Η δημοσκοπική κατρακύλα υποχρεώνει σε αναθεώρηση πολιτικών την κυβέρνηση. Η μέχρι και χτες εφαρμοζόμενη τόνωση ζήτησης στη στέγη, γεγονός που έχει επισημανθεί και επικριθεί από πολλές πλευρές, φαίνεται πως ανατρέπεται. Και μάλιστα από υψηλού συμβολισμού θέση. Στο Ελληνικό, η αρχική συμβατική πρόβλεψη για τον επενδυτή όριζε δικαίωμα επιφάνειας 99 ετών. Δηλαδή δεν έδινε ιδιοκτησία για πάντα. Αυτό άλλαξε προ τριετίας και ακολούθησαν κινήσεις αξιοποίησης οικοπέδων ανάλογες της αντιπαροχής.
Η κυβέρνηση, προσπαθώντας να αναστρέψει το αρνητικό κλίμα με την ολοένα και οξυνόμενη στεγαστική κρίση να κυριαρχεί, ήλθε σε συμφωνία με τον επενδυτή στο Ελληνικό και μέρος της υπεραξίας που έχει προκύψει θα διατεθεί ως κοινωνική κατοικία. Ουσιαστικά επιδιώκεται να διαψευστεί εμπράκτως και η κριτική για δημιουργία ενός πολυτελούς γκέτο στην Αττική Ριβιέρα, διευκολύνοντας την κοινωνική κινητικότητα.
Οπως μαθαίνουμε, εκτιμητικός οίκος έχει αναλάβει την ακριβή αποτίμηση των ευεργετικών μετασυμβατικών ρυθμίσεων ώστε να καταλήξει και στα τετραγωνικά κατοικίας που θα διατεθούν, πιθανότατα με κλήρωση ανάλογη της διαδικασίας της πάλαι ποτέ Εργατικής Κατοικίας.
Η σκέψη, η κατασταλαγμένη πρόθεση του κυβερνητικού επιτελείου είναι να προσεγγίσει και αξιώσει ανάλογες παραχωρήσεις και από άλλους ευνοημένους επενδυτές, ιδίως όπου έχουν καταγραφεί και υπερβάσεις δόμησης π.χ. σε παραθεριστικά πρότζεκτ, ώστε να λυθούν εν μέρει ανάγκες στέγασης δημόσιων λειτουργών σε νησιά.
Κατά πώς φαίνεται το ένστικτο πολιτικής επιβίωσης μπροστά σε πεισματάρικα γεγονότα καθιστά αναγκαία την εκσυγχρονισμένη επιτελικώς λενινιστική προσέγγιση, από την ανάποδη στις μέρες μας. Να δούμε τι θα λένε οι παπαγάλοι της κριτικής στη «σοσιαλμανία» Παπαληγούρα – Καραμανλή!
