Με τη φράση «τρέχουμε και δεν φτάνουμε» σχολίασε μέλος του Brussels Group τις πυρετώδεις διεργασίες που καταγράφονται τις τελευταίες ημέρες στα τεχνικά κλιμάκια τα οποία συζητούν το ελληνικό πρόβλημα.
Σχεδόν πάντα σε αυτού του είδους τις συζητήσεις όλα εξαρτώνται από το «πώς κάθεσαι στο τραπέζι και πώς ανοίγεις τα χαρτιά σου».
Ουσιαστικά πρόκειται για ένα παιχνίδι έντονων εναλλαγών, κινήσεων στρατηγικής και τακτικής, ώστε οι δύο πλευρές να αξιοποιήσουν τα ατού τους και ταυτόχρονα να δυσκολέψουν τις κινήσεις των απέναντι, επιδιώκοντας το μέγιστο δυνατό όφελος για την πλευρά που εκπροσωπούν, με τη μέγιστη δυνατή υποχώρηση της απέναντι πλευράς.
Η ελληνική πλευρά, η οποία έχει μετατρέψει τις Βρυξέλλες σε τόπο σχεδόν μόνιμης διαμονής, το τελευταίο διάστημα έχει διαπιστώσει μια μικρή μεν, σημαντική δε μεταστροφή όσον αφορά την εμπιστοσύνη που απολαμβάνει από την πλευρά των δανειστών.
Η καχυποψία που διέκρινε τη στάση των «απέναντι» έχει δώσει τη θέση της σε μια κατ’ αρχήν στάση «θετικής αναμονής», όπως επισημαίνουν μέλη της ελληνικής αποστολής.
Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην ότι όλα κυλάνε ήρεμα και ωραία.
Το γεγονός ότι το μπλοκ των δανειστών δεν διακρίνεται από ομοιογένεια στις απόψεις του καθιστά δύσκολη τη συνεννόηση, αφού πρέπει «να προσέχουμε κάθε συνομιλητή και κυρίως να διακρίνουμε τις πίσω από τα επιφαινόμενα προθέσεις τους».
Η προσπάθεια της ελληνικής αποστολής τις τελευταίες ημέρες, ειδικά μάλιστα μετά τις μάλλον θετικές εξελίξεις που σημειώνονται τις τελευταίες ώρες, είναι να μη συνεχιστεί και να μην εμπλακεί στο «γαϊτανάκι των καθυστερήσεων», το οποίο αντικειμενικά ευνοεί τους δανειστές, αφού «οι όποιες καθυστερήσεις πλέον αποβαίνουν σε βάρος της Ελλάδας».
Ταυτόχρονα, η επιδίωξη, πάντα σε συνεννόηση με την Αθήνα, είναι να «καταλήξουμε σε συμφωνία η οποία θα είναι μακράς πνοής» ώστε να εξασφαλίζεται η βιωσιμότητα της ελληνικής οικονομίας.
Ουσιαστικά αυτό σημαίνει μια συνολική συμφωνία στην οποία θα περιγράφεται σαφώς η αναγκαιότητα της αναδιάρθρωσης του χρέους με ταυτόχρονη αναφορά στο επενδυτικό πακέτο.
Οπως επισημαίνεται από στελέχη του Brussels Group, τα ζητήματα που παραμένουν ανοικτά είναι τα εργασιακά, όπου η ελληνική πλευρά επιμένει στην επαναφορά των ΣΣΕ και το όχι στις ομαδικές απολύσεις είναι απόλυτο, το ασφαλιστικό, το οποίο θα ανοίξει στο εγγύτατο μέλλον, και ο ΦΠΑ, για τον οποίο τα σενάρια και οι υπολογισμοί γνωρίζουν μεγάλες… πιένες.
Η συμφωνία είναι δεδομένο ότι θα είναι πολιτική, αυτό όμως απαιτεί ότι οι πολιτικοί προϊστάμενοι των τριών μερών που θα υπογράψουν τη συμφωνία θα «πατάνε» σε ένα κείμενο που θα υπερβαίνει το τεχνικό μέρος και θα εξασφαλίζει κυρίως τη μακρόχρονη βιωσιμότητα του προγράμματος προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας.
Ισως οι Βρυξέλλες, με τον… επιθετικό ρεαλισμό που τις διακρίνει, να αρνούνται για λόγους κύρους να αναγνωρίσουν ότι οι συζητήσεις πλέον τις έχουν ξεπεράσει. Ομως η πραγματικότητα είναι μάλλον διαφορετική και το κέντρο βάρους έχει ήδη μετατεθεί στο Βερολίνο για τη Δευτέρα…
