Σε… άγριο σαφάρι εξελίσσεται η αναζήτηση ακινήτου-πρώτης κατοικίας για τους δικαιούχους του προγράμματος «Σπίτι μου» (για νέους 25-39 ετών), καθώς στις βασικές παραμέτρους τους προγράμματος -παλαιότητα άνω των 15 ετών, εμπορική αξία έως 200.000 ευρώ κ.λπ.-, ο κάθε εν δυνάμει ωφελούμενος προσθέτει, θέλοντας και μη, τις δικές του παραμέτρους, που αφορούν από το ύψος του δανείου που μπορεί να λάβει μέχρι την περιοχή που ψάχνει, κυρίως αν έχει παιδιά που πάνε σχολείο ή στηρίζεται στην καθημερινή βοήθεια παππούδων και γιαγιάδων για την ανατροφή τους.
Την ίδια στιγμή, φαίνεται να «τσιμπάνε» οι τιμές των ακινήτων, καθώς το πρόγραμμα έχει αυξήσει τη ζήτηση.
Πέραν των κλασικών τρόπων αναζήτησης της μελλοντικής πρώτης κατοικίας, δηλαδή μέσω αγγελιών, πολλοί είναι εκείνοι που προσπαθούν να βρουν σπίτι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα οποία παίζουν και τον ρόλο «συμβούλου» του προγράμματος, για το οποίο ενδιαφέρον υπάρχει, αλλά διαθέσιμα και κατοικήσιμα -που δεν χρειάζονται ριζική ανακαίνιση- σπίτια δεν υπάρχουν.
Μάλιστα, ο Σύλλογος Μεσιτών Αστικών Συμβάσεων Αθηνών-Αττικής (ΣΜΑΣΑΑ) προειδοποιεί όλους τους ενδιαφερόμενους ότι δεν υπάρχουν αρκετά σπίτια για όλους τους υποψήφιους αγοραστές, ούτε καν για την αρχική φάση του εγχειρήματος, πολλώ μάλλον και για τη συνέχεια, όπου η σκέψη του υπουργείου είναι το πρόγραμμα να διευρυνθεί (σήμερα ο προϋπολογισμός είναι 500 εκατ. ευρώ).
Σύμφωνα με τον επικεφαλής οικονομικό σύμβουλο του πρωθυπουργού, Αλεξ Πατέλης, υπάρχουν 800.000 κλειστά ακίνητα. Αλλά, σύμφωνα με τα στοιχεία του Συλλόγου, στο Λεκανοπέδιο μόνο το 32,61% των κατοικιών, ήτοι 14.899 επί συνόλου 45.685 κατοικιών, πληροί τις προϋποθέσεις του προγράμματος. Είναι δηλαδή αξίας ώς 150.000 ευρώ και παλαιότητας άνω των 15 ετών.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα αντιμετωπίζουν όσοι αναζητούν κατοικία στα βόρεια προάστια της Αττικής, όπου το ποσοστό των κατάλληλων ακινήτων περιορίζεται στο 16,73%. Η δυσκολία εύρεσης κατοικίας δεν εντοπίζεται μόνο στην Αθήνα αλλά και σε άλλες μεγάλες πόλεις και πόλεις μεγάλου τουριστικού ενδιαφέροντος (π.χ. Χανιά, Ρόδος).
Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με το πρόγραμμα, η εμπορική αξία της κατοικίας πρέπει να είναι μέχρι 200.000 ευρώ, ωστόσο το ύψος του δανείου δεν μπορεί να ξεπερνά τις 150.000 ευρώ. Δηλαδή, ακόμα κι αν κάποιος λάβει το ανώτατο ποσό δανείου, θα πρέπει να βάλει από την τσέπη του (ιδία συμμετοχή του ίδιου ή των γονιών του) 50.000 ευρώ.
Αλλά ακόμα και αν εντοπιστεί το ακίνητο με τιμή πώλησης 150.000 ευρώ, υπάρχει η πιθανότητα ο εκτιμητής της τράπεζας να δώσει χαμηλότερη τιμή, π.χ. 130.000 ευρώ, με το δάνειο να καλύπτει το 90% της αξίας του ακινήτου. Δηλαδή ο δικαιούχος του προγράμματος πρέπει να εισφέρει το 10% (ίδια κεφάλαια), ήτοι 13.000 ευρώ συν 20.000 ευρώ της διαφοράς μεταξύ αξίας πώλησης και εκτίμησης της τράπεζας.
Ο Σύλλογος Μεσιτών Αθήνας-Αττικής, που αριθμεί πάνω από 2.000 μέλη, υποστηρίζει ότι το πρόβλημα ξεκίνησε επειδή όλο το πρόγραμμα στηρίζεται σε συγκεκριμένη έρευνα για τα υπάρχοντα ακίνητα, κυρίως για το κέντρο της Αθήνας. Σύμφωνα με πληροφορίες του ΣΜΑΣΑΑ, το υπουργείο Απασχόλησης στηρίχτηκε σε δημοσιεύματα συγκεκριμένων ιδιωτών, γεγονός το οποίο οδήγησε στο σημερινό, όπως υποστηρίζει, αδιέξοδο.
