Πριν ακόμη σβήσει ο απόηχος των κυβερνητικών πανηγυρισμών για τη δημοσιονομική και οικονομική ευρωστία που, υποτίθεται, τεκμηριώνονται μέσα από τις σελίδες του προϋπολογισμού του 2025, ο ΟΟΣΑ επιφύλαξε μια ψυχρολουσία στην κυβέρνηση και στον υπουργό Οικονομικών Κωστή Χατζηδάκη. Με την έκθεσή του για ζητήματα φορολογίας που δημοσιοποίησε χθες, αναδεικνύει την Ελλάδα σε πρωτοπόρο όχι των φοροελαφρύνσεων αλλά… των φορολογικών βαρών.
Αν με τα ευρήματα της έκθεσής του για τα φορολογικά έσοδα πλήττει τον έναν πυλώνα του κυβερνητικού success story, περί δημοσιονομικής ευρωστίας που βασίζεται στις φοροελαφρύνσεις, με άλλο δεδομένο από τα στατιστικά στοιχεία του Οργανισμού, για το απόθεμα παραγωγικού κεφαλαίου, πλήττεται ευθέως το δεύτερο συστατικό του κυβερνητικού success story: το αναπτυξιακό μοντέλο που έχει εγκαθιδρυθεί με τις πολιτικές της κυβέρνησης.
Συγκεκριμένα, τα βασικά ευρήματα της έκθεσης για τα φορολογικά έσοδα είναι τα εξής:
● Το 2023 η Ελλάδα κατείχε τη 10η θέση με κριτήριο τον όγκο των συνολικών φορολογικών εσόδων ως ποσοστό του ΑΕΠ, μεταξύ των 29 χωρών που παρακολουθεί ο ΟΟΣΑ, με 39,8%. Το εντυπωσιακό είναι πως οι 8 εξ αυτών είναι ευρωπαϊκές! Τα φορολογικά έσοδα ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι προφανώς πολύ αντικειμενικός δείκτης για το βάρος που σηκώνουν οι φορολογούμενοι. Το ποσοστό αυτό μειώνεται μεν (40% το 2021 και 41,2% το 2022), αλλά παραμένει από τα υψηλότερα.
● Επιπλέον, η Ελλάδα καταγράφει το τρίτο υψηλότερο ποσοστό αύξησης των φορολογικών εσόδων ως ποσοστού του ΑΕΠ από το 2010 μέχρι το 2022, με 7,5%.
● Το άλλο «πλήγμα» αφορά το απόθεμα παραγωγικού κεφαλαίου, όπου τα στοιχεία του Οργανισμού είναι περισσότερο και από εντυπωσιακά, καθώς η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που καταγράφει διαρκώς αρνητική επίδοση (δηλαδή μείωση) επί 14 συναπτά έτη, από το 2011 μέχρι και το 2023!
Μιλώντας για το ελληνικό παραγωγικό μοντέλο, ισχύει ότι «κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας»…
