ φάσμα αρνητικών επιπτώσεων στην υγεία, αντιμετωπίζουν περισσότερο οι εργαζόμενοι 35 ετών και άνω.
Για τα παραπάνω οι συντάκτες της μελέτης συστήνουν τα εξής: επανασχεδιασμό της εργασίας με ρεαλιστικές προθεσμίες, προώθηση της εργασιακής αυτονομίας, αυστηρή τήρηση περιόδων ανάπαυσης και διαλειμμάτων. Επισημαίνουν επίσης ότι η παρενόχληση και το μπούλινγκ δεν πρέπει να αξιολογούνται ως μεμονωμένα περιστατικά διακρίσεων αλλά ως δομικά κοινωνικά φαινόμενα στη σκιά του δραματικού περιορισμού της προστασίας των εργαζομένων τις τελευταίες δεκαετίες.
Ως εκ τούτου τα στοιχεία σχετικά με αυτή τη διάσταση της εργασιακής πραγματικότητας μοιάζουν μάλλον η κορυφή του παγόβουνου. Η έρευνα διαπιστώνει ότι σχεδόν ένας στους δέκα εργαζόμενους έχει αντιμετωπίσει σεξουαλική παρενόχληση και εργασιακό εκφοβισμό κυρίως εξαιτίας της ηλικίας (36%), του φύλου (27%), του σεξουαλικού προσανατολισμού (10%) και της εθνικότητας (7%). Το φύλο εμφανίζεται (με 42%) ως πρώτος λόγος για τέτοια περιστατικά σε βάρος γυναικών, ενώ η ηλικία πρώτος λόγος (με 35%) στους άνδρες, στους οποίους η εθνικότητα εμφανίζεται να διαδραματίζει συχνότερο λόγο (15% έναντι 3% στις γυναίκες). Οσον αφορά το επίπεδο της εκπαίδευσης, τα υψηλότερα ποσοστά των ερωτηθέντων που αντιμετώπισαν σεξουαλική παρενόχληση και εργασιακό εκφοβισμό είναι κάτοχοι μεταπτυχιακού ή διδακτορικού διπλώματος (16%) και εκείνοι με τεχνική εκπαίδευση και επαγγελματική κατάρτιση (15%).
Επίσης, η μελέτη καταγράφει ότι πάνω από 4 στους 10 εργαζόμενους σχεδόν σε όλους τους κλάδους είναι υπερπροσοντούχοι. Το μισό δείγμα έκανε λόγο για αντιστοιχία μεταξύ δεξιοτήτων και απαιτήσεων της εργασίας και μόλις το 7% για έλλειμμα δεξιοτήτων. Τέλος, πάνω από 6 στους 10 δεν έχει παρακολουθήσει κάποιο πρόγραμμα εκπαίδευσης ή κατάρτισης χρηματοδοτούμενο από τον εργοδότη τους.
