Ενα ακόμη επικοινωνιακό σόου επιχείρησε να στήσει ο υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων Αδ. Γεωργιάδης, μετά τον σάλο που προκάλεσε η αποκάλυψη ότι η καταχώριση του εμπορικού σήματος «Τurkaegean» στο μητρώο του Ευρωπαϊκού Γραφείου Πνευματικής Ιδιοκτησίας EUIPO πέρασε χωρίς να γίνει αντιληπτή από υπαλλήλους/εκπροσώπους της Ελλάδας σε αυτά.
Ο υπουργός έδωσε εντολή για Ενορκη Διοικητική Εξέταση για το ενδεχόμενο πειθαρχικών παραπτωμάτων από υπαλλήλους της πρώην Διεύθυνσης Σημάτων, «επειδή ουδέποτε υπήρξε ενημέρωση για τη συγκεκριμένη υπόθεση προς την υπηρεσία ή την πολιτική ηγεσία του υπουργείου από τους αρμόδιους υπηρεσιακούς παράγοντες που υπηρετούσαν στο εθνικό γραφείο σημάτων ή που τελούσαν σε απόσπαση στο Γραφείο Πνευματικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης (EUIPO) προκειμένου να αναληφθεί η έγκαιρη και ενδεδειγμένη πολιτική, διπλωματική και υπηρεσιακή δράση». Αυτό που παραλείπει να πει ο υπουργός είναι ότι η υπηρεσία που ζητεί να ελέγξει έχει καταργηθεί με δική του απόφαση και με δική του νομοθετική πρωτοβουλία εδώ και έναν χρόνο!
Η καθυστερημένη αντίδραση του υπουργού Ανάπτυξης προκάλεσε, φυσικά, τα οξύτατα σχόλια της αντιπολίτευσης. «Κρεσέντο υποκρισίας» καταλογίζει στον Αδ. Γεωργιάδη το γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. «Αντί να παραιτηθεί, που λόγω ανικανότητάς του παρεδόθη στη γειτονική χώρα ένα όνομα το οποίο βλάπτει τον ελληνικό τουρισμό, επιχειρεί να οικειοποιηθεί όλο το Αιγαίο και μπορεί στο μέλλον να αποτελέσει επικίνδυνο προηγούμενο για τα εθνικά μας συμφέροντα, ψάχνει υπαλλήλους για να τους ρίξει την ευθύνη», λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, καταλήγοντας με το καρφί ότι «ο άνθρωπος που δεν θα έλεγε ποτέ “Βόρεια Μακεδονία” παρέδωσε στην Τουρκία το “Turkaegean”». Για το θέμα οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσαν και ερώτηση. Την εξέλιξη σχολίασε και το ΠΑΣΟΚ- ΚΙΝ.ΑΛΛ., σημειώνοντας ότι «ενώ η αίτηση δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2021, μέχρι και τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους που ολοκληρώθηκε η διαδικασία, οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Ανάπτυξης δεν προέβησαν σε καμιά απολύτως ενέργεια για να σταματήσουν την κατοχύρωση του εν λόγω σήματος».
Και το ΚΚΕ παρενέβη στο θέμα, μέσω των ευρωβουλευτών του που κατέθεσαν και ερώτηση προς την Ευρ. Επιτροπή. Στη σχετική ανακοίνωσή τους τονίζουν ότι «συνιστά πρόκληση για τον λαό μας η προσπάθεια της κυβέρνησης της Ν.Δ. να παραστήσει την “ανήξερη”, αν και η τουρκική αίτηση υποβλήθηκε στο EUIPO στις 16.7.2021 (δημοσιεύτηκε στις 7.9.2021 και εγκρίθηκε ελλείψει ενστάσεως στις 7.12.2021), πολύ δε περισσότερο να “ξεπλύνει” την Ε.Ε. με τις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου ότι δήθεν το “Γραφείο Πνευματικής Ιδιοκτησίας της Ε.Ε. (EUIPO)” είναι ένα ιδιωτικό γραφείο, που “δεν παράγει πολιτικά ζητήματα”, ενώ γνωρίζει ότι πρόκειται για οργανισμό της Ε.Ε. που διοικείται από Διοικητικό Συμβούλιο, στο οποίο συμμετέχουν ένας εκπρόσωπος από κάθε κράτος-μέλος, δυο αντιπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κι ένας του Ευρωκοινοβουλίου».
Τέλος, ενδιαφέρον έχει και η ανακοίνωση του Οργανισμού Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας (ΟΒΙ) που επιχειρεί να αποσείσει κάθε ευθύνη για το θέμα υπενθυμίζοντας ότι η αρμοδιότητα για την τήρηση του Μητρώου Σημάτων για την Ελλάδα πέρασε στον Οργανισμό από τις 16 Μαΐου 2022 με βάση την κοινή απόφαση (αριθ. 48793/13.05.2022) των υπουργών Οικονομικών και Ανάπτυξης, σε εφαρμογή του ν. 4796/2021 για τον ΟΒΙ και τις διευρυμένες αρμοδιότητές. Από τη διευκρίνιση αυτή προκύπτουν, όμως, τα εξής ερωτήματα: Ποιος είχε την ευθύνη εκπροσώπησης της Ελλάδας στο EUΡΙO από τον Απρίλιο του 2021, οπότε ψηφίστηκε ο νόμος που καταργούσε την υπηρεσία σημάτων και ανέθετε την αρμοδιότητα στον ΟΒΙ, μέχρι την καθυστερημένη κατά ένα χρόνο και πλέον υπουργική απόφαση;
Και γιατί καθυστέρησε τόσο πολύ αυτή η υπουργική απόφαση προκαλώντας θεσμική ασάφεια για την αρμοδιότητα; Και, τέλος, πώς αξιολογεί εκ των υστέρων ο υπερπατριώτης υπουργός Ανάπτυξης το θεσμικό φιάσκο της ιδιωτικοποίησης του μητρώου εμπορικών σημάτων με την εκχώρησή του στον ΟΒΙ, το οποίο κατήγγελλαν δημόσια ήδη από τον Φεβρουάριο του 2021 τα σωματεία των εργαζομένων του υπουργείου Ανάπτυξης, όταν εν μέσω πανδημίας τους ανακοινώθηκε αιφνιδιαστικά η κατάργηση της δημόσιας υπηρεσίας που εξέταζε 600-700 εμπορικά σήματα κάθε μήνα; (Βλέπε «Εφ.Συν.», 10.2.2021, Σενάρια «ιδιωτικοποίησης» της Διεύθυνσης Σημάτων).
