Oσο τακτικές είναι οι συνεντεύξεις και παρεμβάσεις του υπουργού Ανάπτυξης και Επενδύσεων Αδωνη Γεωργιάδη στα κανάλια άλλο τόσο σπανίζουν οι προγραμματισμένες συνεντεύξεις Τύπου στον χώρο του υπουργείου. Χθες ήταν μια τέτοια εξαίρεση, καθώς παρουσιάστηκαν ζωντανά τρία σχέδια νόμου με επενδυτικό χαρακτήρα: το νομοσχέδιο για τις στρατηγικές επενδύσεις και τους τεχνοβλαστούς, το οποίο συζητιέται στις επιτροπές της Βουλής και ψηφίζεται την επόμενη Τρίτη, αυτό για τη Δίκαιη Αναπτυξιακή Μετάβαση-Απολιγνιτοποίηση που κατατίθεται την Παρασκευή, και ο νέος Αναπτυξιακός Νόμος.
Γρηγορότερες, περισσότερες και απλούστερες εγκρίσεις επενδυτικών σχεδίων, χωρίς γραφειοκρατικές αγκυλώσεις είναι το μότο του υπουργού Ανάπτυξης, με στόχο «να βγάλουμε από την Ελλάδα την εικόνα της χώρας που όταν έρχεσαι να επενδύσεις εδώ θα “μπλέξεις” και να περάσουμε στην Ελλάδα που εδώ βρίσκεις τη λύση στο πρόβλημά σου». Αν το πρόβλημα τυχαίνει να είναι ότι η παραλία και ο αιγιαλός μπλέκουν εκεί που θέλει να χτίσει ο επενδυτής, λύσεις υπάρχουν, όπως αυτή που εισάγει το άρθρο 5 του νομοσχεδίου για τις στρατηγικές επενδύσεις, που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων από περιβαλλοντικές οργανώσεις και κινήσεις πολιτών.
Το επίμαχο άρθρο προβλέπει ότι σε όποια επένδυση χαρακτηρίζεται «στρατηγική», επιτρέπεται η παραχώρηση χρήσης αιγιαλού, παραλίας, θαλάσσιου χώρου και πυθμένα, μέσω έγκρισης από προεδρικά διατάγματα. Η αρχική εκδοχή του άρθρου ήταν ακόμα χειρότερη, καθώς προέβλεπε παραχώρηση δικαιώματος χρήσης και σε ακίνητα που έχουν δημιουργηθεί από μετατόπιση του ορίου του αιγιαλού, δηλαδή αυθαίρετα, αφού πρώτα χαρακτηριστούν δημόσια κτήματα.
Σε ερώτηση δημοσιογράφου αν ανοίγει δρόμος στο μπάζωμα παραλιών και νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων πάνω στο κύμα, η απάντηση του αναπληρωτή υπουργού Νίκου Παπαθανάση ήταν ότι τα προεδρικά διατάγματα περνάνε πρώτα από την έγκριση του ΣτΕ, και ότι αντίστοιχες διατάξεις ισχύουν ήδη με τα ΕΣΧΑΣΕ (Ειδικά Σχέδια Χωρικής Ανάπτυξης Στρατηγικής Επένδυσης).
Στο ΣτΕ ως θεματοφύλακα του περιβάλλοντος παρέπεμψε και ο υπουργός, χαρακτηρίζοντας «υπερβολικές» τις ανησυχίες, καθώς «όταν θες να προσελκύσεις σοβαρές επενδύσεις, δεν μπορείς να μην παρέχεις σε αυτούς που θα βάλουν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ τη δυνατότητα και την ασφάλεια του Δικαίου που θα τους επιτρέψει, σεβόμενοι την εθνική και την ευρωπαϊκή νομοθεσία, προφανώς, να εφαρμόσουν τα επενδυτικά τους σχέδια».
Για την επίσπευση των επενδυτικών διαδικασιών επιστρατεύεται ο ιδιωτικός τομέας, με την ανάθεση της έγκρισης μέρους της αδειοδότησης σε πιστοποιημένους αξιολογητές και την παρακολούθηση της υλοποίησης από ιδιωτικούς φορείς ή ορκωτούς ελεγκτές. Εμφαση δόθηκε στο σκέλος που αφορά τους τεχνοβλαστούς (εταιρείες spin off), το οποίο παρουσίασε ο υφυπουργός Ανάπτυξης Χρήστος Δήμας.
Eρευνα
Η προσέλκυση ιδιωτικών επενδύσεων στην έρευνα είναι η εκπεφρασμένη πρόθεση του νομοσχεδίου, με όρους εταιρικής σύμβασης μεταξύ του ερευνητικού κέντρου και της επιχείρησης. Μέσω της σύμβασης τεχνοβλαστού θα ρυθμίζεται μεταξύ άλλων «η παραχώρηση της αξιοποίησης της εκάστοτε διανοητικής ιδιοκτησίας και γνώσης που αναπτύχθηκε στον οργανισμό», ενώ υπάρχει πρόβλεψη για «αποφυγή σύγκρουσης συμφερόντων».
Νομοθετείται έτσι η ακόμα πιο στενή προσάρτηση της επιστημονικής έρευνας στην αγορά, η οποία θα πληρώνει και θα ορίζει το περιεχόμενο και τη στόχευση του ερευνητικού έργου, ενώ θα νέμεται τα κέρδη από τη διανοητική εργασία των ερευνητών, αποδίδοντάς τους δικαιώματα. Η χρηματοδότηση της έρευνας επαφίεται στη γενναιοδωρία του ιδιωτικού κεφαλαίου, με θεσμούς όπως οι «επενδυτικοί άγγελοι», με χρηματικά έπαθλα που θα δίνουν τράπεζες, πολυεθνικές κ.λπ., εξειδικευμένα τραπεζικά προϊόντα από την Αναπτυξιακή Τράπεζα και συστημικές τράπεζες, αλλά και διάφορα εταιρικά «δωράκια» από τους μέντορες-χορηγούς.
