Μικρό χρονικό ενός παρ’ ολίγον πλιάτσικου στη ΛΑΡΚΟ

Ενα μεγάλο, αδηφάγο μηχανικό κατασκεύασμα συλλογής μεγάλων ποσοτήτων μεταλλευμάτων εμφανίστηκε χθες στην πύλη της «παγωμένης» εδώ κι εννιά μήνες ΛΑΡΚΟ. Πέρασε την πύλη, που της την άνοιξε η διορισμένη από τον διαχειριστή εταιρεία φύλαξης, και πήρε θέση δράσης. Τι γύρευε εκεί; Προφανώς να μαζέψει σκραπ σιδηρομεταλλεύματος από την εγκαταλελειμμένη στα αζήτητα μεταλλουργία.

Για να επιβεβαιώσει τελικά αυτό που καταγγέλλουν οι απολυμένοι από το περασμένο καλοκαίρι που ο διαγωνισμός πώλησης της ΛΑΡΚΟ ματαιώθηκε και οι ίδιοι πετάχτηκαν από την κυβέρνηση σαν την τρίχα απ’ το ζυμάρι: «Η κυβέρνηση έψαχνε επενδυτή και βρήκε παλιατζή!». Ελα όμως που οι απολυμένοι και το σωματείο τους στη Λάρυμνα φυλάττουν Θερμοπύλας, κι είναι η μόνη δύναμη αποτροπής του μεγάλου πλιάτσικου εις βάρος της μεταλλουργίας.

Με βάση την απόφαση του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, που απαγορεύει τη συλλογή και πώληση σκραπ από τις εγκαταστάσεις της ΛΑΡΚΟ στη Λάρυμνα και αλλού, η οποία μάλιστα έχει κοινοποιηθεί και στην αστυνομία, το σωματείο της Λάρυμνας ενημέρωσε το Αστυνομικό Τμήμα Αταλάντης, που έστειλε αρκετά γρήγορα περιπολικό και αστυνομικούς. «Ηρθα απλώς για να… παρκάρω το όχημα», είπε στους ενήμερους αστυνομικούς ο οδηγός του θηριώδους μηχανήματος που θα συνέλεγε σκραπ για λογαριασμό του εργολάβου. Και δεν προχώρησε παραπάνω από το… παρκάρισμα.

Αλλά το γεγονός είναι ότι ο μεν διαχειριστής της ΛΑΡΚΟ έχει διενεργήσει διαγωνισμό για να ξεφορτωθεί το σιδηρομετάλλευμα, η δε κυβέρνηση, μήνες μετά το φιάσκο του διαγωνισμού, διακινεί σενάρια περί επανάληψής του, αλλά όχι για το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων της μεταλλουργίας, παρά μόνο για τα αποθέματά της σε σιδηρομετάλλευμα και σκραπ. Κυριολεκτικά, πάρε ό,τι θέλεις παλιατζή…