Συνεχίζεται ακάθεκτο το ράλι στα οικοδομικά υλικά με άνοδο του Γενικού Δείκτη Τιμών Υλικών Κατασκευής Νέων Κτιρίων Κατοικιών κατά 4,1% τον Ιούλιο σύμφωνα με τη νέα έκθεση της ΕΛΣΤΑΤ. Πρόκειται για τον 9ο μήνα στη σειρά με αυξήσεις στον τομέα των κατασκευών, φαινόμενο που αντανακλά και τη διεθνή άνοδο στα βιομηχανικά υλικά και στην ενέργεια.
Εντυπωσιακές είναι οι αυξήσεις σε επιμέρους δείκτες τιμών κατηγοριών υλικών, με τις μεγαλύτερες ετήσιες μεταβολές να καταγράφονται στο πετρέλαιο κίνησης (20,4%), στους σωλήνες χαλκού (15,5%), το σίδηρο οπλισμού (14,8%) και τους χάλκινους αγωγούς (11,6%)..
Η συνεχής άνοδος των τιμών στα υλικά οικοδομής προκαλεί ανησυχία στον κατασκευαστικό κλάδο, με στελέχη του χώρου να επιβεβαιώνουν στην «Εφ.Συν.» ότι από τον περασμένο Σεπτέμβριο το κόστος κατασκευής έχει αυξηθεί από 20%-30%. Ειδικά οι φορείς των εργοληπτικών επιχειρήσεων, με σειρά επιστολών προς τον υπουργό Μεταφορών και Υποδομών, ζητάνε από τις αρχές του έτους να οριστούν συντελεστές αναθεώρησης των συμβάσεων που έχουν ήδη υπογραφεί και κοστολογηθεί με βάση προγενέστερες τιμές, ώστε να καλύψουν μέρος των αυξήσεων στις τιμές των βασικών υλικών.

Σύμφωνα με εκπρόσωπο των τεχνικών εταιρειών ανωτέρων τάξεων (οι οποίες αναλαμβάνουν τα μεγάλα τεχνικά έργα), τα σημαντικότερα προβλήματα εντοπίζονται στις τιμές του χάλυβα, του σιδήρου, του χαλκού, του PVC (πολυβινυλοχλωρίδιο – μορφή πλαστικού με ευρεία χρήση στις κατασκευές), το πετρέλαιο και προϊόντα πετρελαίου-υλικά ασφαλτόστρωσης, με αυξήσεις που αγγίζουν ώς και το 75%.
Οι εργολήπτες πιέζουν το υπουργείο για άμεσες ρυθμίσεις, υποστηρίζοντας ότι απειλείται η βιωσιμότητα των επιχειρήσεων και τίθεται σε κίνδυνο η ολοκλήρωση των έργων. Εν τω μεταξύ οι μεγάλες τεχνικές εταιρείες βρίσκονται σε αναμονή ενός ολοκληρωμένου παρατηρητηρίου τιμών στο πλαίσιο του Εθνικού Συστήματος Τιμολόγησης Τεχνικών Εργων και Τεχνικών Προδιαγραφών, το οποίο προβλέπεται στον νόμο για τις δημόσιες συμβάσεις που ψηφίστηκε τον Μάρτιο (ν. 4782/2021).
Πρακτικά οι μεγαλο-εργολάβοι των δημόσιων έργων καλούν άλλη μία φορά το κράτος να αιμοδοτήσει τον ιδιωτικό τομέα απορροφώντας το κόστος των πληθωριστικών πιέσεων, με το τίμημα να το επωμίζεται τελικά ο φορολογούμενος. Οσον αφορά την οικοδομή και τις κατασκευές νέων κτιρίων κατοικιών, η αύξηση των υλικών δόμησης κάνει ακόμα πιο ακριβή την απόκτηση στέγης, με την τιμή του τετραγωνικού να αυξάνεται κατά 200-300 ευρώ σύμφωνα με εκτιμήσεις της αγοράς.
Τέλος, στελέχη του τεχνικού κόσμου αφήνουν αιχμές για φαινόμενα αισχροκέρδειας από την πλευρά των προμηθευτών οικοδομικών υλικών, κάνοντας λόγο για αδικαιολόγητες αυξήσεις πίσω από τις οποίες κρύβονται επιχειρηματικά συμφέροντα με στόχο την αύξηση του τζίρου και της κερδοφορίας τους.
