Στη Γενική Διάσκεψη της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, στη Γενεύη, μεταφέρθηκε χθες το ενδιαφέρον για το τι μέλλει γενέσθαι στα εργασιακά και ασφαλιστικά θέματα της Ελλάδας, με την πολιτική ηγεσία να λαμβάνει την αμέριστη συμπαράσταση του ILO όχι μόνο στα εργασιακά θέματα αλλά και στο ασφαλιστικό.
Από την άλλη, όσον αφορά τη ΓΣΕΕ, σε συνάντηση του προέδρου της με τον γενικό διευθυντή του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας, έγινε εκτενέστατη ενημέρωση για την επαναθεμελίωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και την αύξηση του κατώτατου μισθού.
Αναλυτικότερα, ο υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Πάνος Σκουρλέτης, και ο αναπληρωτής υπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης, Δημήτρης Στρατούλης, συναντήθηκαν με τον γενικό διευθυντή του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας, Guy Rayder, και αποφασίστηκε η περαιτέρω συνεργασία της ελληνικής κυβέρνησης με τον ILO και η παροχή τεχνικής υποστήριξης σε μια σειρά από θέματα όπως:
•Η εναρμόνιση της νέας εργασιακής νομοθεσίας με τις σχετικές Συνθήκες της ΔΟΕ και τις βέλτιστες πρακτικές σε ενωσιακό και διεθνές επίπεδο
•Η συνδρομή στη δημιουργία συνθηκών ουσιαστικού κοινωνικού διαλόγου, σε ένα πλαίσιο όπου η διαπραγματευτική ισχύς τόσο των συνδικάτων όσο και των εργοδοτών θα είναι εξισορροπημένη
•Η ανεύρεση πολιτικών για την αντιμετώπιση της αδήλωτης εργασίας και της παραοικονομίας
•Η εύρυθμη λειτουργία του ελληνικού συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, κυρίως στο πεδίο της αντιμετώπισης του προβλήματος της μεγάλης εισφοροδιαφυγής, της εισφοροαποφυγής και της εισφοροκλοπής. Επίσης, η αποτελεσματικότερη αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων των φορέων κοινωνικής ασφάλισης
•Η συνδρομή στη διαμόρφωση μιας «νέας γενιάς» προγραμματικών παρεμβάσεων για την καταπολέμηση της ανεργίας
•Η συμμετοχή στη διαμόρφωση ενός ειδικά προσαρμοσμένου δικτύου κοινωνικής προστασίας
•Η ανάπτυξη πολιτικών στον τομέα της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας
Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος, ενημέρωσε τον επικεφαλής του ILO εκτενέστατα για την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας και την πορεία των διαπραγματεύσεων με τους δανειστές, ζητώντας για ακόμα μία φορά τη στήριξη του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας, το οποίο από την πρώτη στιγμή είχε ταχθεί στο πλευρό της Συνομοσπονδίας και των Ελλήνων εργαζομένων.
Μπορεί αυτά τα βήματα να φαίνονται ήσσονος σημασίας, αλλά στις συνθήκες που επικράτησαν στη μνημονιακή εποχή (όπου τα κοινοτικά όργανα υποστηρίζουν ότι δεν πρέπει να τηρούνται οι διεθνείς συνθήκες στην Ελλάδα, θεωρώντας τη χώμα μας ειδική ζώνη λόγω της κρίσης), το κύρος του ILO προσδίδει καθεστώς υποχώρησης των νεοφιλελεύθερων πρακτικών που επιβλήθηκαν στην χώρα μας και την οδήγησαν σε κατάρρευση.
