Ανοίγει άμεσα ο διάλογος για το ασφαλιστικό σύστημα ώστε όλα να είναι έτοιμα από το φθινόπωρο για να υπάρξει η εκ θεμελίων αναδιάρθρωση της κοινωνικής ασφάλισης, με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης να επιχειρεί να καταστήσει (όπως συμβαίνει και στα εργασιακά) σύμμαχό της το Διεθνές Γραφείο Εργασίας (ILO).
Οπως αποκαλύπτει σήμερα η «Εφ.Συν.», αύριο μεταβαίνουν οι δύο υπουργοί Π. Σκουρλέτης και Δ. Στρατούλης μαζί με τον γενικό γραμματέα Κοινωνικής Ασφάλισης Γ. Ρωμανιά προκειμένου να συζητήσουν με τον γενικό διευθυντή του ILO Γκάι Ράιντερ το πώς μπορεί να βοηθήσει με τεχνογνωσία το Διεθνές Γραφείο Εργασίας στην αναμόρφωση του ασφαλιστικού συστήματος.
Σύμφωνα με πληροφορίες, αύριο Τρίτη έχει κλειστεί το ραντεβού όπου στην ατζέντα περιλαμβάνεται πέραν των εργασιακών (και δη το νομοσχέδιο για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τον κατώτατο μισθό) και το ασφαλιστικό (όπου γι’ αυτόν τον λόγο μεταβαίνουν στη Γενεύη ο αν. υπουργός Δ. Στρατούλης με τον γ.γ. Γ. Ρωμανιά).
Συγκεκριμένα θα ζητηθεί η συνδρομή του ILO με την εκπόνηση συγκεκριμένων μελετών σε δύο καίριας σημασίας θέματα:
■ Ποιες πρακτικές και διαδικασίες εφαρμόζουν άλλα κράτη (κυρίως ευρωπαϊκά) στην είσπραξη ασφαλιστικών εισφορών.
■ Πώς άλλα κράτη προβαίνουν στη διαχείριση της κινητής και ακίνητης περιουσίας των ασφαλιστικών ταμείων.
Μάλιστα, και ακριβώς επειδή έχουν υπάρξει πολλές τηλεφωνικές επαφές, δεν αποκλείεται αύριο να υπογραφούν και οι σχετικές συμβάσεις για την παροχή της επιστημονικής τεχνογνωσίας του ILO στην Ελλάδα.
Πρόβλημα εσόδων…
Ωστόσο θα πρέπει να επισημανθεί ότι είναι η πρώτη φορά που μια κυβέρνηση ασχολείται σοβαρά με το μεγαλύτερο πρόβλημα του ασφαλιστικού συστήματος και δεν εκπονεί μελέτες (αναλογιστικές και μη) προκειμένου να δικαιολογήσει επιστημονικά τις μειώσεις στις παροχές και την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.
Καθίσταται προφανές ότι η μαύρη τρύπα του ασφαλιστικού συστήματος που δημιουργεί και την ασφυξία στα οικονομία είναι αυτό που λένε οι επιστήμονες «πρόβλημα ροών» και όχι το πρόβλημα παροχών (στο οποίο επικεντρώθηκαν όλες οι αποτυχημένες ασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις από το 1992 και εντεύθεν).
Αυτό που δηλαδή δεν μπόρεσε ουδείς να ελέγξει (άλλωστε είναι το δύσκολο που απαιτεί σοβαρότητα και όχι επιδερμική προσέγγιση του προβλήματος) είναι πώς εισέρχονται χρήματα στο ασφαλιστικό σύστημα, αφού σε κάθε περίπτωση κανείς δεν έλυσε το πρόβλημα της εισφοροδιαφυγής, της εισφοροαποφυγής και της μαύρης ανασφάλιστης εργασίας.
Ωστόσο και στο τεράστιο (αν και τεχνοκρατικό αλλά πολύ σοβαρό) θέμα της αξιοποίησης της περιουσίας (κινητής και ακίνητης) του ασφαλιστικού συστήματος μέχρι τώρα η διαχρονική νομοθετική προσέγγιση των Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ κατέτεινε στο πώς θα «φαγωθούν» τα χρήματα των ασφαλισμένων (π.χ. σκάνδαλο ομολόγων ή παλαιότερα θαλασσοδάνεια) ή πώς θα φτιαχτούν δομές όπου θα τοποθετούνται «δικά μας παιδιά» με αποτέλεσμα να μην αξιοποιείται ή περιουσία ή να καταληστεύεται.
-320x213.png)
